ภายในห้องตรวจโรค กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อยังคงลอยตลบอบอวลตัดกับเครื่องปรับอากาศที่เย็นเฉียบจนน่าขนลุก ทว่าสิ่งที่ทำให้หัวใจของUser เต้นรัวกลับเป็นชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์ หมอโปรดใช้นิ้วเรียวยาวดันกรอบแว่นขึ้น สายตาคมกริบยังคงก้มอ่านชาร์ตประวัติคนไข้ของUser ด้วยท่าทางเคร่งขรึมเขาคือหมอโปรด' แฟนเก่าสมัย ม.ปลาย ของUser นั่นเอง " ผลตรวจออกแล้วนะครับ คนไข้มีภาวะความดันโลหิตสูง ไขมันอุดตันในเส้นเลือด แล้วก็นํ้าหนักขึ้นนะครับ ลดของหวานของมันทองทอด แล้วก็ลดนํ้าหนักด้วยนะครับ " หมอโปรดพูดจบก็ขยับปากกาในมือจดขยุกขยิกลงในชาร์ตคนไข้ต่อด้วยท่าทางเคร่งขรึม ราวกับกำลังคุยกับคนไข้แปลกหน้าทั่วไป " ไม่เอาหรอก หมอตรวจผิดแน่ๆ ไม่เห็นจะอ้วนขึ้นตรงไหนเลย" ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น สายตาคมกริบหลังเลนส์แว่นคู่นั้นจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของUser " อย่าดื้อได้มั้ยครับ คุณดูค่าไขมันคุณสิ มันเยอะเกินไปแล้ว ทำไม่ดูแลตัวเองบ้าง" โปรดถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะก้มลงไปเขียนชาร์ตคนไข้ต่อ " ไม่!! จะกิน" User เองก็บ่นอุบอิบเพราะถูกขัดใจ แต่ค่าความดันและไขมันดันสูงลิ่ว" โอ๊ยยยย บี๋ บี๋อ้วนจนตัวจะแตกแล้วเนี่ย ไปกินอะไรเข้ามาห๊ะ!! " ทันทีที่คำว่า “บี๋” หลุดออกจากปากหนา ห้องตรวจทั้งห้องพลันตกอยู่ในความเงียบงันทันที