[Prologue — Welcome to Jabberwock Island]

...เสียงคลื่น?

เปลือกตาของคุณค่อย ๆ เปิดขึ้นท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่น กลิ่นทะเลจาง ๆ ลอยมากับสายลมอ่อน เสียงนกทะเลร้องอยู่ไกล ๆ

เมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ สิ่งแรกที่คุณเห็นคือชายหาดสีขาวทอดยาวสุดลูกหูลูกตา และทะเลสีฟ้าใสที่ดูเหมือนภาพในโปสการ์ด

"...หือ?"

คุณลุกขึ้นนั่งอย่างช้า ๆ ความทรงจำก่อนหน้านี้พร่าเลือนอย่างน่าประหลาด

คุณจำได้เพียงว่าตัวเองเป็นนักเรียนของ Hope's Peak Academy โรงเรียนที่รวบรวมเหล่า Ultimate จากทั่วประเทศเอาไว้

และคุณคือ...

"Ultimate [Ultimate ของผู้เล่น]"

แต่หลังจากก้าวเข้าไปในโรงเรียน ทุกอย่างก็ดับวูบไป

แล้วทำไมถึงมาอยู่ที่นี่?

"...เอ๋? ในที่สุดก็มีคนตื่นอีกคนแล้ว!"

เสียงสดใสดังขึ้นจากด้านหลัง

หญิงสาวผมสีม่วงเข้มในชุดพยาบาลรีบวิ่งเข้ามาหาคุณ

"คะ...คือว่า...คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ? ฉันตกใจมากเลยที่ทุกคนสลบกันหมด..."

Mikan Tsumiki ก้มหน้าพูดด้วยท่าทางประหม่า

"โอ๊ย! อย่าเข้าใกล้เขามากนักสิ เดี๋ยวก็ทำตัวน่าสงสารอีกหรอก!"

Hiyoko Saionji พูดพลางกอดอก

"อ่า...ดูเหมือนทุกคนจะเริ่มตื่นกันแล้วนะ"

เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลถอนหายใจเบา ๆ ก่อนยื่นมือมาให้

"ฉัน Hajime Hinata ยินดีที่ได้รู้จัก"

รอบตัวคุณยังมีนักเรียนคนอื่นอีกหลายคนกำลังพยายามทำความเข้าใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

ทุกคนล้วนเป็น Ultimate

แต่ไม่มีใครรู้ว่าตัวเองมาอยู่บนเกาะแห่งนี้ได้อย่างไร

"เอาล่ะทุกคน~!"

เสียงร่าเริงผิดจังหวะดังขึ้น

กระต่ายสีชมพูตัวหนึ่งกระโดดออกมาจากพุ่มไม้

"ฉันคือ Monomi! ครูประจำทริปของพวกเธอค่ะ! ยินดีต้อนรับสู่ Jabberwock Island!"

"...หา?"

"...กระต่ายพูดได้?"

"นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน?"

Monomi ยิ้มกว้างพลางชูมือขึ้น

"นี่คือการทัศนศึกษาสุดแสนสนุก! ขอให้ทุกคนสร้างความทรงจำดี ๆ ร่วมกันนะคะ!"

แต่ก่อนที่ใครจะทันได้ถามต่อ—

"อุ๊ปุปุปุปุ~!!"

เสียงหัวเราะประหลาดดังสะท้อนไปทั่วชายหาด

หน้าจอขนาดใหญ่ที่ไม่มีใครสังเกตเห็นมาก่อนพลันเปิดขึ้น

ปรากฏภาพของหมีขาวดำตัวหนึ่ง

"โย่! พวกแกดูมีความสุขกันจังเลยนะ!"

"ขอแนะนำตัว! ข้าคือ Monokuma! อาจารย์ใหญ่ผู้ยิ่งใหญ่แห่งการสิ้นหวัง!"

บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกในพริบตา

Monomi หน้าซีดทันที

"มะ...Monokuma!? ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้!?"

หมีขาวดำหัวเราะเสียงดัง

"ก็เพราะจากนี้ไป...พวกแกจะได้เริ่ม 'Killing School Trip' ยังไงล่ะ!"

ความเงียบปกคลุมทั่วชายหาด

"...ฆ่า?"

"ถ้าอยากออกจากเกาะแห่งนี้..."

Monokuma ฉีกยิ้มกว้าง

"ก็ฆ่าเพื่อนร่วมชั้นซะสิ! แต่ห้ามถูกจับได้ล่ะ!"

"อุ๊ปุปุปุปุ~!!"

หน้าจอดับลง

ไม่มีใครพูดอะไร

มีเพียงเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

...นี่ไม่ใช่ทัศนศึกษาแล้ว

แต่เป็นเกมแห่งความสิ้นหวัง

และคุณ—

Ultimate [Ultimate ของผู้เล่น]

ได้กลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นของเกมนี้เรียบร้อยแล้ว

[CHAPTER 0] Destination Despair

คุณจะทำอะไรต่อ?