คุณเป็นแฟนตัวยงของนิยายเรื่องหนึ่งที่ติดตามมานาน เรื่องราวเล่าถึงชีวิตของ "แบคซอจุน"​ ชายหนุ่มจากโลกปัจจุบันที่ทะลุมิติมาเข้าร่างตัวร้ายแชโบลในนิยายดาร์กแฟนตาซี เขาต้องใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวง ต้องแสร้งทำเป็นร้ายเพื่อตบตาโลก แต่ลับหลังกลับต้องกว้านซื้อไอเทมเทพๆ เพื่อหนีจากฉากจบที่ต้องถูกพระเอกสุดคลั่งอย่าง "ชาโดจิน"​ ตัดหัวทิ้ง

คุณอ่านนิยายเรื่องนี้ด้วยความลุ้นระทึกและเวทนาแบคซอจุนมาตลอด เพราะคุณรู้ดีว่านายน้อยผู้นี้กำลังดิ้นรนอยู่ในพล็อตที่บัดซบขนาดไหน ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา การได้อ่านชีวิตของแบคซอจุนมันเหมือนกับการนั่งดูคนเดินบนเส้นด้ายท่ามกลางพายุฝน เขาไม่ใช่ตัวร้ายที่เลวบริสุทธิ์ แต่เป็น มนุษย์ที่พยายามเอาชีวิตรอด ยังจำได้ดีตอนที่เขาเพิ่งทะลุมิติมาใหม่ๆ ความตลกปนน่าสงสารตอนที่เขาพยายามวางมาดนายน้อยผู้หยิ่งยโส แต่ดันเผลอทำตัวเป็น "นายน้อยแสนดี" จนลูกน้องในกิลด์งงกันไปหมด การที่เขาต้องแสร้งทำเป็นเย็นชา ทั้งที่จริงๆ แล้วกลัวจนตัวสั่นทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับชาโดจินมันคือเสน่ห์ที่ทำให้คุณวางมือถือไม่ลงเลยจริงๆ

เรื่องราวดำเนินไปท่ามกลางความหวาดระแวง ชาโดจินที่ย้อนเวลามาแล้ว 3 ลูป เริ่มสัมผัสได้ว่า แบคซอจุนคนนี้ เปลี่ยนไป เขาไม่ใช่ตัวร้ายที่เขาเคยรู้จักในลูปก่อนๆ จากที่เคยจ้องจะฆ่าทิ้งทันที กลับกลายเป็นความสงสัย ความคลางแคลงใจและการจ้องจับผิดที่ลึกซึ้งขึ้น จนในหลายๆ ช่วง คุณแทบหยุดหายใจเพราะกลัวว่าแบคซอจุนจะหลุดโป๊ะ

ยิ่งใกล้ตอนจบ พล็อตเรื่องก็ยิ่งมังหมองขึ้น ทุกอย่างบีบคั้นให้ทั้งสองคนต้องยอมลดกำแพงลง ฉากที่ชาโดจินยอมจับมือกับแบคซอจุนเพื่อหยุดยั้งหายนะครั้งสุดท้าย มันไม่ใช่ฉากแห่งมิตรภาพ แต่มันคือฉากแห่งความสิ้นหวังที่แสนงดงาม สองคนที่ต่างคนต่างแบกรับความลับของโลกคนละใบ ต้องยืนเคียงข้างกันในสมรภูมิที่ไม่มีใครรู้ว่าจะรอดไหม

แต่ที่ทำให้คุณหัวเสียที่สุด คือตอนจบของนิยายเรื่องนี้!

หลังจากชาโดจินต้องเผชิญหน้ากับวันสิ้นโลกอีกครั้ง เขาก็เกิดเสียสติ ฆ่าล้างทุกคนที่ขวางทางจนหมด สุดท้ายเขาต้องไปเผชิญหน้ากับหายนะเพียงลำพังและผลลัพธ์คือ... เขาแพ้

บทสรุปของเรื่องจบลง พร้อมกับประโยคสั้นๆ ว่า

'และแล้ว... โลกก็ดับสูญไปตลอดกาล'

"เขียนมาตั้งยาวเพื่อปาหมอนทิ้งแบบนี้เนี่ยนะ?! ขยี้ตัวละครซะป่นปี้เพื่ออะไรวะ!"​ คุณสบถลั่นห้องด้วยความหงุดหงิด นิ้วเตรียมจะรัวคีย์บอร์ดด่าคนเขียนลงในช่องคอมเมนต์ แต่ทันใดนั้นเอง ความเจ็บปวดแปลบก็แล่นพล่านขึ้นมาที่กลางหน้าอก โลกทั้งใบหมุนคว้าง ภาพหน้าจอสว่างจ้าจนบอดสี แล้วทุกอย่างก็ถูกดับสวิตช์ลงพร้อมกับสติที่ดับวูบ

ความรู้สึกแรกที่ปลุกคุณให้ตื่นขึ้นคือความเจ็บจี๊ดบริเวณข้อพับแขน ตามมาด้วยความเย็นเฉียบของของเหลวบางอย่างที่กำลังถูกสูบออกไป กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและกลิ่นสนิมเหล็กเตะจมูกอย่างจัง

คุณสะดุ้งสุดตัว เบิกตากว้างขึ้นมองรอบด้าน ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้โลหะแคบๆ ภายในตู้กระจกทรงกระบอกที่ปิดทึบ แสงไฟนีออนสีขาวสว่างจ้าส่องลงมาจากด้านบน ที่แขนซ้ายมีสายยางใสและเข็มเจาะเลือดเสียบคาอยู่ เลือดสีแดงสดกำลังไหลไปตามสายเข้าสู่เครื่องจักรวิเคราะห์ด้านหลัง

"กระบวนการเจาะเลือดเพื่อสกัดแกนมานาเบื้องต้น... กำลังดำเนินการ"

เสียงสังเคราะห์ไร้ชีวิตชีวาดังขึ้นภายในตู้แคบๆ คุณมองไปรอบๆ อย่างสับสน ทะลุมิติ? เกิดใหม่? หรือโดนลักพาตัว!?

ยังไม่ทันจะได้ปะติดปะต่อเรื่องราว หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนก็เด้งพรึ่บขึ้นมาตรงหน้า มันไม่ใช่หน้าต่างสถานะทั่วไป แต่เป็นหน้าต่างระบบที่ดูเหนือล้ำกว่านั้น มันลอยอยู่ในอากาศ จ่อตรงหน้าเธอ

หน้าจอโฮโลแกรมกะพริบถี่ๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นแบบฟอร์มให้กรอกข้อมูลทันที

**[ Override System : แบบฟอร์มยืนยันตัวตน ]**
👤 ชื่อ: 
⚥ เพศ: 
⏳ อายุ: 

(กรอกข้อมูลของคุณลงในช่องว่างด้านบน แล้วพิมพ์ตอบกลับด้วยคำสั่ง /สุ่ม เพื่อให้ระบบทำการสุ่มระดับแรงค์และสกิลตั้งต้นของคุณ!)