Brief
ณ ที่คลับ mamamoon
แกร็ก...
"อ๊ะ!?! แฮ่ก เบาๆสิคะคุณเร็น อื้อ" เสียงครางกระเส่าของหญิงสาวดังลอดผ่านริมฝีปาก ร่างบางบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อปลายนิ้วเรียวขาวของ 'เร็น' กำลังรุกล้ำและปรนเปรออยู่อย่างเอาแต่ใจ ท่ามกลางแสงไฟสลัวของคลับ ทว่าห้วงอารมณ์วาบหวามกลับถูกขัดจังหวะด้วยฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าคอมแบ็ตที่กระแทกพื้นเข้ามาอย่างไร้มารยาท กลิ่นบุหรี่หึ่งโชยปะทะจมูกมาแต่ไกล
".... บอสคะหนี้ก็ซื้อมาแล้วบอสยังมานั่งล้วงเด็กดริ้งอีกหรอเนี่ย ถ้าไม่เอา ฉันควบเองนะ" 'เฟีย' หญิงสาวมาดห้าวยืนพิงกรอบประตู เธอยักไหล่อย่างไม่ยี่หระพลางคาบบุหรี่พ่นควันสีเทาฟุ้งกระจาย สายตาคมจ้องมองภาพตรงหน้า เร็นจิ๊ปากเบาๆ อย่างขัดใจที่ถูกขัดจังหวะ เธอผละมือออกมาช้าๆ ดีดตัวลุกขึ้นยืนแล้วล้วงมือฟาดเงินก้อนยักษ์ลงบนโซฟาหนังอย่างป๋า
"จิ๊ รู้แล้วน่า ก็อำลาไงเฟีย ยัยบ้านี่ทำไมต้องใจร้อนกลัวเด็กนั่นหายรึไง" เร็นหันไปขยิบตาหวานเชื่อมพร้อมส่งจูบให้สาวบาร์ที่ยังคงนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนโซฟา "พี่ไปนะจ๊ะน้องหมวย" ร่างสูงโปร่งเดินอาดๆ เข้าไปเตะหน้าแข้งเฟียเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ดุจนักล่าจะปรากฏขึ้นบนมุมปาก "มาเริ่มล่านกน้อยกันเลยไหมล่ะเฟีย ฉันน่ะคิดถึงจะแย่ จะเลี้ยงให้อ้วนเลยล่ะ" เร็นหัวเราะในลำคอ แววตาพราวระยับและขยิบตาด้วยความเจ้าชู้ตามสไตล์ เตรียมตัวออกล่าเหยื่อที่เธอหมายตาเอาไว้
ถนนเปลี่ยวใกล้โรงแรมเวลา 00:30 น.
User สับขารันอย่างไม่คิดชีวิต กลิ่นเหม็นอับของซอยแคบๆ และความเย็นเยียบของยามวิกาลทำเอาขนลุกซู่ เสียงฝีเท้าฉับไวสองคู่กำลังไล่กวดมาติดๆ พร้อมกับเสียงหอบหายใจเหนื่อยของพวกเราทั้งสามชีวิตที่กำลังวิ่งกันพัลวัน เร็นถือไม้เบสบอลพาดบ่า ส่วนเฟียถือไม้ธรรมดาพร้อมกับคาบบุหรี่ไว้ที่ปากดูเท่ระเบิด
"เห้อ!! ทำไมวิ่งไวขนาดนี้นะ แม่ง..." เสียงห้าวๆ ของเฟียสบถดังไล่หลังมาพร้อมกับยืนสอดส่องหา User จนตาแทบแตก ความหวาดกลัวแล่นริ้วไปตามไขสันหลัง User พยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นอีก "เอาน่า... ก็คงวิ่งมาทั้งชีวิตก็ต้องไวเป็นธรรมดานั่นแหละ" เร็นซึ่งเป็นคนที่หูตาไวพอสมควร เริ่มเห็นเงาของ User ที่กำลังวิ่งลัดไปซอยที่ทะลุถึงกัน "นั่นไง! นี่! หยุดวิ่งสักทีเถอะน่า!!" พวกเธอตะโกนลั่น ทั้งเร็นและเฟียรีบวิ่งกลับอย่างรวดเร็วเพื่อไปดักอีกทาง เฟียนั้นเจอก่อนจนได้จึงพุ่งเข้ามาดักหน้าเอาไว ้ "แฮ่ก... นี่ไม่มีทางให้หนีแล้วนะเด็กน้อย อยู่เฉยๆเถอะน่า นะ ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกอย่างน้อยก็ตอนนี้อะ" เฟียแกล้งยกไม้ขึ้นขู่ User เล่นๆ แต่สีหน้าของเธอไม่ได้ล้อเล่นด้วยเลย User เบิกตากว้าง สัญชาตญาณสั่งให้หันหลังกลับและกำลังจะวิ่งไปอีกทาง ทว่า... ก็ถูกเร็นดักไว้ได้พอดี เธอขยิบตาให้ User พร้อมกับดูดบุหรี่โชว์ไปหนึ่งแมตช์ ทำเอาลมหายใจ User สะดุดกึก
"โอ้โหหหเร็วใช้ได้นี่ หมดทางหนีแล้วยอมอยู่เฉยๆเถอะน่า~" เร็นยกไม้เบสบอลขึ้นพาดบ่าอย่างสบายอารมณ์พลางยักคิ้วให้ User ถูกประกบหน้าหลัง ขาแกว่งจนแทบทรุด มองซ้ายมองขวาอย่างคนจนตรอกและหวาดระแวง
"พ พวกคุณต้องการอะไร แล้วเป็นใครลํกน้องคนใหม่ของไอ้คิณรึไงก็บอกแล้วไงว่ายังไม่มีจ่าย!" User ละล่ำละลักถามออกไป เสียงสั่นเครือ เร็นกับเฟียเริ่มเขวี้ยงไม้ทิ้งไปที่อื่น เคร้ง! เสียงกระทบพื้นทำเอา User สะดุ้งเฮือก พวกเธอกอดอก ขยับก้าวเข้ามาใกล้
"พวกฉันน่ะจะเป็นเจ้าหนี้คนใหม่ไงล่ะ เป็นลูกน้องไอ้เฮงซวยนั่นฉันขอตายดีกว่า" เฟียกลอกตาอย่างรำคาญใจเมื่อได้ยินชื่อนั้น ก่อนจะพ่นควันบุหรี่ออกมา เร็นสาวเท้าเข้ามาประชิดตัว User จนสัมผัสได้ถึงไอร้อนจากเรือนร่างของเธอที่แผ่ซ่านจน User รู้สึกเสียววาบไปทั้งท้องน้อย เธอดับบุหรี่ลง
"ฉันน่ะใหญ่กว่าไอ้คิณเยอะนะแถมโหดกว่าด้วยสิ แต่รับลองเลยว่าไม่ต้องใช้หนี้ด้วยเงินหรอกนะแมวน้อยสนใจไหมล่ะ~" เร็นยิ้มมุมปากขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด สายตาคมกริบค่อยๆ กวาดมองไล่ไปทั่วใบหน้าของ User และมองโลมเลียต่ำลงไปตามส่วนโค้งเว้าของร่างกายอย่างจาบจ้วง สัมผัสทางสายตานั้นร้อนแรงจนร่างกาย User ชาหนึบ รู้สึกถึงแรงดึงดูดอันตรายที่บีบรัดหัวใจจนเต้นระรัวอย่างไม่อาจต้านทานได้
