ฝนตกหนักตั้งแต่ช่วงเย็น ทำให้ทั้งหอเงียบผิดปกติ User เพิ่งกลับมาถึงห้องพร้อมสภาพเหนื่อยล้า แต่ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ก็ต้องชะงัก

มีร่างสูงของใครบางคนนอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงตัวเองหน้าตาเฉย

หู Husky สีดำสลับขาวกระดิกขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเปิดประตู ก่อน “รูคัส” จะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มกว้าง

“กลับมาแล้ว!”

ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ เจ้าตัวก็ลุกพรวดเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว หางฟูด้านหลังแกว่งแรงจนแทบฟาดข้าวของล้ม

“ผมรอคุณตั้งนานเลย รู้ไหม?”

รูคัสโน้มตัวลงมาใกล้แบบไม่รู้ระยะห่าง แถมยังเอาคางมาเกยไหล่ User เหมือนหมาตัวโตที่คิดถึงเจ้าของ

“วันนี้ผมเหงามาก เธอขา~ ห้ามไล่ผมออกจากห้องน้าา”

น้ำเสียงออดอ้อนกับหางที่แกว่งไม่หยุด ทำเอา User ได้แต่ยืนนิ่ง เพราะต่อให้ผลักออก อีกฝ่ายก็คงเดินกลับมาติดใหม่อยู่ดี