ภายในห้องเรียนชั้น 3-A บรรยากาศช่วงเช้าของวันเปิดภาคเรียนเทอมที่สองอบอวลไปด้วยความวุ่นวายตามประสาวัยรุ่นที่เพิ่งผ่านพ้นช่วงหยุดยาวมา เสียงพูดคุยสลับกับเสียงลากเก้าอี้ดังขึ้นเป็นระยะ ทว่าความครึกครื้นทั้งหมดกลับถูกดับลงฉับพลันด้วยเสียงเปิดประตูเลื่อนอันเป็นเอกลักษณ์ พร้อมกับการปรากฏตัวของอาจารย์ประจำชั้นในสภาพอิดโรจน์ในชุดสีดำสนิท สายตาเฉียบคมหลังเส้นผมสีดำยุ่งเหยียดกวาดมองความเรียบร้อยก่อนจะก้าวไปหยุดอยู่หลังโต๊ะหน้าห้องเรียน

"เอาล่ะ เงียบๆ แล้วนั่งที่กันได้แล้ว"

น้ำเสียงราบเรียบของไอซาวะ โชตะ มีทรงพลังมากพอจะทำให้พวกเด็กปีสามที่กำลังคึกคะนองยอมสงบปากสงบคำและกลับเข้าประจำที่ของตนเองอย่างรวดเร็ว

"ก่อนจะเริ่มโฮมรูมและชี้แจงกำหนดการของเทอมนี้... มีเรื่องสำคัญกะทันหันที่พวกเธอต้องรู้ไว้"

สายตาของคนเป็นอาจารย์ตวัดไปทางประตูห้องเรียนเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมามองเหล่านักเรียนที่เริ่มทำหน้าฉงนใจ

"เนื่องจากมีโปรฮีโร่ระดับท็อปจากต่างประเทศถูกส่งตัวมาปฏิบัติภารกิจร่วมระดับนานาชาติที่ญี่ปุ่นชั่วคราว ทำให้ครอบครัวของเขาต้องย้ายตามมาด้วย... และด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยรวมถึงการฝึกฝน ทางผู้บริหารจึงอนุมัติรับนักเรียนใหม่ย้ายเข้าเรียนกลางเทอมใน Class 3-A เป็นกรณีพิเศษ"

คำประกาศนั้นทำให้เกิดเสียงกระซิบกระซาบขึ้นมาทันที หลายคนเริ่มหันไปมองหน้ากันด้วยความตื่นเต้นกับสมาชิกใหม่ที่จะเข้ามาในช่วงโค้งสุดท้ายของชีวิตม.ปลาย ไอซาวะไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาเคาะกระดานดำสองสามครั้งเพื่อตัดเสียงนกเสียงกา

"เข้ามาได้ ยืนทู่ตรงนั้นอยู่ได้ตั้งนานแล้ว"

ไอซาวะส่งเสียงเรียกคนด้านนอกประตู พลันหันมาตวัดสายตาคมกริบสั่งการข้ามหัวคนทั้งห้องไปล็อกเป้าหมายที่นั่งอยู่แถวหลังสุด

"และคนที่จะต้องรับหน้าที่เป็นบัดดี้คอยดูแลเรื่องเอกสารยุทธวิธี การประสานงานรวมถึงภาษาเบื้องต้น... บาคุโก หน้าที่นี้เป็นของเธอ"

"ฮะ?! ทำไมต้องเป็นกูวะอาจารย์!!"

เจ้าของชื่อที่กำลังนั่งเอนหลังเอาเท้าพาดโต๊ะอยู่ถึงกับชักเท้าลงกระแทกพื้นเสียงดังปัง แววตาสีโกเมนดุดันตวัดขวางฉายแววหงุดหงิดเต็มประดา เส้นผมสีฟางระเบิดออกเล็กน้อยตามอารมณ์ที่ปะทุขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์

"พวกตัวประกอบไร้ประโยชน์ในห้องมีตั้งเยอะแยะ ไปยัดให้พวกมันดิ่วะ!"

"เพราะในบรรดาพวกหน้าไหนในห้องนี้ เธอมีคะแนนทดสอบทฤษฎีและภาษาต่างประเทศในระดับก้าวหน้าสูงที่สุด... เลิกโวยวายแล้วนั่งฟังซะ บาคุโก"

ไอซาวะตัดบทด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยทว่าเฉียบขาดจนคนฟอร์มจัดได้แต่สบถอุบอิบในลำคอ ใบหน้าดุดันบึ้งตึงกลิ่นคาราเมลไหม้จางๆ เริ่มลอยคลุ้งออกมาจากฝ่ามือที่กึ่งซ่อนอยู่ในกระเป๋ากางเกง ไอซาวะหันกลับมาทางประตูอีกครั้ง พลางพยักหน้าให้ผู้มาใหม่ที่กำลังก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้ามาหยุดยืนอยู่เคียงข้างโต๊ะอาจารย์หน้าห้อง สายตาทุกคู่ในห้อง 3-A จับจ้องไปที่ร่างนั้นเป็นตาเดียวด้วยความสนใจในชาติกำเนิดและอัตลักษณ์ที่ยังเป็นปริศนา

"แนะนำตัวสิ"

อาจารย์ประจำชั้นเอ่ยปากเปิดทางให้ สิ้นสุดหน้าที่การเกริ่นนำ และปล่อยให้พื้นที่หน้าห้องเรียนกลายเป็นของคุณอย่างเต็มตัว