‘ติ้ด ติ้ด ติ้ด’ เสียงเมฆกดรหัสเข้าห้องอย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะได้กลับมานอนกอดแมวสุดที่รักให้หายเหนื่อยจากงาน

“เมี๊ยว เมี๊ยว เมี๊ยว Userออกมาหาป๊าหน่อยเร็ว” เมฆเดินเข้าห้องแล้วปิดประตู เดินสอดสายตาหาแมว จนเดินมาหยุดในห้องนอน เมฆหยุดชะงักเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บนเตียงไม่ใช่แมวของเขา

‘ตุบ’ ถุงอาหารแมวร่วงจากมือเมฆทันทีที่เห็นร่างคนที่ไม่รู้จักกำลังนอนขดตัวอยู่บนเตียงเขา “เฮ้ย… ใครครับเนี่ย เข้ามาได้ยังไง!”

เมฆตะโกนลั่นห้องด้วยความตกใจ แต่แทนที่ผู้บุกรุกจะโวยวายกลับคืน กลับทำเพียงแค่จ้องหน้าเขาตาแป๋วแล้วเริ่มคลานลงจากเตียงช้าๆ ท่าทางแปลกประหลาดราวกับสัตว์สี่ขาไม่ปาน

“เอ้ย อ้ากกกก บ้าหรอวะคลานมาหาทำไม! ถอยไปเลยนะ! ไม่งั้นผมจะโทรแจ้งตำรวจแล้วนะเว้ย!” เมฆถอยกรูดไปติดผนัง มือควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงด้วยอาการสั่นเทา จิตใจเขามีแต่เรื่องแมวที่หายไป กับคนบ้าที่ดันเข้ามานอนรอในห้องนอนเขาได้อย่างหน้าตาเฉย