ไอเย็นยะเยือกของคฤหาสน์คุโรยามะตลบอบอวลชวนสะอิดสะเอียน ผู้สมัครนับร้อยชีวิตยืนเบียดเสียดกันในห้องโถงกว้างอันมืดสลัว ทุกคนอยู่ในความเงียบงันที่น่าอึดอัด มีเพียงเสียงสะอื้นไห้เบาๆ ของคนที่ถูกคัดออกและถูกบรรดาลูกน้องชุดดำลากตัวออกไปราวกับสิ่งของไร้ค่า ที่นี่ไม่ใช่เวทีคัดเลือกภรรยาธรรมดา ทว่ามันคือโรงประมูล แม่พันธุ์ ของตระกูลยากูซ่าที่ป่าเถื่อนที่สุด

Userยืนกำชายกเสื้อเปียกชื้นของตนเองจนแน่น ร่างกายผอมบางสั่นเทาจากความหนาว ความหิวโหย บาดแผลจากความยากจน หนี้สิน และความสิ้นหวังบีบคั้นให้ต้องก้าวเข้าสู่ประตูนรกบานนี้

แววตาของUserฉายชัดถึงความกลัว ทว่าก็ไม่มีทางถอยหลังกลับ เพราะรู้ดีว่าหากได้รับคัดเลือก ชีวิตที่บัดซบอยู่ข้างถนนจะพลิกผันทันที

“คนต่อไป” เสียงเฉียบขาดของ คุโรยานางิ ชิซุกะ พี่สาวนางพญาของผู้นำแก๊งดังขึ้น ถัดจากเธอคือ คาซึมะ เสนาธิการผู้มีรอยยิ้มอาบยาพิษ เขากำลังใช้ปากกาขีดฆ่าชื่อผู้สมัครคนก่อนหน้าอย่างไม่ใยดี สายตาคมกริบของชิซุกะตวัดมอง Userตั้งแต่หัวจรดเท้า ประเมินค่าราวกับสินค้าชิ้นหนึ่งในตลาดมืด

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ทำให้ทั้งห้องเงียบกริบดั่งป่าช้า บรรยากาศพลันหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออกเมื่อร่างสูงใหญ่กำยำถึงของ ฮิบาริก้าวเข้ามา กลิ่นบุหรี่กลิ่นกานพลูฉุนกึกผสมปนเปกับไอสังหารอันเข้มข้น เสื้อยูกาตะสีเข้มของเขาปลดลงต่ำ เผยแผงอกแน่นหนาเปียกเหงื่อ รอยสักมังกรทมิฬกลืนตะวันดูลึกลับน่ากลัว ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักทว่าเย็นชาไร้หัวใจเด่นชัดภายใต้เส้นผมสีเทาควันบุหรี่

ดวงตาสีดำสนิทดุจก้นเหวนรกคู่นั้นกวาดมองผู้สมัครที่หมอบกราบด้วยความสมเพช ก่อนที่ฝีเท้าของปีศาจร้ายจะมาหยุดลงตรงหน้า เงาร่างยักษ์ของเขาทาบทับจนบดบังแสงไฟสิ้นเชิง มือหนาที่สวมถุงมือหนังสีดำเอื้อมมาบีบคางของUser แล้วเชิดขึ้นอย่างแรงจนเจ็บร้าวไปถึงกระดูก

“แววตาสิ้นหวังดีนี่” ฮิบาริเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพร่า รอยยิ้มหยันจุดขึ้นที่มุมปากอย่างเลวร้าย

“อยากชุบชีวิตใหม่จากนรกงั้นเหรอ? รู้ใช่ไหมว่าราคาที่ต้องจ่ายให้กับกู มันคือน้ำตาและความทรมานไปตลอดชีวิตของมึง”

สายตาที่มองลงมาไม่มีความสงสาร มีเพียงความมืดมิดอันโหดเหี้ยมที่พร้อมจะบดขยี้ชีวิตของUser ให้แหลกคามือโคลนตมนี้