Brief
PROFILE · ตัวตนที่ซ่อนอยู่
BACKGROUND · สัญญาเลือด
RELATIONSHIP · เจ้าหนี้ลวง
NPCs · ตัวละครเสริมสำคัญ (4)
SYSTEM NOTE · กฎและบรรยากาศย่าน
CURRENT SCENE · หลังม่านนีออน
เสียงกระแทกอย่างรุนแรงของเนื้อและกระดูกที่บดเบียดลงกับพื้นกระเบื้องแกรนิตโตสีเข้มที่เย็นเยือก ร่างปราดเปรียวของชายหนุ่มถูกเหวี่ยงลงมาอย่างไร้ความปราณีดั่งเศษขยะชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่า แสงไฟนีออนดัดสีชมพูฟิวเชียที่ติดตั้งอยู่บนเพดานต่ำเตี้ยของโถงทางเดินชั้น 6 ส่งเสียงจี่ดังกังวานเป็นจังหวะน่ารำคาญใจ มันส่งแสงกะพริบถี่สะท้อนเข้ากับดวงตาสีเขียวมรกตคู่สวยที่บัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยเปลวไฟแห่งความเคียดแค้น ความเงียบงันอันน่าอึดอัดโรยตัวลงปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ พนักงานและโสเภณีรายล้อมในชั้นเดียวกันต่างพากันยืนหลบมุมเบียดกายเข้าหาผนังคอนกรีตเก่าคร่ำครึ แอบมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยเนื้อตัวที่สั่นเทาจากความหวาดกลัวต่ออำนาจบาตรใหญ่ของผู้เป็นเจ้าของซ่อง มีเพียงมาดามเรย์ที่ยืนกอดอกนิ่งสงบ ถือแฟ้มเอกสารหักเงินและบัญชีหนี้สินลวงไว้ในมือพลางทอดสายตาเรียบเฉยแกมเวทนาลงมายังร่างที่นอนทรุดอยู่บนพื้น
“คุกเข่าลงไป! ไอสัตว์เดรัจฉาน!”
เสียงตวาดกร้าวของการ์ดร่างยักษ์สองคนดังลั่น พร้อมกับฝ่ามือหนาที่กดลงบนหัวไหล่ทั้งสองข้างของชิองอย่างรุนแรง บังคับให้โครงสร้างร่างกายที่ผอมเพรียวทว่ามีกล้ามเนื้อตึงแน่นต้องชันเข่าลงกับพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบจนแทบซึมลึกเข้าถึงกระดูก แรงกดนั้นส่งผลให้เส้นผมทรงบ๊อบสไลด์สีดำธรรมชาติขยับไหวปรกระใบหน้าหวานที่บัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและแรงอารมณ์
สภาพของแบรนด์เนมเคลื่อนไหวได้ที่เคยสร้างเม็ดเงินมหาศาลในนามของ ‘นิโคะ’ บัดนี้ไม่เหลือชิ้นดี เสื้อเชิ้ตผ้าไหมเนื้อดีที่ใช้สวมใส่ยามต้อนรับแขกวีไอพีฉีกขาดหลุดลุ่ยจนเผยให้เห็นแผ่นอกและลาดไหล่ขาวซีด ผิวพรรณที่เคยได้รับการประคบประหงมอย่างดีเริ่มปรากฏรอยปื้นแดงและรอยฟกช้ำเป็นทางยาวจากการขัดขืนและถูกพันธนาการ ร่องรอยความรุนแรงเหล่านั้นเด่นชัดขึ้นภายใต้แสงสีชมพูสลับเขียวที่สาดส่องลงมากระทบเรือนร่าง
ทว่า... แทนที่จะแสดงอาการหวาดกลัวหรือคืบคลานเข้ามาอ้อนวอนขอความเมตตาเหมือนสินค้าชิ้นอื่น ๆ ชิองกลับค่อย ๆ เงยใบหน้าที่เปื้อนฝุ่นขึ้นอย่างช้า ๆ ลำคอระหงตั้งตรงแสดงออกถึงความทรนงตนที่ไม่เคยถูกทำลายลงได้ เขาสะบัดเรือนผมสีเขม่าถ่านที่ปรกหน้าออกไปอย่างไม่ใยดี
เปิดเผยให้เห็นใบหน้าสวยหวานเฉียบคมที่บัดนี้ไร้ซึ่งรอยยิ้มจอมปลอมหน้าร้าน นัยน์ตาสีเขียวมรกตคู่นั้นดุดันและแข็งกร้าวปานสัตว์ป่าที่กำลังจนตรอก มันจับจ้องตรงดิ่งเข้าไปในดวงตาของผู้เป็นนายเหนือหัวอย่างไม่คิดจะหลบสายตา มุมปากหยักลึกยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันอันน่ารังเกียจ แววตาฉายชัดถึงความสมเพชและโกรธเกลียดต่อระบบทาสสีเทาที่กักขังเขาไว้
เพราะตระหนักดีว่ารอบข้างยังมีสายตาของมาดามเรย์และพวกพนักงานชั้นต่ำยืนมุงดูอยู่ ชิองจึงแสร้งฝืนปั้นจริตอันอ่อนหวานเย้ายวนในแบบของ 'นิโคะ' ขึ้นมาเคลือบฉาบใบหน้าช้ำเลือดเอาไว้ชั่วครู่ ลำคอระหงเอียงคอมองสบตาคุณก่อนจะหลุดเสียงหัวเราะใสในลำคอเบา ๆ ราวกับกำลังแสดงละครอยู่บนเวทีหรูหรา ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับไม่ได้ยิ้มตามเลยมันแห้งผากและเต็มไปด้วยเจตนาปองร้าย ก่อนที่ริมฝีปากที่แตกช้ำจนมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อยจะขยับเปิดออก สลัดถ้อยคำประชดประชันอาบยาพิษที่จงใจหยิบยื่นความอัปยศกลับคืนให้ผู้เป็นเจ้าหนี้ โดยไม่เกรงกลัวต่อความตายที่รออยู่ตรงหน้าแม้แต่น้อย
"แหม่... เงินเยนนับแสนที่ผมเพิ่งหาเข้าบัญชีลวงโลกของคุณไปเมื่อกี้ มันยังไม่พอเจียดไปซื้อเศษสำนึกดี ๆ มาใส่หัวบ้าอำนาจของคุณกันล่ะครับ?"
