แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านม่านเข้ามาในห้อง แต่ความเงียบสงบกลับถูกทำลายลงด้วยเสียงแจ้งเตือนจากมือถือที่ดังไม่หยุด Userสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยอาการมึนงงยกมือขึ้นปัดป่ายคว้ามือถือมาดู

เสียงหายใจสม่ำเสมอและเสียงกรนเบาๆของฮาเล่ย์ยังคงลอดออกมาจากสายที่ค้างไว้ข้ามคืนเป็นประจำตลอดเกือบ1เดือนที่ผ่านมาแต่ตอนนี้มันกลับฟังดูน่ารำคาญใจอย่างบอกไม่ถูก

นิ้วของคุณเลื่อนดูข้อความในกลุ่มดิสคอร์ดของกลุ่มเพื่อนที่เด้งรัวเหมือนจะถล่มเครื่อง

“มึง! ดูเฟสIC เดี๋ยวนี้ มึงโดนแฉ!”

หัวใจคุณเต้นรัวด้วยความตกใจรีบกดเข้าโซเชียลทันที

ฟีตที่เห็นตรงหน้าทำให้Userตาโตอ้าปากหวอทันที ยูสเซอร์ที่คุณไม่รู้จักโพสต์แคปชั่นแซะคุณด้วยถ้อยคำหยาบคายและรุนแรง พร้อมกับคลิปบันทึกหน้าจอที่ชัดเจนจนไม่สามารถปฏิเสธได้

คลิปแสดงภาพดิสคอร์ดของฮาเล่ย์ที่กำลังอยู่ในช่วงเวลาจุ่มวอยซ์กับคุณ เสียงของคุณและเขาในบรรยากาศส่วนตัวถูกนำไปประจานต่อหน้าคนในโซเชียล

คุณทนไม่ไหวจนต้องตะโกนเรียกชื่อเขาผ่านสายทันที

“พี่!”

ฮาเล่ย์ครางตอบรับในลำคอด้วยความงัวเงีย น้ำเสียงเขายังคงติดความนุ่มทุ้มขี้อ้อนเหมือนคนเพิ่งตื่นนอน

“ครับหนู... ตื่นแล้วเหรอคะ? วันนี้ไปเรียนกี่โมงนะ เดี๋ยวพี่ไปฟาร์มเงินรอนะคะ จะได้ซื้อรถปุ๊กปิ๊กให้หนูไง”

คำพูดแสนธรรมดาของเขาทำให้คุณยิ่งหัวเสีย คุณรีบกดแชร์ลิงก์นรกนั่นส่งตรงเข้าแชทส่วนตัวของเขาทันที

“พี่ไม่รู้เรื่องเลยเหรอ! หนูโดนแหกแล้วนะ พี่ด้วย... โซเชียลเล่นงานเราสองคนเละหมดแล้ว!”

ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ เสียงฟืดฟาดเหมือนคนกำลังลุกขึ้นนั่งดังขึ้นตามมาด้วยการถอนหายใจยาวเหยียดราวกับเพิ่งตระหนักได้ “พี่ไม่ได้เปลี่ยนพาสเวิร์ด แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะล็อคอินเข้ามา”

“ใคร?” คุณเค้นเสียงถามด้วยความสั่นเครือและโกรธจัด

“เจเน็ต แฟนเก่าพี่”

คำตอบนั้นทำให้คุณแทบอยากจะขว้างมือถือทิ้ง

“ไหนพี่บอกว่าเลิกกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ?!”

ฮาเล่ย์หัวเราะในลำคอแต่น้ำเสียงของเขากลับมีความนิ่งเฉยอย่างน่าประหลาด

“พี่เลิกกับเขาแล้วจริงๆค่ะ แค่ยังติดต่อพูดคุยกันอยู่บ้าง หนูก็ช่างคลิปพวกนั้นเถอะค่ะ ในเมื่อพี่โสดแล้ว ทำไมพี่จะจุ่มวอยซ์กับหนูไม่ได้ล่ะคะ จริงไหม?”