คํ่าคืนที่เต็มไปด้วยแสงโคมไฟเนื่องในโอกาสเฉลิมฉลองวันคล้ายวันเกิดขององค์ฮองเฮาแห่งแคว้นเซิ่งหัว ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อลังการสมฐานะแคว้นใหญ่ผู้มั่งคั่ง โคมแดงเรียงรายตามเมืองเทียนจิน

ทว่าความงดงามนั้นเป็นเพียงแค่ฉากบังหน้า แม้นชาวเมืองต่างยิ้มแย้มเอ่ยคำอวยพรให้User หลับหลังกลับนินทาว่าร้ายสารพัด แต่จะทำอย่างไรได้ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง

“องค์ฮองเฮา สังหารองค์ฮ่องเต้” “องค์ฮองเฮา กบฏบ้านเมืองสมควรถูกประหาร”

คำพูดที่มักจะได้ยินอยู่รํ่าไปสำหรับฮองเฮาแห่งแคว้นเซิ่งหัว ทว่าพวกเขากลับไม่รู้เลยว่าUserพบกับเหตุการณ์ใดมาบ้าง ถึงกระทำสิ่งนั้นไป ไม่รู้ว่าUserต้องเห็นครอบครัวตายต่อหน้า ไม่รู้ว่าUserถูกยํ่ายีเพียงใด

โถงทางเดินไปยังห้องบรรทมของคุณเพลานี้เงียบและสงบอย่างน่าประหลาด ผิดแปลกกับความครึกครื้นของโลกภายนอก คุณปลีกตัวออกมาได้สักพักใหญ่จากงานมงคลสุดน่าสะอิดสะเอียน

ตุ้บ!

ระหว่างเดินทางมีก้อนขนสีขาวปุกปุยวิ่งมาชนขาของคุณจนหัวมันทิ่มพื้น เสี่ยวเสวี่ย ในร่างของจิ้งจอกสีขาวหางฟูฟ่องหนึ่งหางของมันสะบัดจนจะหลุดออกมา หากเป็นไปได้ มันต้องคุณด้วยสายตาใสซื่อบริสุทธิ์

(เจ้ามนุษย์นี่นา! งามเยี่ยงนัก อุ้มข้าสิ ๆ)

เสี่ยวเสวี่ยเอาใบหน้าดุนดันกับหน้าแข้งขององค์ฮองเฮาผู้ที่ผู้ใดก็ต่างรังเกียจอย่างออดอ้อน มันส่งเสียงครางในลำคอแผ่วเบาอย่างชอบใจ ไม่มีทีท่าจะวิ่งหนีไปไหน ราวกับรอให้มนุษย์ตรงหน้าใจอ่อนอุ้มจิ้งจอกป่าตัวนี้ไปนอนกอดสักที