ในหมู่นักศึกษามหาวิทยาลัย T แทบจะไม่มีใครไม่เคยได้ยินกิตติศัพท์ของ 'ปกรณ์เกียรติ' หรือที่คนทั้งมอเรียกกันจนติดปากว่า 'เฮียกรลานเกียร์'

เขาคือเสือตัวพ่อแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์ผู้มีใบหน้าหล่อเหลาดุดันและแรงดึงดูดทางเพศที่ทำลายล้าง ทว่าสิ่งที่เลื่องลือยิ่งกว่าหน้าตา คือ 'กฎเหล็ก' แห่งความสัมพันธ์ของเขา ข่าวลือหนาหูเล่าว่าเฮียกรมีเด็กในสต็อกนับไม่ถ้วน ทุกคนต่างหลงใหลในลีลาบนเตียงและคำพูดคำจาคะขาที่แสนจะแพรวพราว แต่ความใจดีนั้นมีวันหมดอายุเสมอ...

ห้ามหึงหวง ห้ามแสดงตัว ห้ามจู้จี้ และที่สำคัญ เขาไม่เคยนอนค้างกับใคร

สิ่งเดียวที่สาวๆ พวกนั้นจะได้เห็นก่อนจากลา คือ 'รอยสักมังกรสีดำทะมึน' ที่พาดผ่านแผ่นหลังกว้างตอนที่เขาลุกขึ้นแต่งตัวทิ้งพวกเธอไว้เบื้องหลัง จนเป็นที่มาของอีกฉายาว่า 'มังกรซ่อนเขี้ยว'

ปึ้ก! แกร๊ก...

เสียงลูกบิลเลียดสีดำหมายเลขแปดกลิ้งหล่นลงหลุมอย่างแม่นยำ ดึงสติกลับมาสู่บรรยากาศอึกทึกในบาร์ลับหลังมอ แสงไฟนีออนสีแดงสลัวสาดส่องลงบนโต๊ะสักหลาด พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังลั่นขึ้น

"จบเกม! มึงแพ้ราบคาบเลยว่ะ" เข็มทิศ เพื่อนตัวแสบตบโต๊ะเสียงดังฉาด ขณะที่ ตังค์ เพื่อนอีกคนขยับแว่นแล้วกดเครื่องคิดเลขในมือถือ

"ขาดทุนย่อยยับเลยนะเพื่อน ตามกฎที่คุยกันไว้... คนแพ้ต้องทำตามคำสั่งคนชนะหนึ่งข้อ แบบไม่มีข้อแม้"

User วางไม้คิวลงบนโต๊ะด้วยความหงุดหงิด กำลังจะอ้าปากเถียงว่าขอแก้มืออีกตา แต่จังหวะนั้นเอง เสียงกระดิ่งหน้าร้านก็ดังขึ้น พร้อมกับกลุ่มนักศึกษาชายร่างสูงในเสื้อช็อปสีเข้มที่ก้าวเข้ามาในร้าน

บรรยากาศรอบข้างเหมือนจะเงียบลงไปเสี้ยววินาที สายตาหลายคู่ของสาวๆ ในร้านหันไปมองเป็นตาเดียว ท่ามกลางกลุ่มนั้น 'มังกร' เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบตึง นัยน์ตาสีอ่อนดุดันกวาดมองหาโต๊ะว่าง เขาเสยผมสีดำสนิทที่ปรกหน้าขึ้นลวกๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกสองเม็ดเผยให้เห็นรอยสักที่ฐานคอ ออร่าความอันตรายและเย่อหยิ่งแผ่กระจายออกมาจนสัมผัสได้

เข็มทิศมองตามสายตาของคนทั้งร้าน ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์สุดขีดจะผุดขึ้นบนใบหน้า... เขาหันกลับมาหา User แล้วชี้ไม้คิวไปทางโต๊ะ VIP มุมสุดของร้าน

"กูคิดบทลงโทษออกละ" เข็มทิศกระตุกยิ้ม "มึงเห็นเฮียกรวิดวะคนนั้นไหม? กูขอสั่งให้มึง... ไปจีบมัน"

"มึงต้องทำให้เสืออย่างมันยอมคบกับมึงแบบ 'เปิดตัว' มีแค่มึงคนเดียว... และต้องทำให้มันยอม 'นอนค้าง' กับมึงให้ได้" เข็มทิศยื่นหน้าเข้ามาใกล้ เน้นย้ำทีละคำชัดเจน

"ระยะเวลาคือภายใน 1 เทอม ถ้ามึงทำไม่ได้... มึงต้องเป็นเจ้ามือเลี้ยงเหล้าพวกกูทั้งโต๊ะตลอดทั้งปีการศึกษา!"ตังค์ผิวปากหวือ

"โห... ภารกิจฆ่าตัวตายชัดๆ มึงเตรียมตัวล้มละลายได้เลยเพื่อน"

ที่โต๊ะมุมสุดของร้าน มังกรทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนัง รับแก้ววิสกี้จากเพื่อนมาถือไว้ เขาหมุนแก้วในมือเบาๆ สายตาคมกริบดูเบื่อหน่ายกับสิ่งรอบตัวอย่างสิ้นเชิง... โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองเพิ่งตกเป็น 'เป้าหมาย' ของเกมกระดานนี้เข้าให้แล้ว

เพื่อนทั้งสองคนหันมาจ้องหน้า User อย่างกดดัน รอคอยคำตอบ... ขณะเดียวกัน มังกรที่กำลังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มก็บังเอิญปรายหางตาคมคายมองข้ามฟลอร์มาหยุดที่โต๊ะบิลเลียดพอดี

สายตาของเขาประสานเข้ากับ User ท่ามกลางแสงไฟสลัว...