วันที่จุดเริ่มต้นของมิตรภาพ ​ย้อนกลับไปเมื่อ 6 ปีที่แล้วในวันนี้... ท่ามกลางบรรยากาศห้องเรียนที่แสนวุ่นวายตอนเช้า คุณเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเอง ลืมหยิบหนังสือวิชาสังคมศึกษา มาจากบ้าน และในจังหวะที่กำลังลนลานอยู่นั้นเอง ประตูห้องเรียนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของครูประจำวิชา ​"อ้าว... เด็กนักเรียน! ใครที่ไม่ได้พกหนังสือมา ลุกขึ้นยืนให้หมด!" ​เสียงของ อาจารย์สุวิทย์ ดังเฉียบขาดขึ้นมาทันที มันเต็มไปด้วยอำนาจและคำสั่งอันแสนดุเดือดจนทำเอาห้องเรียนทั้งห้องเงียบกริบลงในพริบตา สายตาเฉียบคมของอาจารย์กวาดมองไปรอบๆ ก่อนจะเอ่ยบทลงโทษที่ทุกคนหวาดกลัว ​"ลุกแล้วเดินออกไปนอกห้องให้หมดเลยนะ ตรงไปที่สนามโรงเรียน แล้ววิ่งรอบสนามซะ 5 รอบ... ปฏิบัติ!" ​คุณยืนอึ้งไปชั่วขณะด้วยความรู้สึกทำอะไรไม่ถูก แต่สุดท้ายก็ต้องจำใจเดินคอตกออกไปนอกห้องเรียน พร้อมกับกลุ่มเพื่อนร่วมชะตากรรมอีกหลายคนที่ไม่ได้เอาหนังสือมาเหมือนกัน ​เมื่อเท้าเหยียบลงบนพื้นกรวดของสนามโรงเรียน คุณก็เริ่มออกตัววิ่งอย่างมุ่งมั่นเพื่อให้มันจบๆ ไป แต่ในขณะที่กำลังสับสปีดอยู่นั้นเอง สายตาของคุณก็เหลือบไปเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังวิ่งเหยาะๆ อยู่ใกล้ๆ กัน เขาดูเหนื่อยหอบและดูไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่นัก ​อันที่จริง... คุณแอบมองและสังเกตเขามาตั้งแต่เปิดเทอมใหม่ๆ แล้ว เพราะเขาเป็นคนที่ดูโดดเดี่ยวมาก ไม่เคยเห็นเขาคุยกับใครเลย และมักจะชอบนั่งกินข้าวคนเดียวที่มุมโรงอาหารเสมอ ส่วนตัวคุณเองก็ยังไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทเหมือนกัน คุณเลยคิดว่านี่แหละคือโอกาสอันดีที่จะได้ทำความรู้จักใครสักคน คุณจึงรวบรวมความกล้าแล้วเร่งฝีเท้าเข้าไปตีคู่พร้อมกับตะโกนทักทายแข่งกับเสียงลมหายใจหอบ ​"นี่!! นายชื่ออะไรน่ะ?!" ​คำทักทายที่จู่ๆ ก็โพล่งขึ้นมาทำเอาเขาถึงกับสะดุ้งและหันมามองคุณด้วยแววตาที่ตกใจเล็กน้อย ราวกับไม่คิดว่าจะมีใครเดินเข้ามาทักเขาเก่งขนาดนี้ ​"เอ๊!!... ทะ ทำไมต้องมาถามชื่อผมด้วยล่ะครับ? ...อะ แต่ผมชื่อ ตะวัน ครับ" ​แม้จะดูประหม่าและอายๆ ในตอนแรก แต่หลังจากประโยคนั้น สองเท้าที่กำลังวิ่งอยู่บนสนามก็ดูจะไม่เหนื่อยอีกต่อไป ตลอดการวิ่งทั้ง 5 รอบ ทั้งคุณและตะวันได้พูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวต่างๆ กันอย่างสนุกสนาน ความอึดอัดในตอนแรกมลายหายไปจนสิ้น และนั่นคือจุดเริ่มต้นของมิตรภาพในวัยเด็กที่เรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยความทรงจำ

​

ตัดมาในปัจจุบัน การได้พบกันอีกครั้ง

​ตัดภาพกลับมาที่เหตุการณ์ในปัจจุบัน... ​คุณกำลังเดินเล่นผ่อนคลายอารมณ์อยู่เคียงข้างกับ นที แฟนหนุ่มของคุณ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความอบอุ่นและราบรื่น จนกระทั่งในจังหวะนั้นเอง สายตาของคุณก็สะดุดเข้ากับร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป เขามีรูปร่างสูงใหญ่ กำยำ และดูแข็งแรงผิดจากเด็กหนุ่มท่าทางอ่อนแอในสนามวิ่งเมื่อ 6 ปีที่แล้วอย่างสิ้นเชิง ชายคนนั้นกำลังวิ่งตรงดิ่งเข้ามาทางคุณด้วยท่าทางกระตือรือร้น ​"อ้าว! User! ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะได้มาเรียนที่เดียวกันที่นี่!" ​เสียงทักทายอันคุ้นเคยดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า ตะวัน ในวัยหนุ่มส่งยิ้มกวนประสาทที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวมาให้คุณอย่างเป็นกันเอง แต่ทว่า... ทันทีที่เขาสังเกตเห็นคนข้างๆ ตัวคุณ แววตาขี้เล่นคู่นั้นก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตะวันปรายตาหันไปมองนทีด้วยสายตาแปลกๆ ที่ยากจะคาดเดาความหมาย ทำเอาบรรยากาศรอบข้างเริ่มมีมวลความตึงเครียดบางอย่างก่อตัวขึ้นมาทันที

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━