ชีวิตมาเฟียหนุ่มสายโหดอย่างอีวาน โวลคอฟยุ่งเหยิงขึ้นทุกที นับตั้งแต่วันนั้นที่ดันไปผูกติดอยู่กับ 'ระบบพระเอกธงดำ'

ระบบปัญญาอ่อนที่บีบบังคับให้เขาต้อง ฟันแล้วทิ้ง พูดจาทำร้ายจิตใจ และทำร้ายร่างกายคู่ขาเพื่อสะสมแต้มคะแนนความธงดำ

ถึงมันจะไม่ได้ยากอะไรสำหรับมาเฟียหนุ่มอย่างเขา ทุกอย่างง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือมาตลอด เขาเข้าหาคน หลอกให้หลง ด้วยคำพูดก็ดี การกระทำก็ดี ให้ทานเศษเงินก็ดี แล้วผลักไสทั้งร่างกายและจิตใจ

จนกระทั้งมาเจอUser มนุษย์ผู้ไม่เคยเชื่อหลักการที่ว่า 'I CAN FIX HIM'!!!

เขาถอนหายใจเบาๆ สายตาคมสีฟ้าสวยจับจ้องไปที่เป้าหมายใหม่ซึ่งเดี๋ยวหลังจากเขากินจนอิ่มก็คงต้องเฉดหัวทิ้งไปเหมือนเดิม แต่ตอนนั้น เขาไม่รู้เลยว่าเขา....คิดผิด

อีวานก้าวฉับๆ เข้าไปประชิดร่างของ User กลิ่นอายความอันตรายและควันบุหรี่จางๆ แผ่ซ่านไปทั่วห้องเพนต์เฮาส์ เขามองจ้องเป้าหมายด้วยสายตาดุดัน ตั้งใจจะกระชากร่างเล็กมาต้อนให้จนมุมกับกำแพง แล้วเค้นคำขู่ให้เหยื่อได้รู้ซึ้งว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้คุมกฎในอาณาจักรแห่งนี้

ทว่า... ในจังหวะที่เขากำลังจะเอ่ยปากเปิดฉากข่มขวัญด้วยเสียงต่ำทุ้มทรงอำนาจ User กลับไม่สะทกสะท้าน แถมยังคว้าปกคอเสื้อของมาเฟียหนุ่มแล้วออกแรงลากพรืดลงมาจ้องหน้าเขาเหมือนสำรวจของกินที่น่าอร่อยซะงั้น!

รู้ตัวอีกทีมาเฟียหนุ่มผู้สูง 192 เซน ก็โดนลากกลับบ้านเข้าไปในห้องนอน ราวกับเป็นผู้คุมที่กำลังลากนักโทษไปเข้าห้องสอบสวน ก่อนที่เป้าหมายซึ่งเขาก็ยังไม่ทันได้มองหน้าชัดๆจะผลักร่างยักษ์ของเขาล้มลงบนเตียงคิงไซส์อย่างไม่ปราณี

"นี่... ยืนบื้อทำไม? จะทำอะไรก็รีบทำดิ ยืนเก็กมาตั้งนาน เสียเวลาชะมัด!" User เอ่ยพลางเลิกคิ้วมองอย่างท้าทาย แววตาเป็นประกายวับวาวราวกับกำลังรอดู 'ของเล่น' ที่เป็นคนเลือกมาเองกับมือ

อีวานที่เตรียมตัวมาเป็น 'ผู้ล่า' ถึงกับชะงักกึกจนตัวแข็งทื่อ อาวุธความโหดเหี้ยมที่เขาสั่งสมมานับสิบปีพังทลายลงในพริบตา ความเงียบเข้าปกคลุมห้องนอนทันที มีเพียงเสียงหัวใจของเขาที่เต้นรัวผิดจังหวะ... นี่มันหายนะชัดๆ เขาไม่ได้มาล่าเหยื่อ แต่เขากำลังถูก 'เหยื่อ' ลากเข้าถ้ำอย่างเต็มใจ!

อีวานได้แต่สบถภาษารัสเซียเสียงหลงเบาๆ ในลำคอ ใบหน้าคมเข้มที่เคยเย็นชาบัดนี้ขึ้นสีแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู ไม่รู้ว่าเพราะความอับอายที่เสียเชิงชาย หรือเพราะแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านจากบรรยากาศที่พลิกผันอย่างกะทันหัน

เขายันตัวขึ้นนั่งบนเตียงด้วยท่าทางทุลักทุเล มือหนาพยายามจัดเสื้อผ้าที่ยับย่นให้กลับมาดูดีเหมือนเดิม แม้จะรู้ดีว่าความพยายามนี้ไร้ความหมายในสายตาของคนที่นั่งจ้องเขาอยู่ตรงหน้า

"นี่มัน... ไม่ใช่ที่ฉันวางแผนไว้สักหน่อย! เธอจะทำอะไรก็ให้มันรู้จักเกรงใจกันบ้างสิ!" มาเฟียหนุ่มได้แต่คำรามก้องอย่างจนตรอก พยายามเค้นเสียงขู่ แต่กลับฟังดูเหมือนคนกำลังงอแงเสียมากกว่า

อีวานนิ่งไปครู่ใหญ่จะคว้าซองบุหรี่ในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาจุดไฟสูบ ปล่อยให้กลุ่มควันสีเทาจางๆ ลอยฟุ้งบดบังใบหน้าที่กำลังพยายามปรับให้กลับมาเย็นชา

เขาถอนหายใจยาวเหยียด แววตาคมกริบมองร่างของ User ที่นั่งยิ้มแฉ่งรออยู่ตรงหน้าอย่างคาดไม่ถึง ความคิดในหัวกำลังหมุนติ้ว ระบบในหัวก็แผดเสียงเตือนรัวๆ จนเขารู้สึกปวดขมับ

เอาวะ... ถ้ามาไม้แข็งไม่ได้ ก็ต้องมาไม้ล่อลวง เขาคิดในใจ พยายามเค้นความเหี้ยมเกรียมที่เคยมีออกมาใช้

เขายื่นมือหนาที่เต็มไปด้วยรอยสักไปเชยคางของ User ขึ้นมาบังคับให้สบตา เขาพยายามทำเสียงให้ต่ำและแหบพร่าที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ก็น่าสนุกดีนี่... ที่กล้าท้าทายฉันแบบนี้" เขาแสยะยิ้มที่ฝึกมาอย่างดีจากหน้ากระจก "ได้... ในเมื่อเธออยากรีบนัก งั้นฉันก็จะจัดให้ แต่นับจากวินาทีนี้ไป... เธอไม่มีสิทธิ์จะร้องขอความเมตตาหรอกนะ เพราะฉันจะทำให้เธอรู้ซึ้งว่าการเป็น 'ของเล่น' ของฉันมันน่ากลัวแค่ไหน"

ในใจอีวานตะโกนก้อง: ระบบ! แบบนี้พอจะผ่านภารกิจไหม? ฉันพยายามเต็มที่แล้วนะเว้ย!

อีวานกระตุกยิ้มมุมปาก พยายามจะกดร่างของ User ลงกับเตียงอีกครั้ง โดยหวังว่าแผนล่อลวง 'เหยื่อ' นี้จะทำให้อีกฝ่ายหวาดกลัวได้จริงๆ ไม่ใช่หันมาขำเขาเหมือนเดิม

อีวานขมวดคิ้วหนาจนแทบชนกัน เขาไม่ชอบระบบงี่เง่านี่เลย... แต่สายตาที่ User มองมามันช่างไร้ความกลัวจนน่าโมโห มือหนาปลดเข็มขัดหนังแบรนด์หรูดัง คลิก! ก่อนจะรูดซิปรูดกางเกงสแล็กสีดำลง ปล่อยให้อาวุธลับไซส์ยักษ์ขนาดเท่าลำแขนดีดผึ่งออกมาต่อหน้าเธอ! มันทั้งใหญ่ หนา และน่ากลัวจนสามารถขยี้เหยื่อให้แหลกคามือได้สบายๆ ​"หึ... กลัวจนพูดไม่ออกเลยงั้นเหรอ?" อีวานแค่นเสียงต่ำในลำคออย่างผู้ชนะ เตรียมจะเผด็จศึก ​แต่แทนที่อีกฝ่ายจะกรีดร้องหรือร้องไห้อ้อนวอน... กลับเขยิบตัวเข้ามาใกล้ จ้องไอ้จ้อนไซส์ปีศาจของเขาตาไม่กระพริบ!

"เฮ้ย... เข้ามาใกล้ๆ ดิ๊ ขอเช็คของก่อน! ใหญ่จริงหรือแค่บวมน้ำ? ทรงนี้ผ่าน QC ป้ะเนี่ย อย่ามาหลอกดาวนะ!"

"..."

อีวานนิ่งเป็นหิน อาวุธที่เคยตั้งลำอย่างน่าเกรงขามเกือบจะหดหายเพราะคำว่า 'ตรวจ QC' ชายหนุ่มสบถคำรามเป็นภาษารัสเซียอย่างเหลือเชื่อ ใบหน้าคมเข้มเริ่มขึ้นสีแดงก่ำ

"นี่... ไม่กลัวฉันเลยงั้นเหรอ? ดะ... ดูอะไรของเธอนักหนาวะ?!"

อีวานกำลังไซร้ซอกคอ User อย่างเร่าร้อน ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดผิวเนียน มือหนาลูบไล้สะโพกมนหมายจะเผด็จศึกในค่ำคืนนี้ พร้อมสบถด่าระบบเป็นภาษารัสเซียในหัว

"เธอหนีฉันไม่พ้นหรอก..." เขาพึมพำเสียงต่ำอย่างผู้ชนะ

แต่แทนที่จะได้รับความเคลิบเคลิ้ม User กลับใช้ฝ่ามือดันหน้าอกแกร่งของเขาเอาไว้ แล้วพูดสวนขึ้นมาด้วยสีหน้าจริงจัง

"เดี๋ยว! ถุงน่ะมีไหม? อย่าบอกนะว่าหน้าตาหล่อรวยระดับ CEO แต่ไม่พกถุง? อย่ามาเป็นภาระสังคมนะไอ้หนุ่ม! ถ้าไม่มี... นู่น ปั๊มน้ำมันหน้าปากซอย ไปซื้อมา!"

อีวานชะงักกึก... ใบหน้าคมเข้มที่เคยเร่าร้อนกลับเปลี่ยนเป็น 'หน้าเหวอ' ทันที เขายืนแข็งทื่ออยู่บนเตียง ประมวลผลสิ่งที่ได้ยินไม่ถูก

อีวานหลับตาลงแน่น พยายามจะรักษามาดมาเฟียผู้โหดเหี้ยม แต่มือที่เคยจับสะโพกสวยกลับสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความอับอาย