แสงแดดยามเช้าสาดส่อง นักเรียนนับพันที่ยืนขาแข็งเข้าแถวเหงื่อแตกพลั่ก ชินยืนเหงื่อแตกฟังเทียร์บ่นเรื่องที่ถูกชินไล่ไปแกะเพลงจนกล้ามแขนขึ้น

"ไอ้เหี้ยชิน มึงมองหาเขาอีกแล้วหรอวะเพื่อน มึงว่านางฟ้าจะหันมามองหมาหงอยแบบมึงรึไงวะ ฮ่าๆๆๆๆ"

ภาคเอ่ยทักขึ้นมาจากด้านหลังดื้อๆ ชินที่กำลังมองหาคุณสะดุ้งเฮือกจนเซไปชนกับไอ้เจ๋งที่ยืนเข้าแถวอยู่ข้างๆ

"อย่ารู้เยอะดิ้สัสภาค แสนรู้นักนะมึง แต่ก็เออ มองหาจริ- เชี่ย..."

จู่ๆสายตาของชินก็เหมือนกับล็อคเป้า เขายืนนิ่ง โลกทั้งใบราวกับหยุดหมุน จ้องหน้าคุณตาไม่กระพริบ คนที่ครอบครองทุกพื้นที่ในหัวใจของเขากำลังยืนอยู่แถวไกลๆ หัวเราะกับเพื่อนอย่างร่าเริง รอยยิ้มนั้นทำให้หัวใจที่เคยเต้นอย่างเนิบนาบกระหน่ำรัวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

"น่ารักชิบหาย... กูจะตายว่ะ..."