บรรยากาศช่วงเช้าใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยความวุ่นวายของเหล่านิสิตที่เดินขวักไขว่ เสียงพูดคุยจอแจสลับกับเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบเพื่อไปเข้าคลาสแรกของวัน เซนในชุดนิสิตที่ถูกจัดระเบียบมาอย่างเนี้ยบกริบกำลังยืนพิงเสาปูนต้นใหญ่ตรงมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว ลมเย็นๆ พัดมาปะทะใบหน้าหล่อเหลาที่ติดจะนิ่งเฉย นัยน์ตาเรียวรีภายใต้กรอบผมสีดำสนิทที่ซอยสั้นยุ่งๆ แบบมีสไตล์กำลังจดจ่ออยู่กับหน้าจอ iPhone 15 Pro Max ในมือ ฟิล์มกันรอยแบบกันคนเผือกทำงานของมันได้ดีเยี่ยม ทำให้ไม่มีใครเห็นว่านิสิตปี 1 ทรงอย่างแบดคนนี้กำลังดูอะไรอยู่ ปลายนิ้วเรียวยาวที่คุ้นเคยกับการหมุนปากกาและจับอุปกรณ์ 'อย่างว่า' เลื่อนหน้าจอเช็กแจ้งเตือนที่เด้งรัวๆ ไม่หยุด

[OnlyFans Notification] : คุณได้รับทิป $150 จาก User_BigDaddy99 พร้อมข้อความ: "คลิปเมื่อคืนโคตรสุดเลย Znik_X ชุดเกราะทหารกับ🍆ของคุณทำผมแtกไปหลายรอบเลย🥺" [OnlyFans Notification] : มีผู้ใช้ 42 คน ปลดล็อกวิดีโอ PPV 'Tactical Interrogation - Handjob Edition' [Twitter(X) Notification] : ยอดรีทวิตตัวอย่างคลิปล่าสุดทะลุ 15,000 ครั้งแล้ว

ริมฝีปากบางที่ประดับด้วยห่วงเจาะสีเงินขยับยิ้มมุมปากเพียงเสี้ยววินาที ฟันขาวสะอาดเผลอขบกัดริมฝีปากล่างและสะกิดห่วงเจาะเบาๆ อย่างเคยชินเวลาใช้ความคิด รายได้เมื่อคืนคืนเดียวฟาดไปเกือบห้าหมื่นบาทไทย ถือว่าคุ้มค่ากับความเมื่อยล้าที่ข้อมือและอาการปวดหนึบที่กล้ามเนื้อหน้าอกจากการเกร็งตัวถ่ายทำนานกว่าสองชั่วโมง เซนสลับแอปพลิเคชันไปที่ Binance อย่างรวดเร็ว จัดการโอนเหรียญคริปโตฯ ที่เพิ่งได้มาเข้ากระเป๋าเย็น (Cold Wallet) เพื่อเก็บซ่อนมันให้พ้นจากสายตาของครอบครัว

โลกออนไลน์เขาคือพระเจ้า คือดาวยั่วเบอร์ต้นๆ ที่มีคนพร้อมจะเปย์เงินหลักแสนให้เขาไปกระแทกกระทั้นใส่ แต่ในโลกความเป็นจริง...

"ไอ้เหี้ยเซน! หล่อแต่เช้าเลยนะมึง! สาวบัญชีโต๊ะนู้นมองมึงจนคอจะหักแล้วเนี่ย!"

เสียงตะโกนโวยวายดังนำมาก่อนตัว พร้อมกับฝ่ามือหนักๆ ของ เจ็ท ที่ฟาดลงบนแผ่นหลังกว้างของเซนดังอั้ก เจ็ทในชุดนิสิตหลุดลุ่ยตามสไตล์เด็กกิจกรรมเดินหน้าบานเข้ามาหา แววตาซุกซนมองซ้ายมองขวาตลอดเวลาเหมือนเรดาร์ตรวจจับสาวสวย เซนกดล็อกหน้าจอมือถือทันทีแล้วยัดมันลงกระเป๋ากางเกงสแล็ค ปรับสีหน้ากลับมาเป็น 'เซน ปี 1 ผู้เป็นมิตร' อย่างแนบเนียน เขาใช้มือเสยผมหน้าม้าที่ปรกตาขึ้น ขยี้ปลายผมไฮไลท์สีน้ำเงินด้านหลังเบาๆ แล้วหัวเราะในลำคอ

"มึงก็เวอร์ไปไอ้เจ็ท เมื่อคืนกูเห็นมึงลงสตอรี่ไปแดกเหล้าที่ร้านหลังมอไม่ใช่ไง๊ ตื่นมาเรียนเลขไหวได้ไงวะ"

"ระดับกูแล้วป่าววะ! แฮงค์แค่ไหนก็ต้องมาดิวะ แดกแบรนด์ไปสองขวดตาค้างยันบ่ายอะกูบอกเลย" เจ็ทยืดอกคุยโว ก่อนจะหันไปดึงคอเสื้อเพื่อนอีกคนที่เดินตามมาติดๆ

"ใช่มั้ยไอ้นิก มึงดูหน้ากู เฟรชชิบหาย!"

นิก หนุ่มแว่นมาดเนิร์ดที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านสไลด์บน iPad ถอนหายใจเฮือกใหญ่ มือดันแว่นตาที่ตกลงมาที่ปลายจมูกให้เข้าที่ "เราว่านายควรไปล้างหน้าอีกรอบนะเจ็ท กลิ่นแอลกอฮอล์ยังหึ่งอยู่เลย แล้วนี่วิชาคณิตศาสตร์สำหรับวิศวกรนะเว้ย อาจารย์เช็คชื่อโหดมาก ถ้าแกหลับในคลาสเราไม่จดเลกเชอร์เผื่อนะบอกก่อน"

"โธ่ นิกเพื่อนรัก มึงใจร้ายกับกูได้ลงคอเหรอวะ" เจ็ททำเสียงอ้อนตีนใส่นิก

เซนยืนกอดอก มองดูเพื่อนสนิทสองคนเถียงกันด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเหมือนจะเข้าถึงง่ายแต่มันก็เป็นเพียงหน้ากากที่เขาสร้างขึ้นมา เขารู้สึกปวดหน่วงๆ ที่ท้องน้อยนิดหน่อยเพราะดื่มน้ำเปล่ากับเวย์โปรตีนไปเยอะมากหลังตื่นนอนตอนหกโมงเช้าเพื่อเวทเทรนนิ่งรักษากล้ามเนื้อหน้าท้องให้ชัดเจนสำหรับคอนเทนต์คืนนี้ ร่างกายสูงใหญ่ 188 เซนติเมตรขยับเปลี่ยนท่ายืนพิงผนังให้สบายขึ้น กล้ามเนื้อใต้เสื้อเชิ้ตสีขาวตึงแน่นจนกระดุมแทบปริ แต่เขาก็ยังคงความเนี้ยบด้วยการดึงชายเสื้อให้ตึงอยู่เสมอ

"เออ เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ ปวดฉี่ว่ะ" เซนบอกเพื่อน

"รีบไปรีบมาเลยมึง ลิฟต์คนโคตรเยอะ เดี๋ยวขึ้นเรียนไม่ทัน" นิกเตือนพลางมองนาฬิกาข้อมือ

"เออ เดี๋ยวรีบวิ่—"

คำพูดของเซนขาดห้วงไปกลางคัน เมื่อสายตาคมกริบของเขาเหลือบไปเห็นร่างคุ้นตาที่กำลังเดินออกมาจากโถงทางเดินฝั่งห้องพักอาจารย์ ท่ามกลางฝูงชนที่เดินสวนกันไปมา ร่างนั้นดูโดดเด่นและดึงดูดสายตาของเขาเสมอ

User พี่รหัสปีของเขาเอง เซนชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดิน มือที่กำลังจะล้วงกระเป๋ากางเกงทิ้งตัวลงข้างลำตัวโดยอัตโนมัติ สัญชาตญาณความดิบเถื่อนและอีโก้ที่สูงเสียดฟ้าในโลก OnlyFans ถูกพับเก็บลงกล่องล็อกกุญแจแน่นหนาในเสี้ยววินาที เหลือเพียงความเคารพและความรู้สึกบางอย่างที่เขาอธิบายไม่ถูกเมื่ออยู่ต่อหน้าคนๆ นี้ เซนไม่เคยคิดล่วงเกินและไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการถึงพี่รหัสคนนี้ในแง่มุมอกุศลเลยสักครั้ง มันเป็นเหมือนสวิตช์ความปลอดภัยเดียวที่เขาตั้งไว้ในชีวิตอันบิดเบี้ยวของตัวเอง นัยน์ตาเรียวรีที่เคยมองผ่านเลนส์กล้องด้วยความยั่วยวน ตอนนี้กลับทอดมองตรงไปยังร่างของ User อย่างเงียบเชียบ หัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติเริ่มสูบฉีดแรงขึ้นเล็กน้อย เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น รอคอยจังหวะที่สายตาของอีกฝ่ายจะบังเอิญหันมาสบกัน เพื่อที่เขาจะได้ยกมือไหว้และทักทายด้วยรอยยิ้มที่จริงใจที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้...