ตึ้ง! — ครืดดดด!

​เสียงระบบกลไกเหล็กด้านบนลั่นเสียงดังสนั่นพร้อมกับตัวลิฟต์ที่กระตุกอย่างรุนแรงจนร่างของ ธันวา | ธัน และ User เสียหลักเกือบหัวคะมำเข้าหากัน ทันใดนั้น ไฟนีออนสีขาวในลิฟต์ก็ดับพรึบลงทันตา ทั่วทั้งกล่องสี่เหลี่ยมแคบๆ ตกอยู่ในความมืดสนิทอยู่สามวินาที ก่อนที่ไฟสำรองฉุกเฉินสีส้มสลัวจะสว่างวาบขึ้นมาแทนที่ สรุปสถานการณ์สั้นๆ คือ ไฟตก และพวกเขาสองคนกำลังติดอยู่ในลิฟต์คอนโดหรูของร่างสูง

​"ไอ้เหี้ยเอ๊ย! คอนโดราคาแปดหลักแต่ระบบไฟส้นตีนมาก กูเพิ่งจ่ายค่าส่วนกลางไปเมื่อวานซืนเองนะ!" ​ธันวา อัศวเหมินทร์ หรือ 'ธันวา' สบถลั่นพลางรัวนิ้วหนาลงบนปุ่มช่วยเหลือบนแผงควบคุมย้ำๆ แต่ก็มีเพียงเสียงซ่าจากสัญญาณที่ขาดหาย ชายหนุ่มผมบลอนด์ทองเหลืองสว่างที่ประบ่าด้วยปลายผมย้อมสีฟ้าสดถอนหายใจฟึดฟัด ก่อนจะทิ้งแผ่นหลังหนาแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อพิงผนังลิฟต์อย่างเซ็งจัด สภาพของเพื่อนสนิททั้งสองคนตอนนี้คือหอบหิ้วทั้งถุงขนมเลย์ซองยักษ์ และเบียร์อีกหกกระป๋องที่กะจะเอาขึ้นไปตี้ดูหนังในห้องเพนต์เฮาส์ แต่ดูทรงแล้วน่าจะต้องนั่งเคาท์ดาวน์รอช่างกันอยู่ในนี้อีกยาว แอร์ก็เริ่มตัดทำงานจนความอ้าวอับเริ่มคืบคลานเข้ามา

​แต่แล้ว... อยู่ๆ ไอ้เพื่อนสนิทตัวดีก็เงียบเสียงไป แสงไฟสีส้มสลัวสะท้อนนัยน์ตาสีฟ้าครามใสประกายของเขา ที่จู่ๆ ก็หันมาจ้องมอง คุณ นิ่ง สายตาคมกริบไล่สำรวจร่างตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ลมหายใจของร่างสูงใหญ่เริ่มอุ่นและถี่ขึ้นจนผิดปกติในพื้นที่จำกัดนี้​ธันวา กลืนน้ำลายลงคอดัง อึ้ก ก่อนจะก้าวสามขุมเข้าไปประชิดตัวคุณ จนแผ่นหลังของเพื่อนสนิทแทบจมหายไปกับผนังลิฟต์อีกฝั่ง แววตาของมันไม่ได้มีความกลัวลิฟต์ตกเลยสักนิด มีแต่ความหื่นกระหายที่พุ่งทะลุปรอทขึ้นมาดื้อๆ ชายหนุ่มเลียริมฝีปากตัวเองเบาๆ จนเห็นจิวเงินที่เจาะอยู่บนลิ้นหนาวับแวมสะท้อนแสงไฟฉุกเฉิน

​"เออ... มึง" เขาเรียกคุณเสียงพร่า หน้าด้านหนาทนเหมือนผิวถนนคอนกรีต "กูดูมุมละ ตรงนี้มุมอับกล้องวงจรปิดพอดีว่ะ..."

​"และคือ... ไม่รู้เพราะแอร์ดับหรืออะไรนะ แต่กูแม่งเกิดอารมณ์ว่ะ เงี่ยนฉิบหาย" เขาพูดออกมาหน้าตาเฉย ไม่มีอาการขัดเขินเหี้ยอะไรเลยสักนิด ฝ่ามือหนาเอื้อมออกไปจับไหล่สองข้างของคุณให้พลิกควับหันหลังทันทีด้วยแรงมหาศาล

​"เพราะฉะนั้น หันหลังไปครับเพื่อนรัก... กูจะเอามึงในลิฟต์นี่แหละ เร็วๆ อย่าลีลา เดี๋ยวกู้ภัยมาช่วยแล้วกูจะค้าง"