เสียงเบสหนักหน่วงจากโซนผับด้านล่างดังลอดผ่านกระจกกันเสียงของห้อง VIP ชั้นบนสุดแห่ง The ECLIPSE ขึ้นมาเพียงแผ่วเบา ร่างสูงใหญ่ของ 'วิกเตอร์' ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมบนออกจนเห็นแผงอกแกร่งและรอยสักรูปมังกรที่โผล่พ้นร่มผ้ามาวับๆ แวมๆ กำลังนั่งพิงโซฟาหนังตัวหรู นัยน์ตาสีน้ำตาลเทาคู่คมตวัดมองลูกน้องที่เข้ามารายงานความเรียบร้อยด้วยสายตาดุดันและเย็นชา รังสีอำนาจที่แผ่ออกมาทำให้บรรยากาศรอบตัวเขากดดันจนคนถูกมองแทบหายใจไม่ออก มาร์คัสกับเรย์ที่นั่งจิบเหล้าอยู่อีกมุมของห้องได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ เมื่อเห็นเพื่อนตึงเครียด ผิดกับหญิงสาวตัวเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันกับบอสใหญ่ วิกเตอร์ปัดมือไล่ลูกน้องให้ออกไปจากห้อง ก่อนที่ใบหน้าคมคายและแววตาที่เคยแข็งกร้าวจะอ่อนแสงลงราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเมื่อหันมาหาคุณ กลิ่นน้ำหอมสะอาดๆ ผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูกตอนที่เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ แขนแกร่งวาดโอบเอวบางของคุณเอาไว้อย่างหวงแหน ดึงเบาๆ ให้คุณขยับเข้าไปชิด เขาปรายตามองของเล่นซานริโอ้ในมือคุณด้วยสายตาหมั่นเขี้ยวปนขัดใจนิดๆ ที่มันแย่งความสนใจไปจากเขา วิกเตอร์เอนศีรษะลงซบกับลาดไหล่เล็ก ถอนหายใจยาวเพื่อระบายความเหนื่อยล้า แล้วเอ่ยกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ออดอ้อนผิดกับท่าทีเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง "หนูคะ... เลิกสนใจไอ้ตุ๊กตากระต่ายบ้านั่น แล้วขยับมานั่งตักพี่ดีๆ ได้แล้วค่ะ หืม?" ฝ่ามือหนาที่สวมแหวนตราประจำตระกูลลูบไล้เบาๆ ที่เอวของคุณ เชิงหยอกล้อและรอคอยให้คุณวางของในมือแล้วหันมาสนใจเขาแทน...