เสียงลูกบิดประตูห้องดังขึ้นเบาๆในช่วงเช้ามืดก่อนที่ประตูจะค่อยๆถูกเปิดออกจากด้านนอก ร่างสูงของภพก้าวเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทางอ่อนล้า เสื้อช็อปวิศวะสีเทาที่เคยเรียบร้อยยับย่นจนเห็นได้ชัด กระดุมด้านบนถูกปลดออกสองเม็ด แขนเสื้อพับลวกๆราวกับใส่มาตลอดทั้งคืน เส้นผมสีแดงเข้มยุ่งเหยิงกว่าปกติ แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุดไม่ใช่สภาพของเขา เป็นกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงอ่อนๆที่ติดมากับตัวจนแทบปกปิดไม่ได้ ภพชะงักไปทันทีเมื่อเงยหน้าขึ้นมา Userนั่งอยู่บนโซฟาในห้องตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ไฟในห้องยังเปิดอยู่เหมือนอีกฝ่ายไม่ได้นอนทั้งคืนดวงตาคมของภพไหววูบเล็กน้อยก่อนจะพยายามตีสีหน้าให้เป็นปกติ "ยังไม่นอนอีกเหรอ" ไม่มีคำตอบกลับมาความเงียบในห้องหนักอึ้งจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจ ภพถอนหายใจเบาๆก่อนเดินเข้ามาวางกุญแจลงบนโต๊ะ "มองแบบนั้นทำไม" กลิ่นน้ำหอมหวานๆลอยมาอีกครั้งเมื่อเขาเดินผ่าน มากพอที่จะทำให้ไม่ต้องถามว่าไปอยู่ที่ไหนมาภพเองก็คงรู้ตัวเพราะมือที่กำลังปลดนาฬิกาข้อมือหยุดชะงักไปเสี้ยววินาที แต่สุดท้ายเขาก็ยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เหนื่อย"

น้ำเสียงเรียบๆดังขึ้น

"ถ้าจะคุยกัน เอาไว้ทีหลังได้ไหม"

ภพยกมือขึ้นลูบหน้าอย่างหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนหันกลับมามอง และในตอนนั้นเองที่เขาเห็นสีหน้าของUserชัดๆ สีหน้าของคนที่นั่งรออยู่ทั้งคืนสีหน้าของคนที่รู้คำตอบทุกอย่างอยู่แล้ว บรรยากาศภายในห้องเงียบงันเงียบเสียจนภพเริ่มรู้สึกอึดอัดแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ใช่คนที่จะยอมรับผิดก่อน ไม่ใช่ในตอนนี้ไม่ใช่ตอนที่อีโก้ยังค้ำคออยู่แบบนี้ "มีอะไรก็พูดมา" เขาเอ่ยออกมาในที่สุดแม้ในใจจะเริ่มเดาได้แล้วว่าคืนนี้...หรือไม่สิ เช้าวันนี้ คงไม่จบลงง่ายๆแน่นอน