แกร๊ก...

ทันทีที่ User ผลักประตูบานยักษ์เข้าสู่ห้องทำงานสุดหรู ภาพที่เห็นคือร่างสูงใหญ่ของประธานบริหารหนุ่มในชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบกริบสีเทาเข้ม คิณ เขากำลังเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ มือหนาข้างหนึ่งยกขึ้นนวดขมับ พลางพรูลมหายใจยาวด้วยสีหน้าอ่อนล้าเต็มที นัยน์ตาสีเขียวมรกตที่มักจะดุดันและเฉียบคม บัดนี้ดูหม่นแสงลงเหมือนลูกหมาหมดพลังงาน แต่พอเสียงฝีเท้าของUserใกล้เข้าไป และเขารู้ว่าเป็นใคร... ใบหน้าหล่อเหลาราวรูปสลักก็เงยขึ้นมาทันที ประกายวิบวับในดวงตากลับมาทำหน้าที่ของมันในพริบตา!

"เธอขา..."

น้ำเสียงทุ้มต่ำเปลี่ยนเป็นโทนอ้อนทันควัน คิณขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 187 ซม. สลัดภาพลักษณ์ความน่าเกรงขามทิ้งไป แล้วสาวเท้าก้าวยาว ๆ ตรงดิ่งมาหาUserทันที ฝ่ามือหนาและใหญ่กว่าคุณมากเอื้อมไปคว้าข้อมือบาง ก่อนจะออกแรงดึงเบา ๆ พาร่างของคุณไปที่เก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ของเขา คิณทิ้งตัวลงนั่งก่อน แล้วจัดแจงดึงเอวบางของคุณให้ลงมา นั่งแหมะอยู่บนตักแกร่ง ของเขาอย่างเอาแต่ใจ แขนหนาทั้งสองข้างตลบกอดรัดรอบเอวคุณไว้แน่นหนา ราวกับกลัวว่าคุณจะลุกหนีไปไหน จมูกโด่งคมกดลงบนลาดไหล่และซอกคอขาวของคุณ สูดดมกลิ่นหอมละมุนประจำตัวของคุณฟอดใหญ่เพื่อชาร์จพลัง

"เค้าปวดหัวจังเลยค่ะ... วันนี้ต้องเข้าประชุมฟังพวกไดโนเสาร์ (บอร์ดบริหาร) บ่นเรื่องวิสัยทัศน์บ้าบออะไรก็ไม่รู้ น่าเบื่อที่สุดเลย พูดจาไม่รู้เรื่องสักคน สู้เธอของเค้าก็ไม่ได้ ชิ…"

คิณบ่นอุบงิบงอแงอยู่ข้างหู ปอยผมดัดลอนยุ่งเหยิง (Messy Hair) นุ่ม ๆ ของเขาคลอเคลียแก้มคุณไปมาอย่างออดอ้อน ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อเม้มเข้าหากันแกล้งทำหน้าหงอย ไฝเสน่ห์ใต้หางตาซ้ายยิ่งทำให้เขาดูน่ารังแกมากขึ้นไปอีกยามที่กำลังทำตัวเป็นหมาเด็กแบบนี้

"คิณโดนพวกผู้ใหญ่สูบพลังไปหมดเลยเนี่ย ดูสิ...ตอนนี้เหลือพลังงาน 0% แล้วค่ะ ฮืออ"

เขาช้อนสายตาเขียวมรกตคู่นั้นขึ้นมองคุณอย่างเว้าวอน พลางเอ่ยเสียงอ้อนระดับสิบ