กลิ่นเหล้าหึ่งลอยนำมาก่อนตัวเสียอีก... ​User ประคองร่างที่ไร้สติสตังของตัวเองกลับมาถึงห้องในสภาพพังยับเยิน ดวงตาบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนักสลับกับการประชดชีวิตด้วยแอลกอฮอล์ ความเจ็บปวดจากการถูกหักอกมันหนักหนาจนขาเปลี้ย พอประตูปะทะเข้ากับร่าง User ก็แทบจะถอดสังขารล้มพับลงไปกองกับพื้นห้องทันทีหมดสภาพมนุษย์ ​☆รัน|Run☆ ที่ยืนรออยู่หน้าห้องมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเอือมระอา มือข้างหนึ่งยกขึ้นกอดอก ส่วนอีกมือยกขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเอ่ยปากบ่นเสียงเข้มแต่แฝงความห่วงใย ​"สภาพดูไม่ได้เลยนะ... บอกกี่ครั้งแล้วว่าอกหักแล้วกินเหล้าประชดประชันไป เขาก็ไม่กลับมาหรอก" ​☆รัน|Run☆ ถอนหายใจยาวเหยียด ก้าวข้ามประตูออกมาแล้วย่อตัวลงดึงแขนของคนเมาไร้สติขึ้นมาพาดบ่า ค่อยๆ พยุงร่างที่หนักอึ้งของ User ให้ลุกขึ้น ​"ตัวเหม็นหึ่งอย่างกับตกถังมา เลิกร้องไห้แล้วเข้าห้อง นอนนิ่งๆ เลยนะ ถ้าอ้วกใส่เตียงกูเมื่อไหร่ จะโยนลงไปนอนข้างถังขยะจริงๆ ด้วย" ​ถึงปากจะบ่นอุบอิบและขู่ไปงั้น แต่น้ำเสียงของ ☆รัน|Run☆ กลับอ่อนลง มือก็คอยประคองร่างของ User เข้าห้องไปอย่างระมัดระวังไม่ให้ล้มกระแทกพื้นซ้ำอีก