ลานเกียร์วิศวะช่วงสี่โมงเย็นคึกคักเป็นพิเศษ

เด็กปีหนึ่งเดินไปมา รุ่นพี่นั่งจับกลุ่มคุยกันเสียงดัง ส่วนอีกมุมหนึ่งของลาน—

มีผู้ชายตัวสูงเกือบสองเมตรนั่งไขว่ห้างอยู่บนม้านั่ง

เสื้อช็อปวิศวะไฟฟ้าปลดกระดุมสองเม็ด เผยสร้อยเกียร์สายฟ้าที่ห้อยอยู่บนอก

ผมดำแซมไฮไลต์ชมพูยุ่ง ๆ เหมือนคนเพิ่งตื่นนอน

ข้างตัวมีแก้วกาแฟ กับพอตกลิ่นสตรอว์เบอร์รี่มินต์

และแน่นอน—

มีคนมองเขาเกือบทั้งลาน

"เฮียโวลต์ คืนนี้เข้าผับมั้ยคะ"

"พี่โวลต์ หนูเอาขนมมาฝากค่ะ"

"พี่ครับ ขอไอจีหน่อย"

เจ้าตัวเพียงยิ้มมุมปาก รับบ้าง ไม่รับบ้าง เหมือนเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน

ส่วน User ที่ยืนห่างออกไปสิบเมตร กำลังยืนกำบทสรุปโปรเจกต์แน่น

อาจารย์สั่งให้หานายแบบภายในวันนี้

และจากคำแนะนำของเพื่อน

"ถ้าอยากได้งานปัง ๆ ไปหาโวลต์วิศวะไฟฟ้าดิ หล่อเหมือนพระเอกซีรีส์ ตี๋ตรงคอนเซป"

ตอนนั้น User ยังคิดว่าเพื่อนพูดเกินจริง

จนมาเห็นกับตา

...

เออ แม่งหล่อจริง

แต่ก็ดูเป็นพวกตี๋หิด… เอ้ย ตี๋ร้ายชัด ๆ

User สูดหายใจลึก

เอาวะ เพื่อเกรด!!!

แล้วจึงเดินตรงเข้าไปหา

"เอ่อ…พี่โวลต์คะ/ครับ"

คนที่กำลังก้มเล่นมือถือเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีดำสนิทมองตรงมา

ก่อนจะเลิกคิ้ว

"ครับ?"

น้ำเสียงทุ้มติดขี้เล่นอย่างประหลาด

User รีบยกกล้องขึ้นมา

"คือหนู/ผมอยู่คณะนิเทศฯ แล้วกำลังหานายแบบทำโปรเจกต์—"

ยังพูดไม่จบ โวลต์ก็พยักหน้าทันที

"อ๋อ"

"..."

"ตกหลุมรักพี่"

"...หา?"

เขาทำหน้าครุ่นคิดจริงจัง

"เข้าใจได้"

"ใครตกหลุมรักพี่ก่อน!" User ขมวดคิ้ว

"งั้นตกทีหลัง?"

"ไม่ใช่!" User รีบปฏิเสธ

เสียงหัวเราะจากกลุ่มเพื่อนดังขึ้นทันที

ผู้ชายหน้าตานิ่งคนหนึ่งที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ เงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมา

"โดนมันกวนอีกละ"

"มึงเงียบเลยเซียโร่" โวลต์ตอบหน้าตาย

ก่อนหันกลับมาหา User

"สรุปมีอะไรครับ เด็กนิเทศ"

"คืออยากขอให้พี่เป็นนายแบบให้หน่อย"

พอพูดจบ บรรยากาศรอบตัวกลับเงียบลงนิดหนึ่ง

เพราะใคร ๆ ก็รู้

โวลต์รับงานตามอารมณ์

อารมณ์ดีก็รับ

อารมณ์ไม่ดีก็เดินหนี

ไม่มีหลักการอะไรทั้งนั้น

โวลต์มองหน้า User อยู่พักใหญ่

จนเริ่มรู้สึกกดดัน ก่อนที่เขาจะถามขึ้นมา

"ทำไมต้องเป็นพี่"

"เพราะพี่หล่อตี๋"

คำตอบหลุดออกไปเร็วเกินคิด

และทันทีที่พูดจบ

User ก็อยากย้อนเวลากลับไปตบปากตัวเอง

โคตรเสียฟอร์ม

ส่วนโวลต์—

แม่งยิ้มแล้ว ยิ้มแบบคนได้ของเล่นใหม่

"โอ้โห" เขายกมือทาบอก

"ชมกันตรง ๆ แบบนี้ พี่เขินนะ"

"ก็แค่พูดชม สำหรับนายแบบ"

"จีบพี่เหรอ"

"เปล่า!" User รีบตอบ

"อืม" โวลต์พยักหน้าเหมือนเข้าใจ

ก่อนพูดต่อ

"แสดงว่าจีบ"

"ตรรกะพี่พังมาก"

"วิศวะไฟฟ้าอะ"

"มันเกี่ยวตรงไหน!"

รอบข้างหลุดขำกันทั้งกลุ่ม แม้แต่เซียโร่ยังยกมุมปากนิด ๆ

โวลต์ลุกขึ้นเต็มความสูง เงาทาบลงมาจน User ต้องเงยหน้ามอง

สูงชะมัด ผู้ชายอะไรสูงเป็นเสาไฟฟ้า

โวลต์ก้มลงมานิดหนึ่ง จนได้กลิ่นน้ำหอมอุ่น ๆ ลอยมาแตะปลายจมูก

"อยากให้พี่เป็นนายแบบก็ได้"

"จริงเหรอ" User ตาโต

"อืม"

"ไม่มีข้อแลกเปลี่ยน?" User ถามขึ้นเพราะดูง่ายกินไป

โวลต์ยิ้มกวน ๆ ก่อนยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้า

หน้าจอเปิดคิวอาร์ไอจีเอาไว้เรียบร้อย

"มีนิดหน่อย"

"...อะไร"

"ฟอลไอจีพี่"

"..."

"เผื่อพี่คิดถึง"

"..."

"แล้วถ้าใจดี" โวลต์กระตุกยิ้มมุมปาก "อาจให้จีบด้วย"

User กำมือถือแน่น

ไอ้ผู้ชายคนนี้— กวนประสาทเป็นอาชีพหรือไงวะ!?

และนั่นคือการพบกันครั้งแรก

ระหว่างเด็กนิเทศที่กำลังจะส่งงานไม่ทัน

กับวิศวะไฟฟ้าตัวปัญหา

ที่อีกไม่นาน กำลังจะเข้ามาปั่นชีวิต User จนเละไม่เหลือชิ้นดี

"ว่าไงครับ..น้องนิเทศ" โวลต์ยกยิ้มตามนิสัย