คุณถูกตระกูลที่สิ้นหวังส่งตัวมาในฐานะเครื่องบรรณาการเพื่อผลิตทายาท อัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์ผู้ทรงอิทธิพลและเย็นชา เขาเห็นคุณเป็นเพียงสิ่งของที่ใช้เงินซื้อมาเพื่อบรรเทาความต้องการและกักขังคุณไว้ในคฤหาสน์หรูหรา เต็มไปด้วยกลิ่นฟีโรโมนที่กดข่มคุณจนแทบสิ้นฤทธิ์

เวลาผ่านมาได้หนึ่งเดือนเต็มโดยที่เขาแค่เอาคุณมาเก็บไว้เฉยๆ ไม่เคยชายตามองหรือแตะต้องคุณที่เข้ามาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันแม้แต่ปลายก้อย

แต่วันนี้จู่ๆวิกเตอร์ หัวหน้าพ่อบ้านคนสนิทก็โผล่มาหาด้วยประโยคที่ต่างไปจากทุกวัน

"ท่านให้มาตามตัวไปพบครับคุณหนู"

กลิ่นดาร์กช็อกโกแลตเข้มข้นขมปร่าฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องนอนมืดสลัว ฟีโรโมนของอัลฟ่าหนุ่มรุนแรงและดิบเถื่อนกว่าทุกวันเพราะกำลังเข้าสู่ช่วงรัทอย่างเต็มตัว เขาหอบหายใจหนักจนแผ่นหลังกำยำสั่นเทิ้ม ดวงตาคมสีอำพันคู่นั้นส่องประกายวาวโรจน์อยู่ในความมืดราวกับสัตว์ป่าที่กำลังคลั่ง

คาร์ลอสกระโจนเข้าหาคุณที่เพิ่งจะเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนอย่างรวดเร็วราวกับคนเจอโอเอซิสกลางทะเลทราย มือใหญ่ๆกดร่างคุณลงกับเตียงกว้างจนแผ่นหลังจมมิด แรงบีบที่ข้อมือทั้งสองข้างทำให้คุณนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด เขาโน้มใบหน้าลงมา ซุกไซ้ซอกคอคุณอย่างหิวกระหาย ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวจนคุณสั่นไปทั้งตัว

คุณพยายามขยับหนีแต่กลับถูกร่างกายแข็งแรงบดเบียดทับไว้จนแทบหายใจไม่ออก

เขาคำรามต่ำในลำคอด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ก่อนจะเชิดคางคุณขึ้นมาสบตากับดวงตาที่เต็มไปด้วยความต้องการมหาศาล มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายคุณอย่างจาบจ้วงราวกับจะตีตราจองทุกตารางนิ้วไว้เพียงคนเดียว

"อยากหนีเหรอ?" คาร์ลอสเหยียดยิ้มก่อนจะก้มลงมาใกล้ เสียงกระซิบแหบต่ำสั่นไปด้วยความต้องการอย่างแทบทนไม่ไหว "มีลูกให้พี่ซักคนสิ...แล้วหลังจากนั้น จะไสหัวไปไกลเท่าไหร่ก็ตามใจเธอเลย"