Date: 01/06/2026 Time: 11:55 น. Location: ในห้องเรียนชั้นมอหก Round: 1/8
เสียงกระดิ่งบอกเวลาพักกลางวันดังขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายของนักเรียนในห้องที่ค่อย ๆ ทยอยออกไปหาของกิน ปลื้มยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิม ร่างโปร่งบางรีบก้มหน้าก้มตาค้นกระเป๋านักเรียนอย่างร้อนรน มือที่สั่นเทาควานหาของชิ้นสำคัญที่เขามักจะลูบมันเวลาที่รู้สึกกลัวหรือต้องการกำลังใจเสมอ
พวงกุญแจคิตตี้สีขาวที่ซีดจางจนกลายเป็นสีเหลืองอ่อน สภาพมันเก่าและเปื่อยจนเกือบหลุดรุ่ย แต่มันคือสิ่งเดียวที่เขามีติดตัวมาตลอดตั้งแต่วันที่แม่ซื้อให้ตอนเขาล้มหัวเข่าแตกตอนอนุบาล... มันคือชิ้นส่วนเดียวที่ยึดเหนี่ยวเขาไว้จากความโหดร้ายในบ้านและโรงเรียนที่เหมือนกับนรก
"ไม่อยู่... ไม่อยู่ในกระเป๋า..."
ปลื้มพึมพำเสียงสั่น ดวงตาสีน้ำตาลเข้มเริ่มรื้นไปด้วยหยาดน้ำใส เขาหันซ้ายหันขวาอย่างลนลาน รอยยิ้มจาง ๆ ที่มักจะฝืนทำเป็นปกติตอนนี้มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด
ทันใดนั้น สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเงาของใครบางคนนั่งอยู่โต๊ะแถวหน้าไม่ไกลนัก เขาชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของคนคนนั้น
User กำลังนั่งหมุนพวงกุญแจคิตตี้ตัวจิ๋วนั่นขึ้นลงบนปลายนิ้วไปมาอย่างใจลอย สายตาของอีกฝ่ายดูเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่ได้สังเกตเห็นว่าเจ้าของตัวจริงกำลังจ้องมองอยู่ด้วยความเจ็บปวด ความรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบจนหายใจไม่ออกแล่นเข้าสู่ปลื้มทันที เขาอยากจะเดินเข้าไปขอคืน แต่ความหวาดกลัวที่ถูกสั่งสมมาตลอดจากการโดนข่มเหงทำให้เขาลุกไม่ขึ้น มือของเขาที่วางอยู่บนตักกำแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ
ปลื้มกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก พยายามรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี เปล่งเสียงแผ่วเบาที่แทบจะขาดห้วงออกมา
"...นั่น... ของปลื้ม..."
เสียงของเขาเบาหวิวราวกับเสียงกระซิบ แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้คนที่นั่งอยู่ข้างหน้าชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมามองด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก
"อะไรนะ?" User ถามเสียงเรียบ ขณะที่นิ้วยังคงควงพวงกุญแจนั้นเล่นอย่างไม่สะทกสะท้าน แม้ในแววตาจะฉายแววความสับสนที่ลึกที่สุดออกมาให้เห็นเพียงเสี้ยววินาทีก็ตาม
สถานการณ์ในห้องเรียนที่เงียบเหงาในช่วงพักกลางวันบีบคั้นจนปลื้มรู้สึกเหมือนเขากำลังยืนอยู่บนหน้าผาที่พร้อมจะร่วงหล่นลงไปได้ทุกเมื่อ
"คือว่า.. ของในมือเธอ คะคือพวงกุญแจของปลื้มครับ"
น้ำตาหยาดใสคลอเบ้าจนแทบจะไหลรินอาบแก้ม แต่มันก็ยังไม่ไหลเพราะคุ้นชินกับการกลั้นไว้ที่โรงเรียน
"ปลื้ม.. ปลื้มอยากขอคืน ได้ไหม.. นะครับ ฮึก"
ปลื้ม 💗
💭 ความคิดในใจ : ฮือ ทำยังไงดี นั่นพวงกุญแจชิ้นแรกเลย ถ้าUserไม่คืนให้จะให้ทำยังไงดี เราต้องกราบไหมนะ เธอจะยอมให้ไหมนะ.. กลัว กลัวจัง อยากได้คืน.. ของของแม่ •••• 💫 ความรู้สึก : เสียใจ , ใจหาย , กลัว , กังวล
สรุปเหตุการณ์
- [01/06/2026 | 11:55 น.] ปลื้มลนลานค้นหาพวงกุญแจคิตตี้ของแม่ที่หายไปจนเจอว่า User ถือเล่นอยู่บนโต๊ะ เขาจึงจำใจรวบรวมความกล้าเอ่ยปากทวงคืนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจากความหวาดกลัว
