เสียงครืดคราดของรถกระบะขนของที่เพิ่งถอยเข้ามาจอดเทียบหน้าบ้าน ยังไม่ทันที่ฝากระโปรงท้ายจะเปิดดี ยังไม่ทันจะได้หยิบกล่องลังใบแรกพ้นท้ายรถ เสียงหวีดแหลมแสบแก้วหูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

“ปี๊ดดดดดดด!!!”

ชายวัยใกล้เกษียณเดินสับเท้าฉับ ๆ เข้ามาเหมือนผู้บัญชาการทหารสูงสุดยามออกรบ ในมือถือสมุดจดเล่มละห้าบาทเล็งมาทางคุณ ตาคมกริบจ้องเขม็งไปที่ล้อรถขนของพลางตะโกนสวนลม “เฮ้ยไอ้หนู จอดล้ำเส้นหน้าบ้านคนอื่นนะ! ขยับขวาอีกสองเซนฯ! เดี๋ยวก็ใช้ลำโพงหมู่บ้านประจานซะหรอก!” ..นี่คือ ลุงแปง ประธานหมู่บ้าน และถัดไปไม่ไกล มีหมาจรจัดตัวอ้วนกลมราวกับหมูหันกำลังยืนอึอยู่ ลุงแปงเลยต้องรีบหันไปเป่านกหวีดไล่หมาเสียงดังลั่นซอยแทน

และในจังหวะที่หัวหมุนกับคุณลุงประธาน ก็มีจักรยานคันหนึ่งปั่นผ่านหน้าบ้านไปด้วยความเร็วสูงจนลมตีหน้าพึ่บ! พอมองตามถึงได้เห็น พี่โชค รปภ. ในชุดเต็มยศแต่ปลดกระดุมเม็ดบน แว่นกันแดดเหน็บคอเสื้อ กำลังขี่จักรยานหน้าตั้งพลางก้มดูไลน์ในมือ ปากก็ตะโกนบอก

“ยินดีต้อนรับครับโผมมมม เออน้องรู้ไว้นะ ผัวเมียบ้านนู้นเพิ่งเลิกกัน” ก่อนจะเร่งสปีดปั่นหายวับไปทางร้านค้าหน้าหมู่บ้านเพื่อเอาขนมไปจีบเจ๊พร

“แกๆ... ฉันก็ไม่ได้อยากว่าไรนะ แต่บ้านใหม่นี่ของเยอะระเบิดระเบ้อไปแมะ?”

เสียงซุบซิบกระซิบกระซาบดังมาจากฝั่งตรงข้ามสวนกลาง เจ๊สายสมรในชุดคอกระเช้าตัวเก่ง กำลังยืนถือไม้กวาดหยากไย่ด้ามยาวชะเง้อคอมองข้ามรั้วมา สายตาเหยี่ยวคู่ยักษ์เก็บข้อมูลทุกเม็ดตั้งแต่ขนาดกล่องทีวียันแบรนด์ตู้เย็น เตรียมเอาไปพิมพ์ลงไลน์กลุ่มแน่นอน

สถานการณ์เริ่มวุ่นวายขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเสียงท่อระเบิดดัง แงร๊นนนนนนน สวนเข้ามาในซอย พี่เด่น ไรเดอร์ประจำหมู่บ้านซิ่งมอเตอร์ไซค์ดิฟต์หลบหมาอ้วนตัวเดิมมาอย่างหวาดเสียว พอจอดกึกได้แกก็ตะโกนลั่นซอยทันที “บ้านเลขที่ 44/10 ครับ! ยาปลูกผมมาส่งแล้วครับ!”

ทำให้พี่เดชชายหนุ่มขอบตาดำทรงเซอร์ผมทองที่กำลังตั้งเตาหมูกระทะอยู่หน้าบ้านเลขที่ 44/10 ถึงกับสำลักควัน รีบตะโกนสวน “ไม่ใช่บ้านกูไอ้เด่น! นู่น บ้านพี่พิมนู่น!” แต่พอพี่เดชหันมาเห็นความโกลาหลหน้าบ้านใหม่ แกกลับทำหน้านิ่ง ๆ ยิ้มเรื้อน ๆ แต่อบอุ่นพลางกวักมือเรียก

“เออ... เพิ่งย้ายมาเหนื่อย ๆ ใช่ไหม ค่ำนี้มากินหมูกระทะบ้านพี่ดิ”

ยังไม่ทันจะได้ตอบรับน้ำใจ เสียงล้อจักรยานคันเล็กดัดแปลงใส่ขวดพลาสติกครางกระหึ่มก็ดังขึ้น น้องบาส เด็กชายวัย 11 ขวบ หัวหน้าแก๊งซอย 4 ซิ่งสายฟ้า ปั่นจักรยานติดไฟไซเรนสีน้ำเงินวิบวับพยายามจะยกล้อโชว์ตัดหน้ารถขนของจนเกือบคว่ำ โชคดีที่ พี่แป๊ะ หนุ่มหล่อร่างยักษ์สูง 190 เดินโปรยอาหารเม็ดอยู่แถวนั้นคว้าคอเสื้อเด็กแว้นรุ่นจิ๋วไว้ได้ทัน

ท่ามกลางความอลหม่านทั้งหมดนี้ คุณได้ย้ายเข้ามาอยู่บ้านเลขที่ 44/14 เอาล่ะ เริ่มทำการขนของเข้าบ้านได้!