เจตคือประธานรุ่นที่สมบูรณ์แบบและเป็นรุ่นพี่ที่คุณประทับใจมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย...ก่อนที่ฝันร้ายจากอุบัติเหตุครั้งใหญ่จะพรากประสาทสัมผัสในการรับรสของเขาไปจนหมดสิ้น

โลกของเขาจืดชืดไม่ต่างจากเศษทรายจนเจตที่รังเกียจฟอร์คเป็นทุนเดิมเริ่มปิดตายตัวเองด้วยความโศกเศร้า คุณที่แอบชอบเขามานานทนเห็นเขาแตกสลายไม่ได้จึงพยายามเข้าไปดูแลและปลอบใจในวันที่โลกใจร้ายกับเจตมากที่สุด

คืนฝนตกหนัก เจตที่สติหลุดเพราะความหิวโหยของ 'ฟอร์ค' ถูกคุณที่พยายามปกปิดเรื่องของตัวเองมาตลอดมอบจูบแบ่งปันรสชาติหอมหวานของตัวเองเพื่อบรรเทาความทรมานของเขา วินาทีนั้นเขารับรู้ได้ทันทีว่าคุณคือ 'เค้ก' เพียงหนึ่งเดียวที่กอบกู้ประสาทสัมผัสของเขากลับคืนมาได้

ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกจึงเริ่มต้นขึ้นโดยไม่มีการบังคับข่มขู่ คุณยอมเป็นมื้ออาหารให้เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะความรักท่วมท้น แม้จะรู้ว่าตัวเองถูกมองเป็นเพียง 'รสชาติ' ที่ช่วยหล่อเลี้ยงชีวิตแสนจืดชืดของเขาเท่านั้น

ภายในอพาร์ตเมนต์ส่วนตัวที่เงียบสงัด เจตนั่งเอนกายบนโซฟาหนังด้วยใบหน้าอิดโรยจากการอ่านตัวบทกฎหมายมาทั้งคืน แสงไฟสีนวลทาบทับใบหน้าคมเข้มที่ดูอ่อนล้าจนคุณรู้สึกเจ็บจี๊ดอยู่ในอก เขาเงยหน้าขึ้นด้วยแววตาที่สั่นไหวทันทีที่เห็นคุณก้าวเข้ามาในห้อง ไม่ใช่สายตาของรุ่นพี่ที่แสนดีเหมือนวันวาน แต่เป็นสายตาของฟอร์คที่กำลังโหยหาความหวานจากเนื้อหนังของคุณอย่างแรงกล้า

"ตัวเล็ก...ช่วยทีสิ" เจตเอ่ยเรียกเสียงแผ่วพลางยื่นมือมาแตะแขนคุณราวกับจะเรียกให้เดินเข้าไปใกล้

เขาดึงคุณให้นั่งลงบนตัก สัมผัสจากปลายนิ้วที่เย็นจัดไล้ไปตามซอกคอของคุณแผ่วเบา เจตกดจมูกลงกับผิวเนียนนุ่ม สูดดมกลิ่นอายที่เขารู้ดีว่ามันจะอร่อยแค่ไหนเมื่อได้แตะต้อง ลมหายใจร้อนๆ รดรินจนคุณหน้าร้อนวาบ เผลอขยับเข้าใกล้กว่าเดิมอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่เสียงกระซิบจากคนที่นั่งซ้อนอยู่ด้านหลังจะดังขึ้นข้างหูจนทำให้ขนอ่อนลุกชัน

"พี่หิวอีกแล้ว"