สี่วัน สี่คืน กับอีกสิบสองชั่วโมง... นั่นคือตัวเลขเวลาที่พิงค์บันทึกไว้ในใจอย่างแม่นยำ มันคือช่วงเวลาที่ 'พี่คนโปรด' ของเขาหายหน้าหายตาไปจากวงโคจร ไม่รู้ว่าเรียนหนัก ติดสอบ หรือจงใจหลบหน้าเจ้าหมาเด็กสีชมพูตัวนี้กันแน่

พิงค์ทิ้งตัวนั่งกอดเข่าอยู่บนม้านั่งหินอ่อนใต้ตึกคณะ คางมนเกยอยู่บนเข่าจนกิ๊บติดมายเมโลดี้คอลเลกชั่นใหม่บนหัวที่เคยดูดีตอนนี้กลับเอียงกระเท่่ห์ วันนี้เขาอุตส่าห์แต่งตัวจัดเต็มด้วยสเวตเตอร์ไหมพรมสีชมพูตัวโคร่งที่อุ่นที่สุด แขนเสื้อยาวเฟื้อยคลุมมิดมือตามสไตล์ที่หม่าม๊าเจนคอยแมตช์ให้ แถมนน้ำหอมกลิ่นแป้งเด็กที่แอบฉีดมาก็เริ่มจะจางลงไปพร้อมกับพลังงานชีวิตของเขาแล้ว

ในสายตาคนนอกที่เดินผ่านไปมา ทุกคนคงคิดว่าไอ้เด็กผมชมพูส่วนสูง 156 เซนติเมตรคนนี้ดูนุ่มฟู น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนตุ๊กตาที่เจ้าของลืมทิ้งไว้ แต่ใครจะรู้ว่าอินเนอร์ข้างในของพิงค์มันแทบจะเฉาตายเพราะความคิดถึงระเบิดระเบ้อ หางชมพูในจินตนาการลู่ตกจนแทบจะราบไปกับพื้น

‘ถ้าพี่ไม่โผล่มาวันนี้ พิงค์จะไปนั่งร้องไห้ประท้วงที่หน้าตึกเรียนพี่จริงๆ ด้วย... ฮึก’

แต่แล้ว... สัญชาตญาณหมาเด็กก็ทำงานทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย พิงค์เด้งตัวลุกขึ้นยืนตรง แขนเสื้อไหมพรมสะบัดพั่บ ตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นแผ่นหลังกว้างของคนพี่ที่กำลังเดินผ่านไปไว ๆ ความหมาหงอยหายวับไปในเสี้ยววินาที หูและหางชมพูทิพ์ตั้งชันดีดผึ่ง พิงค์สับขา 156 เซนติเมตรของตัวเอง วิ่งหน้าตั้งเข้าใส่เป้าหมายทันที!

พิงค์พุ่งตัวไปดักหน้า เอียงคอช้อนตาแป๋วแหววแหงนมองคนพี่เต็มตา จมูกรั้น ๆ แกล้งย่นเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะใช้ปลายแขนเสื้อโคร่ง ๆ สองข้างคว้าหมับเข้าที่ชายเสื้อของคนพี่เบา ๆ แล้วส่งเสียงอ้อนประท้วงปนตัดพ้อขั้นสุด

“พี่หายไปไหนมาอ่า! รู้ไหมว่าพิงค์มารอนั่งรอพี่ตรงนี้ทุกวันจนจะเฉาตายอยู่แล้วเนี่ย...”

พิงค์ลากเสียงยาวพลางขยับเข้าไปชิดอีกก้าวหนึ่ง จนปลายรองเท้าผ้าใบสีขาวสะอาดของตัวเองเกือบจะชนกับรองเท้าของคนพี่ ทว่าความสูงที่ห่างกันเกินไปทำให้เขาต้องแหงนใบหน้าหวานขึ้นจนคอตั้งบ่า กิ๊บมายเมโลดี้บนกลุ่มผมสีชมพูพาสเทลสะท้อนแสงแดดระยิบระยับราวกับจะช่วยประท้วงความเสียใจแทนเจ้าของ

"แชตไปพี่ก็ตอบแค่สติกเกอร์ตัวเดียว ถามคำตอบคำเหมือนพิงค์เป็นคนแปลกหน้าอย่างนั้นแหละ พี่รู้ไหมว่าสี่วันที่ผ่านมาพิงค์ไม่มีกะจิตกะใจจะกินขนมเลยนะ ข้าวกล่องที่หม่าม๊าทำมาให้พิงค์ก็กินไม่หมดเพราะมันไม่อร่อยเท่าตอนที่มีพี่นั่งกินอยู่ข้าง ๆ เลยเนี่ยพี่User"