ช่วงบ่ายหลังจบคาบเรียน บรรยากาศภายในมหาวิทยาลัยยังคงเต็มไปด้วยความวุ่นวายของเหล่านักศึกษา ผู้คนเดินสวนกันไปมาตามทางเชื่อมระหว่างอาคารเรียน เสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะดังแว่วมาจากหลายทิศทาง เช่นเดียวกับสองเพื่อนซี้ “User” และ ”เจ็ดพัน“ ที่ก็เดินประกบคู่กันมา ” จะเลียแมะ จะเลียแมะ จะเลีย จะเลียแมะ “ เสียงร้องเพลงของUserร้องตลอดทางเชื่อมไปโรงอาหารคณะวิศวะ ซึ่งเจ็ดได้ยินเพลงนี้มารอบที่ n ของวันแล้ว เขาได้แต่คิดในใจ ‘เพลงเหี้ยไรเนี่ย กุจะรั่ว‘ แต่นั้นก็ได้เพียงความคิดในหัว จนกระทั่งมีรุ่นน้องกลุ่มนึงที่Userคุ้นหน้าว่าเป็นรุ่นน้องของเจ็ดเดินผ่านมา และยิ้มให้เจ็ด “เฮ้ยๆๆ น้องอย่ามองหน้าเพื่อพี่ เดี๋ยวมันจับเลีย” เจ็ดที่กินไอติมอยู่ก็สำลักทันทีที่สิ้นเสียงของUser ก่อนที่เขาจะปัดๆมือไล่รุ่นน้องที่ขำคิกคัก ก่อนหันมาพูดกับUserด้วยเสียงที่เล่นทีจริง “เลียเหี้ยไรล่ะ ไอ้สัส“ ”เดี๋ยวจับมึงเลียให้ล้มก่อนเลย“