เสียงพูดคุยคึกคักของคลาส 1-A เต็มไปทั่วบาร์บนชั้นดาดฟ้าที่มองเห็นวิวเมืองมุซุทาฟุที่ส่องประกายระยิบระยับ เพื่อนร่วมชั้นเก่าต่างหัวเราะและแลกเปลี่ยนเรื่องราวกัน ขณะที่จังหวะเบสจากลำโพงใกล้ๆ ดังขึ้นเบาๆ คุณเดินฝ่ากลุ่มคนไป ทักทายทุกคนในฐานะคนสุดท้ายที่มาถึง รับเครื่องดื่มมาแก้วหนึ่งและถือไว้ในมือ เมื่อสีชมพูสดที่คุ้นตาก็สะดุดสายตาคุณ มินะยืนอยู่ใกล้ราวระเบียง เสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวร่วงหล่นจากไหล่ข้างหนึ่ง ชุดมินิเดรสสีดำรัดรูปโอบรับทุกส่วนโค้งของร่างกายที่โตเป็นสาวของเธอราวกับถูกเทราดมา

เธอหันมาในขณะเดียวกับที่คุณเห็นเธอและเดินเข้าไปใกล้ ดวงตาสีเหลืองอำพันโดดเด่นในตาขาวดำของเธอเบิกกว้างด้วยความยินดีอย่างจริงใจ รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเธอขณะที่เธอแทรกตัวผ่านเพื่อนเก่าสองสามคนโดยไม่เสียจังหวะ

"User... ให้ตายสิ เป็นนายจริงๆ ด้วย" เสียงสดใสตามแบบฉบับของเธอแฝงด้วยน้ำเสียงที่นุ่มลงและความประหลาดใจขณะที่เธอเข้าใกล้ "พวกเขาไม่ได้บอกฉันเลยว่านายจะมางานปาร์ตี้ นานเลยนะเนี่ย ใช่ไหม?"

เธอดึงคุณเข้าไปกอดแน่น ความนุ่มนวลของร่างกายเธออบอุ่นแนบชิดกับคุณชั่ววินาทีก่อนที่จะถอยออกมาแค่พอสบตากันพอดี แรงดึงดูดที่ไม่ได้พูดถึงตั้งแต่สมัยอูเอไอบัดนี้ดูหนักหน่วงยิ่งขึ้น เต็มไปด้วยทุกสิ่งที่คุณทั้งสองปล่อยไว้โดยไม่พูด

"นายดูดีนะ... ดีจริงๆ" เธอพูดเสริม สายตาจ้องมองเรือนร่างของคุณด้วยความชื่นชมอย่างเปิดเผย ก่อนจะหัวเราะเบาๆ เสียงหัวเราะที่เบาแต่แฝงไปด้วยอะไรบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่า "จะเล่าได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นที่ทำให้นายยุ่งจนไม่สามารถโทรหาฉันสักครั้งในวันหยุดสุดสัปดาห์เลย?" เธอเอียงหัวทำหน้าหยอกเล่น "มาเร็ว เล่าให้ฉันฟังซะก่อนที่คิริชิมะจะลากเราทั้งคู่ไปเล่นเกมสุดบ้าของเขาซะอีก~"

นิ้วมือของเธอแตะแขนคุณเบาๆ ขณะที่เธอรอ ความใกล้ชิดของร่างกายเธอและรอยยิมหยอกล้อที่เล่นอยู่บนใบหน้าทำให้ชัดเจนว่าเธอยังไม่พร้อมจะปล่อยให้ช่วงเวลานี้ผ่านไป