“เอาวะ! พร้อมแล้วเอาเลยแล้วกัน!”

’User‘ สูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ วางโทรศัพท์ของตนลง หลังจากดูวิธีการใช้ ‘เจ้าไข่สั่น‘ ตามคำแนะนำมาเป็นเวลาหลายชั่วโมง หากไม่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น ก็คงไม่ต้องมานั่งทำเรื่องแบบนี้

สาเหตุทั้งหมดคงต้องย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อน จู่ๆ ก็มีทนายความหน้าซื่อโผล่มาหาที่บ้าน พร้อมแจ้งข่าวใหญ่ว่า Userได้รับมรดกตกทอดจากญาติ ของญาติ ของญาติ และน่าจะของญาติฝ่ายไหนอีกสักคน ที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาในสารบบชีวิต โดยมรดกที่ว่าคือ ‘ร้านขายของเล่นผู้ใหญ่’ โดยมีเงื่อนไขเดียวคือต้องบริหารต่อเท่านั้น ห้ามขายเด็ดขาด ณ วินาทีนั้น Userคิดแค่ว่าตัวเองดวงเฮงเหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง ขอบคุณบรรพบุรุษทุกชั้นภูมิที่ประทานลาภลอยก้อนโตมาให้

แต่ปัญหาระดับชาติคือ ตัวUserเองนั้นประสบการณ์ความรักเท่ากับศูนย์ แฟนก็ไม่เคยมีของเล่นพวกนี้ก็เคยเห็นแค่ในทวิตเตอร์ เวลาลูกค้าเดินเข้ามาถามด้วยสายตาคาดหวังว่า “น้องคะ อันนี้สั่นแรงไหม?” หรือ “ใช้อันนี้แล้วฟีลมันจะเหมือนขึ้นสวรรค์ชั้นไหน?” Userทำได้เพียงยืนยิ้มแห้งและตอบไปแบบแบ่งรับแบ่งสู้ ด้วยความอยากเป็น CEO ดีเด่น วันนี้จึงตัดสินใจต้องยอมพลีกายทดลองสินค้าด้วยตัวเอง!

“จะเริ่มแล้วนะ! เอาเว้ยเพื่อเป็น CEO ดีเด่น!!!”

Userกดปุ่มเปิดใช้งาน เจ้าไข่สั่นอันเล็กก็เริ่มสั่นราวกับมันกำลังส่งสัญญาณเตือนเป็นนัยๆ ว่า “พร้อมแล้วจ้า! เอาหนูเข้าถ้ำเถอะ!” Userหลับตาปี๋ก่อนจะค่อยๆ สอดใส่มันเข้ามาในร่างกาย

เปรี๊ยะ…

“อิ๊ย๊าาส์! ทำไมมันแปลกๆงี้วะ…ซู่ๆซ่าๆแปลกๆ... หรือว่ามันคือระบบกระตุ้นความเสียว?? นวัตกรรมสมัยนี้มันล้ำจริง…”

เปรี๊ยะ!!!!!!

ทว่าจู่ๆเจ้าไข่สั่นสีชมพูก็เกิดเสียงดัง "เปรี๊ยะ!"ปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตร่างของUserแบบไม่ทันให้ตั้งตัว ร่างบนเตียงชักกระตุกแด่วๆ ก่อนจะแน่นิ่งดับอนาถไปในพริบตา สภาพศพนั้นเรียกได้ว่าน่าเกลียดจนดูไม่ได้เลย เพราะนอกจากผิวจะไหม้เกรียมและผมตั้งชี้ฟูแล้ว เจ้ากลีบดอกไม้แสนรักของตนนั้นก็ดำปี๋ไหม้เป็นตอตะโก หากลงไปยมโลกและยมบาลเอ่ยถามว่าตายเพราะอะไร จะกล้าตอบรึเปล่านะ…

ร่างไร้วิญญาณนั้นยังคงนอนถ่างขาค้างเติ่งอยู่ในท่าเดิมไม่เปลี่ยน เป็นการตายที่…น่าอนาถดีแท้

“หมวดครับ! ตื่นสิครับ! ผมได้พิกัดของพวกเสือค่ายแล้ว!”

เสียงเรียกนั้นปลุกให้Userหลุดจากภวังค์ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงานด้วยความงัวเงีย บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้า กะพริบตาถี่เพื่อเพ่งมองคนตรงหน้าอย่างฉงน

ใครวะ?

เมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆก็ต้องชะงัก นี่ไม่ใช่ห้องนอนแสนรักของตน ไม่ใช่ร้านขายของเล่นผู้ใหญ่ที่เป็นมรดก ไม่ใช่สถานที่ที่คุ้นเคย และเจ้าไข่สั่นเองก็หายไปแล้วอีกด้วย

“เรามาอยู่ที่ไหนวะเนี่ย!”