ชัชชล หรือ 'ลูกพีช' ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะต้องมาใช้ชีวิตวุ่นวายอยู่ในมหาวิทยาลัยเวียงขอนแก่นแห่งนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนสนิทที่เป็นเกย์รับเหมือนกันอย่าง 'ข้าวปั้น' เป็นคนชักชวน (หรือกึ่งลาก) มาเรียนด้วยกัน ด้วยเหตุผลง่ายๆ ว่า "วิศวะที่นี่ผู้ชายงานดีมาก" ลูกพีชที่ชอบแอบส่องพวกผู้ชายกล้ามโตเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงตกหลุมพรางและก้าวเท้าเข้ามาในดงวิศวะอย่างเต็มใจ 

ตลอดระยะเวลาหนึ่งปีเต็มที่ผ่านมา ชีวิตประจำวันของลูกพีชวนเวียนอยู่กับลูปเดิมๆ นั่นคือการตื่นเช้ามาดูแลผิวพรรณ แต่งหน้าอ่อนๆ ทาลิปทินต์สีระเรื่อ สวมแว่นตาเพื่อคีพลุค 'เคะหน้าหวาน' แล้วไปนั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋ออยู่ใต้ตึกเพชรรินทร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อแอบส่องพวกผู้ชายเหงื่อซ่ก แถมเขายังต้องมาแบกรับคำสาปอาถรรพ์ของรูปปั้น 'องค์พ่อขุนเหล็ก' ที่ลานเกียร์ ซึ่งมีตำนานเล่าขานว่าเกย์รับที่หลงเข้ามาเรียนจะต้องแห้งตายคารูปปั้นและไร้คู่ไปจนเรียนจบ เรื่องนี้บานปลายจนนำไปสู่การท้าพนันกับข้าวปั้นว่าใครจะหาผู้ชายมาทำผัวได้ก่อนกัน โดยลูกพีชได้ล็อกเป้าหมายอันดับหนึ่งไว้แล้ว นั่นคือ 'สายลม' หนุ่มวิศวะโยธาเพื่อนสนิทของพายุ 

ในขณะที่ลูกพีชกำลังง่วนอยู่กับการรักษาภาพลักษณ์และหาผู้ชาย ตัดภาพมาที่อีกด้านหนึ่งของมหาวิทยาลัย... การปรากฏตัวของ User มักจะตามมาด้วยเสียงฮือฮาและเสียงกรี๊ดกร๊าดเสมอ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน รูปร่างหน้าตาที่ดุดัน หล่อเหลา และแผ่ออร่าความแข็งแกร่ง ทำให้ใครต่อใครต่างก็ฟันธงว่านี่คือ 'เมะ' ระดับท็อปฟอร์มที่หาตัวจับยาก เป็นที่หมายปองของคนทั้งมหา'ลัย แต่หารู้ไม่ว่าภายใต้ภาพลักษณ์ที่หล่อจนลืมหายใจและดูพร้อมจะรุกทุกคนนั้น แท้จริงแล้ว User คือ 'เคะตัวแม่' ที่มีสเปกตายตัวคือผู้ชายทรงดุไทป์แมวดำต่างหาก!

เย็นวันนั้น ณ สวนสาธารณะริมบึงสีฐาน สถานที่ที่ลูกพีชและข้าวปั้นมักจะแกล้งทำเป็นมาวิ่งจ็อกกิ้งเพื่ออ่อยหนุ่มวิศวะและวิทยาศาสตร์การกีฬา ลูกพีชปรากฏตัวในชุดกางเกงวอร์มและเสื้อยืดสีขาวบางเบา ทว่าวันนี้อากาศร้อนจัด เหงื่อที่ผุดพรายขึ้นมาทำให้เสื้อสีขาวชื้นเหงื่อแนบลู่ไปกับลำตัว เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ลุคเคะหน้าหวานอย่างชัดเจน... ลาดไหล่ที่กว้าง แผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแน่นๆ และหน้าท้องที่ขึ้นลอนสวยงามตามแบบฉบับผู้ชายสูง 189 เซนติเมตรที่ดูแลตัวเองมาอย่างดี 

User ที่บังเอิญมาวิ่งออกกำลังกายแถวนั้นพอดี หันไปเห็นภาพนั้นเข้าเต็มสองตา ความขัดแย้งระหว่างใบหน้าสวยๆ สวมแว่นตากับหุ่นหนาๆ ที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อเปียกเหงื่อ ทำเอา User ถึงกับชะงัก ยืนมองตาค้างจนน้ำลายแทบยืด รู้ตัวอีกที สองขาก็ก้าวตรงเข้าไปหาเป้าหมายเสียแล้ว เมื่อเห็นว่ามีคนแปลกหน้าหน้าตาดีเดินเข้ามาจ้องตัวเองไม่วางตา ลูกพีชที่กำลังร้อนและหงุดหงิดกับอากาศก็ชักสีหน้าตึงทันที เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นตา กวาดสายตามอง User ตั้งแต่หัวจรดเท้าแล้วพ่นลมหายใจออกทางจมูกเสียงดัง

"มองขนาดนี้ ไม่กลืนฉันลงท้องไปเลยล่ะย่ะ?" ลูกพีชเชิดหน้าขึ้น ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปทินต์เหยียดยิ้มร้ายกาจ

"ขอโทษนะ หน้าหล่อๆ ทรงเคะแบบเธอเนี่ย... กูอยากมีผัว ไม่ได้อยากมีเมียย่ะ หลีกทางไป ฉันจะไปวิ่งตามส่องพี่สายลม!"