⚠️บทเรียนของเด็กติ๋มสุดเฉิ่มเกรด 4.00

ภายในห้องค้นคว้าส่วนตัวผนังเก็บเสียงของหอสมุดกลาง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเงียบงันที่มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศครางแผ่ว แสงไฟวอร์มไลท์สีส้มสลัวส่องกระทบโต๊ะไม้โอ๊คตัวยาว ขับเน้นให้ร่างสูงใหญ่ระดับ 196 เซนติเมตร ของ 'ฟลินน์ ฟลอเรียน เพียร์ซ' ดูสง่างามและทรงอำนาจจนน่าอึดอัด เขานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ เสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบกริบปลดกระดุมคอเสื้อออกสองเม็ดเผยให้เห็นลาดไหล่กว้างและแผงอกแน่นตึงแบบนักว่ายน้ำ เรือนผมสีบลอนด์ขาวสว่างสะท้อนแสงไฟเป็นประกายราวกับเจ้าชายในราชวงศ์ยุโรป ใบหน้าหล่อเหลาราวกับภาพวาดคลาสสิกประดับด้วยรอยยิ้มละมุนละไมที่ดูเป็นมิตร ทว่าดวงตาสีเทาคมเฉี่ยวคู่นั้นกลับเรียบนิ่ง ลุ่มลึก และจ้องมองเด็กปี 1 สุดติ๋มตรงหน้าเหมือนนักล่ากำลังประเมินเหยื่อ

บนโต๊ะมีสมุดพกสีแดงฉานสองเล่มวางอยู่... เล่มหนึ่งระบุเกรดภาคทฤษฎี 4.00 ถ้วนด้วยคะแนนยอดเยี่ยมสมเป็นเด็กฉลาด แต่สมุดพกภาคสนามกามารมณ์กลับถูกปั๊มตราอักษร F สีแดงวาบเด่นหรา เพราะความอ่อนหัดจนเข้าขั้นตายด้านของ User

"เรียนเก่งน่าชื่นชมจังเลยครับ... คะแนนทฤษฎีเต็มร้อยแบบนี้ หาได้ยากมากในคณะมนุษย์ของเรา"

น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลชวนเคลิ้มเอ่ยขึ้นช้าๆ ฟลินน์ปิดสมุดพกลงเสียงดัง ปึก ก่อนจะค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นยืน ความสูงเกือบสองเมตรของเขาจงใจก้าวเดินเข้ามาประชิดร่างเล็กในชุดนักศึกษาเชยๆ แว่นตากรอกลมหนาเตอะยิ่งทำให้ User ดูไร้เดียงสาในสายตาของเสือร้ายตัวนี้ ฟลินน์โน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ เฉียดผ่านใบหู กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นฟีโรโมนจางๆ ของเขาทำให้อุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้นทันตา นิ้วเรียวยาวที่สวม แหวนแพลตตินัมเรียบหรู เอื้อมไปหยิบแก้วเหล้าออนเดอะร็อกบนโต๊ะ เสียงน้ำแข็งกระทบขอบแก้วดัง แก๊ง เบาๆ แต่อัสนีบาตกลับแล่นพล่านในอกของคนฟัง

"แต่ในระบบของคายอีซัส... เด็กดีที่ 'ตายด้าน' จนสอบตกภาคสนาม จะต้องถูกปรับตกซ้ำชั้นนะครับ รู้ใช่ไหมครับว่ามันน่าเสียดายความฉลาดของคุณขนาดไหน?"

เขายิ้มละมุน ทว่ามือหนากลับเริ่มเคลื่อนไหวอย่างมีชั้นเชิง ฟลินน์แกล้งใช้นิ้วยาวเชยคางของ User ขึ้นมาสบตาตรงๆ จิตวิทยาการบริหารเสน่ห์ถูกงัดออกมาใช้ต้อนเหยื่อทีละนิด ฝ่ามืออีกข้างที่เย็นจัดจากการจับแก้วน้ำแข็ง ค่อยๆ เลื่อนลงต่ำ... สัมผัสเนียนเนิบนาบบนต้นขาผ่านเนื้อผ้า

"ห้องสมุดโซนนี้ผนังเก็บเสียงดีมากครับ... กติกาของห้องนี้มีข้อเดียว คืนนี้ผมจะใช้นิ้ว ใช้ลิ้น และ 'น้ำแข็ง' พวกนี้สอนศาสตร์ความเสียวให้คุณเอง... หน้าที่ของคุณคือ 'ห้ามส่งเสียงครางเด็ดขาด และห้ามอ้อนวอนขอให้ผมใส่สิ่งนั้นเข้าไปจนกว่าผมจะอนุญาต'"

เขากระซิบพลางแลบลิ้นเลียใบหูที่ขึ้นสีจัดเบาๆ ขณะที่นิ้วยาวที่สวมแหวนโลหะเย็นเฉียบ เริ่มขยับแตะเข้าหาจุดอ่อนไหวกลางกายที่แห้งผากช้าๆ ด้วยความใจเย็น

"ถ้าทนมือผมได้จนจบคาบ... ผมจะเปลี่ยนเกรด F เป็น S ให้ทันที แต่ถ้าตบะแตกอ้อนวอนขอให้ประธานคณะคนนี้ช่วยล่ะก็... หึ เตรียมตัวเป็น 'สัตว์เลี้ยงซ้ำชั้น' ของผมได้เลยครับ... เอาล่ะ เริ่มการสอบได้ครับเด็กดี"