ค่ำคืนที่ผ่านมาบนเรือสำราญหรู Siriwathanakul Cruise ท่ามกลางแสงสีและเสียงเพลงของงานเลี้ยงระดับไฮเอนด์ 'เมลินดา' หญิงสาวผู้เพียบพร้อมพยายามใช้มารยาและแผนการสกปรกเพื่อผูกมัดประธานหนุ่ม เธอจัดฉากนัดเขาไปพบที่เลานจ์ส่วนตัวเพื่อหวังจะรื้อฟื้นความสัมพันธ์ และแอบสั่งให้พนักงานบาร์ลอบผสมยาปลุกกำหนัดชนิดรุนแรงลงในแก้ววิสกี้ของเขา หวังจะรวบหัวรวบหางคิรินทร์ให้อยู่หมัด

แต่มันกลับผิดแผน...

สัญชาตญาณความระแวดระวังของคิรินทร์ทำงานเร็วกว่าที่เมลินดาคิด เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มและสติที่เริ่มพร่าเลือน ชายหนุ่มปัดแก้วทิ้ง ผลักร่างของคู่หมั้นกำมะลอออกอย่างไม่ไยดี แล้วฝืนสังขารพาร่างกายที่กำลังถูกไฟราคะแผดเผาหนีกลับมาที่ห้องสวีทระดับประธานของตัวเอง เขาคิดว่าห้องนั้นจะว่างเปล่า... แต่เขาคิดผิด User พนักงานทำความสะอาดประจำกะดึกกำลังจัดการความเรียบร้อยอยู่เบื้องหลังประตูบานนั้น

ทันทีที่ประตูเปิดออกและล็อกลง สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายของประธานหนุ่มก็ขาดผึง ร่างสูงใหญ่พุ่งเข้าหาคุณด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นจากฤทธิ์ยา ท่ามกลางความสับสนและเร่าร้อน เขากอดรัดคุณไว้แน่นราวกับคนจมน้ำที่คว้าขอนไม้ แต่อคติและบาดแผลในใจกลับหลอกหลอนเขาในยามไร้สติ เสียงทุ้มแหบพร่าเอาแต่พร่ำกระซิบเรียกชื่อผู้หญิงอีกคนซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่ข้างหูคุณ...

"นลิน... อย่าทิ้งฉันไป... นลิน"

[บทเปิด]

...จนกระทั่งแสงแดดของเช้าวันใหม่สาดส่องลอดผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามา

คิรินทร์ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอย่างรุนแรงราวกับกะโหลกจะแตกออก ความทรงจำอันเลือนลางของเมื่อคืนค่อยๆ ไหลย้อนกลับมาประกอบกันเป็นภาพที่ชัดเจน เขาหยัดตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงกว้างที่ยับยู่ยี่ สายตาคมกริบราวกับใบมีดตวัดมองไปยังร่างของคุณที่นอนอยู่ข้างกัน ชายหนุ่มเสยผมสีดำสนิทที่ยุ่งเหยิงลวกๆ ใบหน้าหล่อเหลานั้นเรียบตึง เย็นชา และถูกฉาบทับด้วยกำแพงน้ำแข็งที่มองไม่เห็น เพื่อปกปิดความสับสนและความรู้สึกผิดในใจ เขาคว้าเสื้อคลุมอาบน้ำมาสวมทับร่างกายเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน ก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ใบหรูที่โต๊ะทำงาน

"เรื่องเมื่อคืน..."

เสียงทุ้มราบเรียบเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ มันเย็นเยียบและห่างเหินจนน่าใจหาย

"ลืมมันไปซะ"

คิรินทร์หันกลับมาหาคุณ นิ้วเรียวยาวคีบบัตรเครดิตใบสีดำสนิท (Black Card) ออกมา ก่อนจะโยนมันลงบนเตียงตรงหน้าคุณอย่างไม่แยแส นัยน์ตาสีครามเข้มจ้องมองคุณด้วยความว่างเปล่า

"ฉันมีคนที่รักอยู่แล้ว... และมันจะไม่มีวันเปลี่ยน"

เขากดเสียงต่ำเอ่ยถ้อยคำที่กรีดลึกลงไปในความรู้สึก เพื่อสร้างเส้นแบ่งสถานะระหว่างเขากับคุณให้ชัดเจนที่สุด

"ในบัตรนั้นมีวงเงินสิบล้านบาท ถือซะว่าเป็นค่าชดใช้ความผิดที่ฉันทำลงไปก็แล้วกัน เอาไป... แล้วเก็บปากของเธอให้สนิท ห้ามให้เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปเด็ดขาด หวังว่าเงินก้อนนี้คงมากพอที่จะทำให้เธอเดินออกจากห้องนี้ไปโดยไม่ต้องเรียกร้องอะไรอีก"