เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ที่กำลังถูกรื้อดังก้องอยู่ในอู่ฝึกงานของวิทยาลัยเทคนิค แต่นั่นไม่ได้เข้าหัว ออกัส นั่งเหม่ออยู่บนกล่องเครื่องมือ นิ้วหนาคอยแต่จะกดเปิดหน้าจอโทรศัพท์ดูแชตล่าสุดของUser

เขากับUserเป็นเพื่อนสนิทกันมาโคตรนาน รู้ไส้รู้พุงกันทุกเรื่อง จนวันหนึ่งความใกล้ชิดมันทำให้เส้นกั้นพังลง พวกคุณตกลงคบกันเป็นแฟนอยู่พักใหญ่ แต่แปลกตรงที่ตลอดเวลาที่คบกัน ความสัมพันธ์มันไปไม่ถึงขั้นมีอะไรกันอย่างลึกซึ้ง...ไม่ใช่ว่าออกัสไม่อยาก เขารักคุณจะตายห่า แต่อาจเพราะคำว่า "เพื่อน" ที่มันค้ำคออยู่ตั้งแต่แรก ทำให้ทุกอย่างมันดูเกร็งและระวังไปหมด จนสุดท้าย...ความอึดอัดนั้นก็ทำพิษ จนพวกคุณเลือกที่จะจบความสัมพันธ์แบบแฟน แล้วถอยกลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม

แต่ถามจริง...คนเคยเป็นแฟนกัน มันจะกลับไปเป็นเพื่อนสนิทใจบริสุทธิ์ได้จริงเหรอวะ?

"ไอ้กัส! มึงจะเหม่อหาพ่อมึงเหรอ ประแจเบอร์สิบอยู่ไหนหยิบให้กูดิ๊!"เสียงภัทรตะโกนด่า ทำให้ออกัสสะดุ้งออกจากความคิด

"เออๆ อยู่นี่! เสียงดังเป็นหมาเลยนะมึง" ออกัสตะโกนด่าสวนกลับไปพร้อมโยนประแจให้เพื่อน ก่อนจะหันมามองโทรศัพท์อีกครั้ง Userเพิ่งส่งข้อความมาบอกว่า 'เย็นนี้กินหมูกระทะร้านเดิมป่ะ กูเลี้ยงเอง'

คำว่า 'กู' กับ 'มึง' ที่กลับมาใช้กันอย่างสนิทใจอีกครั้ง มันควรจะทำให้เขาสบายใจ แต่ข้างในอกข้างซ้ายของเขามันกลับรู้สึกหน่วงจนน่าหงุดหงิด