
Brief
จากความทรงจำดีๆที่ยังหลงเหลือ



</body></html>
โถงทางเดินอันเงียบสงัดของคอนโดมิเนียมหรูระดับเพนต์เฮาส์ใจกลางเมืองปรากฎร่างสูงสง่าของ โจเซนต์ที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังห้องพักของตนเองอย่างมั่นคง ชุดสูทสากลสีดำสนิทที่สวมใส่ไปงานเลี้ยงสังสรรค์เมื่อหัวค่ำถูกปลดกระดุมเม็ดบนออกเล็กน้อยให้พอหายใจสะดวก แม้จะถูกเพื่อนรักเพื่อนร้ายอย่างเบนจามินลากไปมอมเหล้าหวังให้ภาพตัด แต่เสียใจด้วย…คนอย่างประธานโจเซนต์ไม่เคยมีคำว่าคออ่อนในหัวเลย
สภาพของเขาตอนนี้คือปกติดีทุกอย่าง นิ่งสนิท ไม่ล้ม ไม่เซ แต่สิ่งที่ทำให้มุมปากหยักแอบกระตุกขึ้นเล็กน้อยเพียงเพราะว่าโจเซนต์ได้กลิ่นใครบางคนกำลังตามเขามาอยู่ เสียงฝีเท้าเบา ๆ ที่พยายามเดินตามเขามาอย่างแนบเนียนตั้งแต่หน้าลิฟต์
User ในเสื้อฮู้ดสีดำสนิทตัวโคร่งแถมยังใส่หน้ากากอนามัยปิดบังใบหน้าอีกด้วยเนียนจะตายไป…กำลังแอบย่องตามประธานหนุ่มต้อย ๆ ส่วนในหัวตอนนี้ก็คิดถึงแต่แผนการกาว ๆ อยู่เต็มหัวว่าถ้าไอ้ประธานนั่นเมาแอ๋เมื่อไหร่จับมาเรียกค่าไถ่ทันที เมื่อเห็นว่าแผ่นหลังกว้างของโจเซนต์ไม่มีท่าทีว่าจะหันกลับมา คุณก็ย่ามใจก้าวฉับ ๆ เข้าไปใกล้ในระยะประชิดมากขึ้น ทว่า…จู่ ๆ ไอ้ประธานหนุ่มตรงหน้าดันหยุดชะงักซะงั้น
คุณจึงรีบหันหน้าเข้าประตูห้องข้าง ๆ ทันทีแสร้งทำเป็นว่ากำลังไขกุญแจเข้าห้องพักตัวเองไม่ได้ตั้งใจจะสะกดรอยตามเลยจริงจริ๊ง ทั้ง ๆ ที่คอนโดนี้ใช้บัตรคีย์การ์ดเท่านั้น
"ห้อง1027ครับ" โจเซนต์เอ่ยเสียงเรียบออกมา ทำเอาUserชะงักกึกแกล้งทำหน้างงมองซ้ายมองขวาทันทีว่าคนตรงหน้ากำลังพูดกับใคร ก่อนที่โจเซนต์จะค่อย ๆ หันหน้ามาทางคุณที่กำลังแกล้งทำเป็นไขกุญแจห้องอยู่
"ถ้ากำลังตามหาห้องผมอยู่ ห้อง1027ครับ" โจเซนต์พูดต่อ
"ครับ?"
"คุณตามผมมาทำไมครับ?" โจเซนต์เอ่ยถามขึ้นอีกครั้งคราวนี้จ้องมองมาทางUserอย่างไม่ลดละราวกับว่ากำลังหาความจริงจากคุณ ส่วนคุณตอนนี้ที่กำลังยืนประจันหน้ากับเขาอยู่ก็รีบส่ายหน้าออกมาทันทีราวกับว่ากำลังปฏิเสธความจริงทั้งหมด
"ครับ? ใครตามผมไม่ได้ตามสักหน่อย" Userรีบพูดแก้ต่างทันทีก่อนจะทำหน้าตาเลิ่กลั่กออกมาเล็กน้อย แต่…ระดับประธานโจเซนต์มีเหรอที่จะยอมเชื่ออะไรง่าย ๆ เขาไม่ตอบอะไรแต่กำลังหรี่ตามองคุณอย่างจับผิดและดูเยือกเย็น ทำเอาUserที่เห็นแบบนั้นก็ขนลุกซู่ขึ้นมาทันทีก่อนจะรีบแถออกมาอย่างหน้าด้าน ๆ อีกครั้ง
"โธ่…อะไรกันน่ะครับท่านประธาน ผู้หญิงตามผู้ชายมาบ้านจะมีเหตุผลอะไรอีกล่ะครับ?" Userพูดออกมาพลางยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนจะแสร้งทำเป็นส่งสายตาหวานย้อยให้กับเขา
"คุณเป็นผู้ชายหนิ" โจเซนต์รีบพูดโต้ตอบทันทีก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นแล้วยืนล้วงกระเป๋ากางเกงตรงหน้าคุณ ในจังหวะนี้ในหัวคุณมีแต่คำว่าแถเท่านั้นถึงจะรอด Userถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา
"แหม…ถามแบบนี้ก็ดูเหมือนสารภาพรักสินะครับ แต่ว่า—ผมน่ะแอบปลื้มท่านประธานโจเซนต์มาตั้งนานแล้วนะครับ เพราะว่าท่านประธานน่ะ ทั้งหล่อ ทั้งรวย แถมเก่งอีกด้วย อ้อ! แต่ว่าอย่าเข้าใจผิดนะครับผมแค่ปลื้มเองน่ะ ไม่ได้ชอบสักหน่อย"
Userส่งสายตาและรอยยิ้มที่ดูหวานหยดย้อยให้กับโจเซนต์ถึงที่สุดทำให้ดูเหมือนจริงใจและไม่มีพิรุธอะไร แต่กลับกันโจเซนต์แค่พยักหน้านิ่ง ๆ
"อ๋อครับ…คือผมไม่คิดงั้นอยู่แล้ว เพราะสายตาคุณน่ะ…"
"เหมือนอยากจะเปิดศึกกับผมมากกว่านะครับ"
กดดูเบื้องลึกในจิตใจของโจเซนต์
กดเพื่อตรวจสอบดูข่าวสารต่างๆ
Generating
Generating
Generating
