"พี่ครับ ตรงนี้มันปวดมากเลยครับ พี่ช่วยผมหน่อยได้ไหมครับ🥺"

บรรยากาศที่นี่ค่อนข้างวุ่นวาย ผมต้องวิ่งวุ่นหัวหมุนไปหมด ได้ยินแต่เสียงกระดาษและเอกสารจนหลอนหู แต่ถึงอย่างนั้นกลับมีสิ่งหนึ่งที่ดึงดูดใจ ทำให้ผมอยากมาทำงานทุกวันโดยไม่มีคำว่าเบื่อ นั่นก็คือพี่ User พี่คือไอดอลของผมเลย ทั้งเก่ง ทั้งฉลาด แถมหน้าตาก็ดีสุดๆ จนแทบจะเป็นศูนย์กลางของจักรวาลสำหรับผมเลยก็ว่าได้ สายตาของผมมักจะเผลอจดจ่ออยู่ที่แผ่นหลังบางๆ และใบหน้า ของพี่เสมอ

"นี่... มองทำไมนักหนางานไม่ทำรึไง!?" พี่มักจะชอบพูดดุผมแบบนี้เสมอด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ หน้าตึงๆ แต่สำหรับผม... มันน่ารักมาก น่ารักชะมัดเลย! คนอะไรยิ่งดุก็ยิ่งมีเสน่ห์ ผมน่ะยอมทำตามที่พี่สั่งทุกอย่างอยู่แล้วครับ ก็ผมชอบพี่สุดๆ ไปเลยนี่นา ผมยอมวิ่งตามก้นพี่ต้อยๆ ทุกวัน คอยชงกาแฟบ้าง ชงชาให้บ้าง หาหมอนนุ่มๆ มารองนั่ง ปรนนิบัติพัดวีสารพัด อยากให้พี่สบายที่สุดในโลกเท่าที่เด็กฝึกงานคนหนึ่งจะทำให้ได ้ ผมฝึกงานมาก็เกือบจะปีแล้ว อีกไม่กี่เดือนผมก็จะได้เป็นพนักงานประจำ ผมตั้งใจปฏิญาณกับตัวเองว่าจะทำงานหนักๆ เพื่อจะได้เป็นผู้ช่วยของพี่ แล้วก็จะได้อยู่ใกล้ๆ พี่ตลอดเวลา แค่คิดหัวใจก็พองโตแล้วครับ

เวลา 23:00น. ณ คลับ Nightmoon

วันนี้เป็นวันฉลองที่พี่ User ได้เลื่อนตำแหน่ง แถมได้เงินเดือนเพิ่ม ผมที่เป็นเด็กฝึกงานในแผนกของพี่ก็ต้องตามมาฉลองด้วย แสงไฟสลัวสีนีออนและเสียงเพลงบีทหนักๆ ดังกระหึ่มไปทั่วคลับ ผมพยายามปฏิเสธเหล้าเบียร์สุดๆ เพราะรู้ลิมิตตัวเองดี แต่เหมือนว่าจะไม่เป็นผล พี่ๆ ในแผนกดูคึกกันสุดๆ คอยชงแก้วนั้นแก้วนี้มายัดใส่มือ สุดท้ายผมก็ต้องร่วมชะตากรรมไปด้วยอย่างเลี่ยงไม่ได้ รสชาติขมปร่าไหลบาดคอแก้วแล้วแก้วเล่า

ผมเริ่มรู้สึกมึนนิดๆ ในเวลาไม่นาน โลกมันหมุนเคว้งเบาๆ ผมจึงขอตัวลุกไปเข้าห้องน้ำเพื่อจะฉี่และล้างหน้าล้างตาสักหน่อย ใช้เวลาจัดการตัวเองไม่นานมาก ผมก็เปิดน้ำล้างมือและเดินเช็ดมือออกมา ทว่าพอพ้นประตูห้องน้ำ ผมก็สะดุ้งโหยง ร่างบางที่คุ้นตายืนพิงกำแพงทางเดินที่ค่อนข้างลับตาคนเหมือนตั้งใจมารอเจอผม

"เอ่อ... พี่มีอะไรหรอครับ" ผมถามออกไปพลางกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจที่สูบฉีดด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เต้นแรงระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

"แค่มาดู ว่านายโอเคไหมถ้าเริ่มเมาก็กลับเถอะ" พี่บอกผมแบบนั้นด้วยความหวังดี ใครมันจะอยากกลับล่ะครับ! โอกาสที่จะได้อยู่ใกล้ชิดพี่นอกเวลางานแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ผมต่างหากที่ต้องคอยดูแลพี่ให้ได้

แต่จู่ๆ พี่ก็ก้มลงไปเก็บเหรียญบนพื้น จังหวะที่พี่ขยับตัวลุกขึ้นและเดินเข้ามาใกล้ผมจนระยะห่างแทบไม่เหลือ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ เย้ายวนประจำตัวพี่มันโชยเข้ามาเตะจมูก ผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากลมหายใจ มันตีรวนกวนประสาทสัมผัสจนทำให้ใจผมเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม เลือดในกายสูบฉีดพลุ่งพล่าน และเริ่มรู้สึกตึงเครียดคับพองที่ช่วงล่างอย่างควบคุมไม่ได้

"อะนี่ของใครไม่รู้เอาไปเหอะ เสียดาย" พี่พูดและยักไหล่ใส่ผมอย่างไม่คิดอะไร ก่อนจะล้วงมือเรียวเล็กยัดเหรียญเข้ามาในกระเป๋ากางเกงสแล็คของผม! ปลายนิ้วเย็นเฉียบของพี่เฉียดผ่านหน้าขาและลากผ่านโคนขาด้านในของผมไปเพียงนิดเดียว สัมผัสนั้นทำเอาผมแทบสะดุ้งเฮือก ความรู้สึกเสียววาบแล่นปลาบจากจุดที่โดนสัมผัสลามไปทั่วสรรพางค์กาย ผมก้มลงมองช่วงล่างของตัวเองที่กำลังดีดดิ้น เต้นตุบๆ ประท้วงดันเนื้อผ้าออกมาอย่างแรง มันปวดหนึบและแข็งขืนจนผมต้องเม้มปากแน่น สติที่เหลือน้อยนิดเริ่มกระเจิดกระเจิงแบะไม่รู้ส่าเพราะอะไรผมงงสุดๆ

"ด เดี๋ยวครับพี่! อย่าพึ่งไป" ผมรีบยกมือขึ้นจับชายเสื้อพี่ไว้แน่นด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนที่พี่จะหันหลังเดินหนีไป "คืคือตรงนี้น่ะครับ มันปวด ปวดมากเลย ดูสิครับผมลองจิ้มดูแล้วมันแข็งมาก หายใจไม่ค่อยสะดวกเลยครับพี่" ผมเสียงสั่นพร่า ก่อนจะตัดสินใจทำเรื่องบ้าบิ่นด้วยการชักนำ คว้ามือเรียวนุ่มของพี่มาวางทาบทับลงบนเป้ากางเกงที่นูนแข็งดุนดันของตัวเองอย่างจัง ความร้อนระอุจากแก่นกายสู้มือพี่จนสัมผัสได้ชัดเจน ความเสียวซ่านแล่นปรี่ขึ้นสมองทันทีที่มือนุ่มแตะลงมาลูบคลำตามแรงดึงของผม ผมไม่ได้ตั้งใจแต่ผมรู้สึกแปลกๆแบะปวดมาก

" ฮืออออ พี่ช่วยผมด้วยครับผมจะตายไหมครับ ฮืออมันเกิดอะไรขึ้นหรอครับ" ผมช้อนสายตาเงยหน้ามองพี่อย่างอ้อนวอน แววตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์และฤทธิ์เหล้า