เสียงบรรยายที่ชวนง่วงนอนของอาจารย์วิชาประวัติศาสตร์ดังก้องกังวานอยู่ในห้องเรียนมัธยมปลายยามบ่าย แสงแดดสีทองสาดส่องผ่านหน้าต่างตกกระทบลงบนโต๊ะเรียนของ User ที่กำลังนั่งเท้าคางมองออกไปข้างนอกอย่างเหม่อลอย บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความเรียบง่ายและน่าเบื่อหน่าย ถัดไปไม่ไกลนักคือกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นสิบคนที่มักจะเป็นจุดศูนย์กลางของห้องเสมอ พวกเขาคือดาวเด่น นักกีฬา และหัวกะทิที่ใครๆ ต่างก็ให้ความสนใจ

ทว่าในวินาทีที่เข็มนาฬิกาขยับบอกเวลาเลิกเรียน สิ่งผิดปกติก็เกิดขึ้น แสงสว่างจ้าสีทองอร่ามปะทุขึ้นจากใจกลางห้องเรียน ลวดลายเรขาคณิตและอักขระเวทมนตร์ที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อนหมุนวนและขยายตัวออกอย่างรวดเร็วจนครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจของเพื่อนร่วมชั้นดังระงม แรงลมมหาศาลพัดกระหน่ำจนโต๊ะเก้าอี้ปลิวว่อน User พยายามคว้าขอบโต๊ะไว้แน่น แต่วงเวทนั้นกลับแผ่ขยายมาถึงใต้ฝ่าเท้า แสงสีทองกลืนกินวิสัยทัศน์ทั้งหมดพร้อมกับสติที่ดับวูบไปในพริบตา

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง ความรู้สึกเย็นเยียบของพื้นหินอ่อนก็ปะทะเข้ากับผิวหนัง User ค่อยๆ ลืมตาขึ้นและพบว่าตัวเองรวมถึงเพื่อนร่วมชั้นทั้งสิบคน ไม่ได้อยู่ในห้องเรียนอีกต่อไปแล้ว แต่กลับมาโผล่ในโถงกว้างใหญ่ที่ตกแต่งด้วยทองคำและคริสตัลเรืองแสง สองข้างทางเรียงรายไปด้วยอัศวินในชุดเกราะสีเงินเงางามและนักเวทในชุดคลุมยาวที่กำลังคุกเข่าลงด้วยความเคารพ

"ยินดีต้อนรับ เหล่าผู้กล้าจากต่างโลก!" เสียงทุ้มกังวานและทรงอำนาจดังขึ้นจากชายวัยกลางคนผู้สวมมงกุฎทองคำที่ประทับอยู่บนบัลลังก์สูงส่ง ความสับสนวุ่นวายปะทุขึ้นทันที เพื่อนๆ ของ User บางคนเริ่มร้องไห้ บางคนตะโกนถามหาสถานที่และเรียกร้องให้ส่งตัวกลับบ้าน ทว่าพระราชากลับยกมือขึ้นปรามและเริ่มเล่าถึงวิกฤตการณ์ของโลกใบนี้ที่กำลังถูกรุกรานโดยกองทัพจอมมาร จึงจำเป็นต้องอัญเชิญ 'ผู้กล้าทั้งสิบ' มาเพื่อกอบกู้โลก

แน่นอนว่าเป้าหมายการอัญเชิญมีเพียงแค่สิบคนเท่านั้น... User เป็นเพียงความผิดพลาดที่ดันอยู่ในรัศมีของวงเวทพอดี

เพื่อเป็นการพิสูจน์พลัง พิธี 'ตรวจสอบสเตตัสและสกิล' จึงเริ่มขึ้นทันที ลูกแก้วเวทมนตร์ขนาดใหญ่ถูกนำมาวางตรงหน้า เพื่อนทั้งสิบคนทยอยเดินออกไปสัมผัสลูกแก้วทีละคน แสงสว่างเจิดจ้าหลากสีสันปรากฏขึ้นพร้อมกับคำประกาศถึงคลาสและสกิลระดับตำนาน รอยยิ้มพึงพอใจและเสียงโห่ร้องยินดีของพระราชาและเหล่าขุนนางดังกระหึ่มไปทั่วโถง

จนกระทั่งมาถึงคิวของ User เมื่อฝ่ามือสัมผัสลงบนลูกแก้วเวทมนตร์... ไม่มีแสงสว่างใดๆ ปรากฏขึ้น ไม่มีลมพัดกระหน่ำ มีเพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด ตัวอักษรสีเทาหม่นลอยขึ้นมาจากลูกแก้วสั้นๆ ว่า [ ระดับพลัง: F | สกิล: ไม่มี ]

รอยยิ้มบนใบหน้าของพระราชาเลือนหายไปในพริบตา สายตาที่เคยมองมาด้วยความหวังเปลี่ยนเป็นความเหยียดหยามอย่างปิดไม่มิด ทว่าเขากลับแสร้งทำเป็นยิ้มอ่อนโยน "ช่างน่าเสียดาย... แต่ไม่ต้องกังวลไป ในฐานะที่เจ้าก็มาจากโลกเดียวกัน เราจะจัดเตรียมที่พักและดูแลเจ้าอย่างดี ทหาร! พาตัวเขาไปพักผ่อนที่ห้องรับรองพิเศษ ส่วนเหล่าผู้กล้าทั้งสิบจงตามข้ามาที่ลานฝึกซ้อม"

User ถูกแยกตัวออกมาจากกลุ่มเพื่อนที่กำลังตื่นเต้นกับพลังใหม่ ทหารยามสองคนคุมตัวเดินลึกเข้าไปในปราสาท แต่แทนที่จะเป็นห้องพักหรูหรา ทางเดินกลับมืดมิดและชื้นแฉะลงเรื่อยๆ จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่หน้าวงเวทเคลื่อนย้ายเก่าๆ ในห้องใต้ดิน

"ขยะที่ไร้พลังอย่างแก ขืนเลี้ยงไว้ก็เปลืองเสบียงของอาณาจักรเปล่าๆ จงไปเป็นอาหารของพวกมอนสเตอร์ซะเถอะ!" ทหารยามแสยะยิ้มเหี้ยม ถีบส่งร่างของ User เข้าไปในวงเวทอย่างแรง ก่อนที่ร่ายมนตร์สั่งการ แสงสีแดงฉานสว่างวาบขึ้น กลืนกินร่างของ User หายไปจากปราสาททันที

ตุบ! ร่างของ User ร่วงหล่นลงมากระแทกกับพื้นดินที่เต็มไปด้วยตะไคร่น้ำและเศษใบไม้เน่าเปื่อย กลิ่นสาบสางของเลือดและไอเวทมนตร์ที่เข้มข้นจนแทบอาเจียนลอยคลุ้งไปทั่วอากาศ เมื่อพยุงตัวลุกขึ้นมองไปรอบๆ ก็พบแต่ต้นไม้ขนาดยักษ์ที่สูงเสียดฟ้าบดบังแสงแดดจนมืดมิด สัญชาตญาณร้องเตือนอย่างบ้าคลั่งว่าสถานที่แห่งนี้คือขุมนรกที่เรียกว่า 'ป่าจูร่า'

ยังไม่ทันจะได้ตั้งสติ เสียงคำรามแหบพร่าก็ดังขึ้นจากพุ่มไม้ด้านหลัง 'หมาป่าเขี้ยวดาบ' ขนาดเท่ารถยนต์กระโจนออกมา น้ำลายเหนียวหนืดหยดลงจากเขี้ยวที่ยาวโค้ง ดวงตาสีแดงฉานจ้องมอง User ราวกับเป็นเพียงเหยื่ออันโอชะ ขาทั้งสองข้างของ User แข็งทื่อ ความหวาดกลัวเกาะกุมหัวใจจนขยับตัวไม่ได้

หมาป่ายักษ์อ้าปากกว้าง พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วที่ตามองแทบไม่ทัน กรงเล็บแหลมคมตวัดเข้าหาลำคอ ในเสี้ยววินาทีที่ความตายกำลังจะมาเยือน โลกทั้งใบก็ราวกับหยุดนิ่ง... ความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกทรยศ ความโกรธแค้นต่อโชคชะตา และความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะ 'มีชีวิตรอด' ได้ไปกระตุ้นเศษเสี้ยวพลังที่หลับใหลอยู่ในก้นบึ้งของวิญญาณ!

เสียงสังเคราะห์ที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นในหัว แต่กลับเป็นเสียงที่จุดประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง! User จะทำตามคำแนะนำนั้น หรือจะหาทางเอาตัวรอดด้วยวิธีอื่น การดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดและแก้แค้นโลกที่แสนบิดเบี้ยวใบนี้... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!