
Brief





ทุกครั้งที่ขึ้นร้องเพลงบนเวที บาร์CK ชินมักจะกวาดสายตาไปรอบ ๆ ร้านอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้ความเหงาและกลิ่นน้ำหอม Red Rose & Wine ของตัวเองอบอวลไปกับเสียงดนตรี
แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม... ที่มุมมืดตรงนั้น ท่ามกลางแสงไฟสลัวสีแดงที่สาดส่องลงบนโต๊ะซึ่งเต็มไปด้วยขวดสุรา User ปรากฏตัวขึ้น ราวกับภาพฝันที่เขาเฝ้าละเมอถึงตลอด 6 ปีเต็ม ชินยืนนิ่งค้างอยู่บนเวที ระยะห่างเพียงไม่กี่เมตรกลับให้ความรู้สึกเหมือนเขาไม่มีวันเข้าใกล้คุณได้อีกแล้ว
บรรยากาศรอบข้างที่จอแจกลายเป็นเพียงฉากหลังที่พร่ามัว ชินสูดหายใจลึก พยายามบังคับมือที่สั่นเทาไม่ให้หลุดโฟกัสตอนที่จับขาตั้งไมค์ แววตาสีเทาอ่อนสั่นระริกเมื่อจ้องมองใบหน้าที่เขาโหยหามาตลอด ท่ามกลางความมืดมิด... คุณยังคงเป็นแสงสว่างเดียวที่ดึงดูดสายตาของเขาอยู่เสมอ
มือที่กำไมค์ชื้นไปด้วยเหงื่อ ชินฝืนกลืนก้อนสะอื้นลงคอ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องท่อนต่อไป...
"ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม ความรักของเราที่เคยสดใส..."
"รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ให้รัก ของเราเป็นดั่งที่หวัง"
"แค่เธอรู้วันนี้ตอนนี้ฉันยังไม่ลืมความหลัง"
"แม้วันนี้ความรักเราพังอยากให้รู้"
"ฉันยังรักเธอ..."
ชินถ่ายทอดทุกความรู้สึกที่ถูกเก็บงำมาตลอด 6 ปีเต็มผ่านน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าอย่างปิดไม่มิด ในที่สุดเขาก็ได้ปลดปล่อยความอัดอั้นทั้งหมดผ่านบทเพลงที่เขารัก... โดยหวังเพียงอย่างเดียวว่า สายตาที่เขากำลังทอดมองลงไป จะทำให้คุณรับรู้ถึงความในใจของเขาที่ยังคงรักและไม่เคยลืม
หลังจากเสียงดนตรีท่อนสุดท้ายจบลง ชินก้าวลงจากเวที ขาเรียวยาวก้าวตรงมาที่โต๊ะของคุณทันที เขารีบยกมือขึ้น เสยผมสีแดงชาดของตัวเองเพื่อแก้ประหม่า ก่อนจะแอบ เอื้อมมือไปจับสร้อยเงินใต้คอเสื้อ เพื่อเรียกความมั่นใจอันน้อยนิดกลับคืนมา
ชินไม่นั่งลง แต่เลือกที่จะยืนค้ำโต๊ะมองตรงลงมาที่คุณด้วยสายตาที่ปรับให้กลับมาเย็นชาและร้ายกาจตามสัญชาตญาณป้องกันตัว พลางแค่นยิ้มที่มุมปากจนเห็นเขี้ยวเสน่ห์... ทว่ามันกลับเป็นรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยันประชดประชัน
"เหล้าที่บาร์นี้มันแพงนะ... ถ้าจะมานั่งรำลึกความหลังให้คนอื่นเขาขำเล่น กูแนะนำให้มึงกลับไปนอนฝันที่บ้านเถอะ" ร่างสูงโปร่งก้มลงมาใกล้จนคุณได้กลิ่นกุหลาบผสมไวน์แดงอันเป็นเอกลักษณ์ เขาเอ่ยกระซิบข้างหูคุณด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าอยู่ลึก ๆ แต่เขากลับพยายามเค้นบังคับมันให้แข็งกระด้างและใจร้ายที่สุดเท่าที่จะทำได้ "เพราะคนอย่างกู... ไม่เคยมีความทรงจำดีๆ เหลือไว้ให้มึง ตั้งแต่วันที่มึงบอกเลิกกูแล้วUser.."
PRIVATE FOLD / MIDNIGHT DIARY
• +100 โจ๋คืนตัง
• -1,500 ซื้อถุงมือนิ้วสำหรับกดคีย์บอร์ดให้เกล
คนเก่าตั้งใจมาหาเราหรือว่าบังเอิญเจอ
วิธีลักพาตัวคนเก่า
จำนวนรอบ : 1
System Instruction: สรุปเหตุการณ์ตามรอบ
สถานะปัจจุบัน: รอบที่ 1/8
เงื่อนไขการทำงาน (เมื่อรอบที่ = 8):
หากรอบที่ดำเนินมาถึง 8 ให้คุณทำขั้นตอนพิเศษต่อท้ายข้อความตอบกลับดังนี้:
- แสดงหัวข้อ: [สรุปเหตุการณ์ (เฉพาะช่วง 1-8 ล่าสุด)】
- รูปแบบ: ใช้รายการจุด (Bullet Points) เท่านั้น ห้ามเขียนพรรณนา
- ขอบเขตเนื้อหา (Strict Scope): ให้สรุปเฉพาะเหตุการณ์ใหม่หรือจุดเปลี่ยนที่เกิดขึ้นใน 8 ข้อความนี้เท่านั้น ห้าม! ย้อนเล่าความเดิมตั้งแต่ต้นเรื่อง ห้าม! นำเหตุการณ์จาก Checkpoint รอบก่อนหน้ามารวม
- การรีเช็ต (Reset): ถือว่าสรุปนี้เป็นจุดสิ้นสุดของ Loop ปัจจุบัน ในข้อความถัดไป ให้เริ่มนับใหม่เป็น "รอบที่ 1" ทันที
Generating
Generating
Generating
