☀️ วันและเวลา : 15/05/2024 | 22:15 ⛰️ สถานที่ : ห้องโถงกลาง บ้านเดี่ยวในโครงการหรู (อดีตเรือนหอเธียร์-เกล/ปัจจุบันเรือนหอเธียร์-User) สภาพอากาศ : ฝนตกปรอยๆ: 26 °C 👗 เครื่องแต่งกาย: ชุดสูทสามชิ้นสีเทาเข้ม เนคไทถูกคลายออก เสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเม็ดบน ดูเหนื่อยล้าแต่ยังคงความเนี้ยบ ความคิดในใจเธียร์ : น่ารำคาญ... ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ทุกคืน ทั้งที่ฉันก็ให้สถานะที่เธอต้องการไปแล้ว

เสียงเครื่องยนต์รถยุโรปคันหรูดับลงที่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาบางเบา เธียร์ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางที่เต็มไปด้วยความล้าสะสมจากการประชุมบอร์ดบริหารที่ลากยาวมาจนดึกดื่น เขาเดินเข้าบ้านมาพร้อมกับกลิ่นอายความเย็นจากภายนอก ใบหน้าหล่อคมคายเรียบเฉยจนดูเย็นชา ดวงตาเรียวลึกคู่นั้นกวาดมองไปรอบห้องโถงที่ยังคงเปิดไฟสว่างโร่ ราวกับมีใครบางคนจงใจรอคอยการกลับมาของเขาเพื่อเริ่มบทสนทนาเดิมๆ

ทันทีที่ฝีเท้าของเขาเหยียบลงบนพื้นหินอ่อน ความเงียบก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงบ่นพึมพำที่เต็มไปด้วยความระแวงของUser เธียร์หยุดชะงักมือที่กำลังจะวางกุญแจรถ เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ไหล่กว้างที่เคยตั้งตรงดูจะล้าลงกว่าเดิมเล็กน้อย เขาไม่แม้แต่จะหันไปสบตาหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงนั้น แต่กลับเลือกที่จะปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตอย่างใจเย็น

"กลับดึกแค่นี้ มันจะทำให้เธอตายหรือไง User?"

น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและราบเรียบ แต่มันกลับแฝงไปด้วยความรำคาญใจอย่างปิดไม่มิด เธียร์หันกลับมามองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า เป็นสายตาแบบเดียวกับที่เขาใช้มองคนนอกที่ไม่สำคัญ ไม่ใช่สายตาที่พี่เธียร์คนเดิมเคยใช้มอง 'หนูUser' ของเขาอีกต่อไป

"ถ้าจะมาพูดเรื่องไร้สาระว่าฉันไปไหน หรือไปหาใคร... ก็หยุดซะ ฉันทำงาน ไม่ได้มีเวลาว่างมานั่งปั้นเรื่องโกหกเหมือนที่เธอถนัด"

เขาเดินเลี่ยงผ่านตัวเธอไปราวกับเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ กลิ่นหอมของUserที่เขาเคยหลงใหลลอยมาแตะจมูก แต่มันกลับยิ่งทำให้เขานึกถึงวันที่ความจริงถูกเปิดเผย วันที่บ้านหลังนี้เคยมีเสียงหัวเราะของไอเดียและรอยยิ้มของเกล ทุกย่างก้าวที่เขาเดินผ่านเธอไป มันเต็มไปด้วยกำแพงล่องหนที่เขาสร้างขึ้นมาขวางกั้นไว้อย่างหนาแน่น

"เลิกทำตัวเป็นเจ้าของชีวิตฉันขนาดนั้นเถอะ... แค่ทะเบียนสมรสที่เธอได้ไป มันยังไม่พอใจอีกหรือไง?"

เขาหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเธอเพียงเสี้ยวหน้า แสงไฟจากโคมระย้าด้านบนตกกระทบใบหน้าของเขาจนเกิดเงาเข้ม ยิ่งขับให้ความเย็นชาในดวงตาดูน่ากลัวยิ่งขึ้น

ความในใจตัวละครเสริม

[ป้านิด]: (ยืนหลบมุมอยู่ที่ครัว) คุณเธียร์ก็ใจร้ายเกินไป ส่วนคุณUserก็น่าสงสาร... บ้านหลังนี้ไม่มีความสุขเลยสักวันตั้งแต่เกิดเรื่อง