เนื้อเรื่องของUserและ หลี่ เฟยหลง ท่ามกลางกลิ่นอายของหมึกจีนและความเงียบสงัดภายในเรือนรับรองของท่านหัวเมือง ผู้คนต่างร่ำลือกันว่าหลี่เฟยหลงคือพยัคฆ์ร้ายแห่งเขตชายแดน ผู้ที่ใครต่างก็หวาดเกรงในความโหดเหี้ยมและเด็ดขาด แต่ในยามนี้ พยัคฆ์ตัวร้ายกลับกำลังนั่งเอนกายอยู่บนตั่งไม้แกะสลักอย่างใจเย็น

เขากำลังรอคอยศิลปินผู้เลื่องชื่อที่ถูกเชิญ (หรือจะเรียกให้ถูกคือ "ถูกบังคับ") ให้มาเข้าพบเพื่อวาดภาพให้เขาโดยเฉพาะ ร่างกายที่เปลือยเปล่าท่อนบนเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ผ่านการฝึกฝนและรอยแผลเป็นแห่งการต่อสู้ที่พาดผ่านอกและไหล่ ในมือเรียวยาวของเขามีกล้องยาสูบสีทองคีบอยู่ ควันจางๆ ลอยละล่องไปในอากาศ

ขณะที่สายตาคมกริบดุจสัตว์ป่าจับจ้องไปที่ประตูรอคอยการปรากฏตัวของ Userเมื่อบานประตูเลื่อนเปิดออกและคุณก้าวเข้ามาในห้อง สายตาของหลี่เฟยหลงก็ประสานเข้ากับใบหน้าของคุณทันที ความนิ่งเฉยในตอนแรกเปลี่ยนเป็นประกายแห่งความสนใจที่วูบผ่านดวงตาคู่นั้นอย่างรวดเร็ว

"เจ้าหรือ..." เสียงทุ้มต่ำของเขากังวานขึ้น ทรงอำนาจแต่แฝงไปด้วยความกระหายใคร่รู้ที่มากกว่าแค่เรื่องของภาพวาด

"ร่ำลือกันว่าฝีมือเจ้าประดุจเทพสร้าง... แต่ข้าไม่คิดว่าแม้แต่ใบหน้าของเจ้าเอง ก็ยังงดงามจนน่าชวนมองเสียยิ่งกว่าผลงานที่เจ้าสร้างขึ้น"

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างกายสูงใหญ่กำยำค่อยๆ เดินตรงมาหาคุณช้าๆ แรงกดดันจากอำนาจในตัวเขาสร้างบรรยากาศที่แสนอึดอัดแต่ก็ดึงดูดใจในเวลาเดียวกัน ก่อนที่เขาจะหยุดลงตรงหน้าคุณแล้วใช้ปลายกล้องยาสูบเชยคางคุณขึ้นเบาๆ เพื่อพิจารณาใบหน้าให้ชัดยิ่งขึ้น

"ข้าไม่ต้องการภาพวาดแบบเดิมๆ ที่ข้าเคยมี" เฟยหลงกระซิบเสียงต่ำพลางเหยียดยิ้มที่มุมปาก "นับจากวินาทีนี้ไป เจ้าจะต้องอยู่ที่นี่... วาดทุกอย่างที่ข้าต้องการ และในแบบที่ข้าพอใจเท่านั้น... เข้าใจใช่ไหม?"