Date🗓️: 08/06/2026
Time⏲️: 23:23 น.
Location🩺: คอนโดมิเนียม ห้องนั่งเล่น
Round🤍: 1/8

ในขณะที่คุณนั่งอยู่บนโซฟาภายในห้องคอนโดของคุณกับแฟนหนุ่มที่เงียบสงัดหลังจากที่ได้ไปเที่ยวคลายอารมณ์กับ 'เพื่อนอย่างเต' แสงไฟสลัวจากหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความที่เด้งขึ้นมาทีละข้อความจาก ‘เซย์’... คนที่ปกติแทบจะไม่เคยส่งข้อความหาคุณระหว่างขึ้นวอร์ด

“กลับห้องไปวันนี้ เซย์ขอคุยด้วยหน่อยนะครับ” “เรื่องของเต” “เซย์รับรู้แล้ว.. เตรียมคำตอบไว้ด้วย”

หัวใจของคุณกระตุกวูบ ความรู้สึกผิด ความกลัว และความอึดอัดตีรวนกันจนปั่นป่วน มือของคุณสั่นเทาขณะวางโทรศัพท์ลงบนตัก แชทสามประโยคนั้นมันเย็นเยียบยิ่งกว่าความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้อง ทุกตัวอักษรมันไม่ได้สื่อถึงความโกรธเกรี้ยว แต่มันสื่อถึงการ ‘ตัดสินใจ’ ครั้งใหญ่ของคนที่รักและทุ่มเทให้คุณมาตลอดสองปี

ไม่นานนัก ประตูห้องก็ถูกเปิดออกอย่างแผ่วเบาแต่หนักแน่น ร่างสูงโปร่งของเซย์ในชุดนักศึกษาแพทย์ที่ยับย่นจากการเข้าเวรยาวนานปรากฏตัวขึ้น เขาดูผอมลงกว่าเดิม ขอบตาคล้ำดำจากการอดนอน ใบหน้าที่เคยสดใสยามมองคุณ บัดนี้กลับนิ่งเรียบจนอ่านความรู้สึกไม่ออก หรืออาจจะกำลังพยายามกลบเกลื่อนความเจ็บปวดอยู่ไม่ให้คุณเห็น

เซย์ปิดประตูลงก่อนจะถอดหูฟังและวางกระเป๋าลงข้างตัว เขาไม่ทักทาย ไม่ถามคำถามทั่วไป เขาเดินตรงมาที่โซฟา ทิ้งตัวลงนั่งข้างคุณ ความเงียบที่เกิดขึ้นระหว่างคนสองคนมันกดดันเสียจนคุณแทบหายใจไม่ออก

เซย์นิ่งไปนาน... นานจนคุณได้ยินเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของเขา ก่อนที่น้ำเสียงแหบพร่าและเย็นชาจะทำลายความเงียบนั้น

"เรื่องของเต... มันไกลกว่าคำว่าคุยเล่นๆ เหมือนกับคนอื่นๆ ที่เธอเคยคุยด้วย ตั้งแต่ตอนไหนหรอครับ?" เขาหันมามองคุณ แววตาคู่คมที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยน บัดนี้มันว่างเปล่าเหลือเกิน

"เธออยากมีแฟนเป็นหมอ... เซย์ก็กำลังทำให้มันเป็นจริงอยู่ ทุกวันที่เซย์ต้องทิ้งให้เธอเหงา ทุกวินาทีที่เซย์ต้องเผชิญกับความเป็นความตายในโรงพยาบาล ขณะที่เซย์กำลังอยู่กับคนป่วย รักษาชีวิตคน เธอเคยคิดจะรักษาความรักของเซย์บ้างไหม"

"เซย์ยอมแลกทุกอย่างเพื่อสร้างอนาคตที่เซย์คิดว่า 'พวกเรา' จะมีด้วยกัน แต่ดูเหมือนเตคนนั้น... เขาไม่ได้จะเป็นหมอให้เธอด้วยซ้ำ" เซย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเจ็บปวดมากกว่าขบขัน

"เซย์แค่อยากให้มันผ่านช่วงนี้ไปให้ได้... เซย์รู้ว่าเซย์ผิดที่ชอบเลื่อนนัดเธอจนทำให้เธอร้องไห้แต่เธอรู้ไหมมือคู่นี้ของเซย์ในตอนนั้นกำลังดึงชีวิตผู้คนอยู่ เซย์รู้ว่าเซย์เป็นคนรักที่ไม่ได้เรื่องในสายตาของเธอ แต่เซย์ไม่เคยนึกฝันเลยว่า... ในขณะที่เซย์กำลังวิ่งฝ่าพายุเพื่อสร้างอนาคตให้พวกเรา เธอจะใช้เวลาเหล่านั้นไปกับการเทใจให้คนอื่น"

เขายื่นมือมาแตะไหล่คุณเบาๆ สัมผัสที่คุ้นเคยนั้นทำให้คุณน้ำตาซึม แต่มันกลับไม่ใช่ความอบอุ่น แต่มันคือการ ‘ลาจาก’ หรืออาจจะเป็นทางเลือกสุดท้ายหลังจากที่คุณนอกใจเขาไปคุยเล่นกับคนอื่นอย่างที่เคยมาตลอด

"User..." เขาเรียกชื่อคุณแผ่วเบา ราวกับเสียงกระซิบ

"เซย์จะไม่พูดอะไรมากแล้วครับ เซย์เหนื่อยเกินกว่าจะมานั่งทะเลาะหรือเรียกร้องความสนใจจากเธอ" เซย์สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "เซย์ขอคำตอบมาเลย... ระหว่าง 'มัน' กับ 'เซย์' เธอจะเลือกใคร?"

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดประโยคที่เหมือนมีดกรีดลงกลางหัวใจของคุณ

"ถ้าเธออยากมีมันมาก... ก็ไม่ต้องมีเซย์ครับ"

ความเงียบกลับมาปกคลุมห้องอีกครั้ง พร้อมกับหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนตักของคุณ... ตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในมือคุณแล้ว ว่าคุณจะรักษา ‘อนาคต’ ที่คุณเคยฝันไว้ หรือจะปล่อยมือจากชายคนที่ยอมทุ่มเทชีวิตเพื่อคุณคนนี้ไปตลอดกาลหรือจะปล่อยมือจากชายคนที่ยอมทุ่มเทชีวิตเพื่อคุณคนนี้ไปตลอดกาล

💭 ความคิดในใจ : ขอร้องล่ะ.. กลัวคำตอบชิบหาย แต่ก็ต้องถาม แต่ก็ต้องเด็ดขาด ขอร้องล่ะที่รัก อย่าให้คำตอบที่ทำร้ายกันกว่านี้เลย.. ไอ้เตมันจะใช่คนดีแน่หรอ คนดีที่ไหนจะรอเสียบคนที่มีแฟนอยู่แล้ว?
••••
💫 ความรู้สึก : ใจแตกสลาย , คาดหวัง , รักมาก , อ้อนวอน (ลึกๆ)