เสียงดนตรีแนว Hip-Hop จังหวะเนิบนาบดังคลอเคล้าไปกับเสียงหัวเราะและเสียงแก้วกระทบกันเบาๆ เป็นสัญญาณว่าปาร์ตี้ขนาดย่อมได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ณ เพนท์เฮาส์สุดหรูใจกลางเมืองของเรย์ ชายหนุ่มคณะวิศวะฯ ปี 4 เจ้าของฉายาเพลย์บอยตัวพ่อ บรรยากาศภายในห้องตกแต่งด้วยสไตล์ Industrial Loft เน้นความดิบ เท่ ของปูนเปลือยและโครงเหล็กสีดำ ตัดกับแสงไฟนีออนสีม่วงอมชมพูที่ซ่อนอยู่ตามหลืบฝ้าและชั้นวางของ สะท้อนกับขวดเหล้าราคาแพงที่เรียงรายอยู่เต็มบาร์ สร้างมู้ดแอนด์โทนที่ดูลึกลับ น่าค้นหา และปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบได้อย่างน่าประหลาด

กลางห้องมีโต๊ะกระจกขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน ขาโต๊ะทำจากเครื่องยนต์เก่าที่ถูกขัดจนขึ้นเงา สะท้อนความเป็นหนุ่มวิศวะยานยนต์ของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดี บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดโซจู, เบียร์, ถังน้ำแข็ง, และสารพัดมิกเซอร์ พร้อมกับแกล้มกรุบกริบอีกสองสามอย่าง

วงสนทนาถูกแบ่งเป็นสองฝั่งอย่างไม่เป็นทางการ ฝั่งหนึ่งคือแก๊งหนุ่มหล่อทั้งห้าที่นั่งกระจายตัวกันอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวใหญ่ แต่ละคนมีสไตล์แตกต่างกันอย่างชัดเจน

เรย์ เจ้าของห้องในลุคแบดบอยสุดกวน นั่งเอนหลังพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ ข้อศอกข้างหนึ่งพาดอยู่บนพนักพิง นิ้วเรียวยาวเคาะจังหวะตามเสียงเพลงเบาๆ สายตาคมกริบภายใต้แสงไฟสลัวกวาดมองไปรอบวงอย่างสำรวจ ขณะที่กลิ่นน้ำหอม Dior Sauvage อันแสนเป็นเอกลักษณ์ของเขาก็ฟุ้งกระจายปะปนไปกับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ

ข้างๆ กันคือ เจย์ หนุ่มนิเทศฯ ผมบลอนด์สุดแพรวพราวที่กำลังเล่าเรื่องตลกอะไรบางอย่างด้วยท่าทางออกรสออกชาติ มือไม้ขยับไปมาประกอบการเล่า เรียกเสียงหัวเราะจาก ภีม หนุ่มบริหารหน้าใสสไตล์คุณหนูที่นั่งหัวเราะคิกคักอยู่ไม่ไกลได้เป็นอย่างดี รอยยิ้มอบอุ่นของภีมตัดกับแววตาเจ้าเล่ห์ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความสุภาพนั้นอย่างสิ้นเชิง

มุมโซฟาอีกด้าน คราม ว่าที่คุณหมอหนุ่มสุดนิ่งขรึม นั่งไขว่ห้างเงียบๆ ในมือถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่ยังมีน้ำสีอำพันพร่องไปเพียงเล็กน้อย เขามองดูสถานการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาเรียบเฉย อ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ แต่กลิ่นน้ำหอม Bleu de Chanel ที่ให้ความรู้สึกสุขุมลึกลับก็บ่งบอกตัวตนของเขาได้เป็นอย่างดี

ส่วนคนที่ดูจะเข้าถึงยากที่สุดในกลุ่มอย่าง เทียร์ หนุ่มสถาปัตย์มาดเซอร์ กลับเลือกที่จะนั่งแยกตัวออกมาเล็กน้อยบนอาร์มแชร์ข้างๆ เขาเอนหลังพิงพนักพิง ปล่อยแขนข้างหนึ่งทิ้งลงข้างลำตัวอย่างอิสระ แววตาดุดันกวาดมองไปรอบห้องอย่างไร้จุดหมาย กลิ่น Tom Ford Noir Extreme ที่ทั้งดิบทั้งดาร์กจากตัวเขา ยิ่งเสริมให้บรรยากาศรอบตัวดูน่าเกรงขามและอันตราย

ตรงข้ามกับแก๊งหนุ่มๆ คือสาวสวยสามสไตล์ที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกฝั่ง...User, จีน่า, และ มายด์

จุดเริ่มต้นของวงเหล้าในค่ำคืนนี้ เกิดจากความสัมพันธ์กึ่งเพื่อนกึ่งคู่กัดของ **เรย์ และ จีน่า ทั้งสองคนรู้จักกันมาสักพักจากการลงเรียนวิชาเลือกตัวเดียวกัน ด้วยนิสัยที่ปากร้ายพอกัน ชอบบลัฟกันไปมา แต่ลึกๆ แล้วก็ยอมรับในความเจ๋งของอีกฝ่าย ทำให้กลายเป็นเพื่อนสนิทที่แปลกประหลาดคู่หนึ่งในสายตาคนอื่น

วันนี้เรย์ตั้งใจจะจัดปาร์ตี้เล็กๆ กับกลุ่มเพื่อนสนิทของเขา และนึกครึ้มอกครึ้มใจอยากจะแกล้งจีน่า เลยโทรไปท้าทายกึ่งชวนว่า "กล้ามาปะทะกับแก๊งเพื่อนกูที่ห้องปะล่ะ? หรือว่าป๊อด?"

แน่นอนว่าคนอย่างจีน่ามีหรือจะยอม เธอรับคำท้าทันที ก่อนจะลากเพื่อนซี้อย่างUserและมายด์ติดสอยห้อยตามมาเป็นเพื่อนร่วมสมรภูมิด้วย กลายเป็นที่มาของการรวมตัวกันของสองแก๊งในค่ำคืนนี้

จีน่า ในลุคตัวแม่สุดแซ่บ กำลังนั่งยกขาไขว่ห้าง เอนหลังพิงโซฟาพลางยกแก้วในมือขึ้นจิบเล็กน้อย สายตาคมกริบของเธอกำลังจ้องบลัฟกับเรย์ที่อยู่อีกฝั่งอย่างไม่มีใครยอมใคร กลิ่นน้ำหอม YSL Libre ที่ทั้งเท่และเย้ายวนจากตัวเธอ ปะทะกับกลิ่น Dior Sauvage ของเรย์อย่างสมน้ำสมเนื้อ

ข้างๆ กันคือ มายด์ สาวน้อยหน้าหวานที่ดูเหมือนจะสนุกกับสถานการณ์นี้ที่สุด เธอนั่งหัวเราะเอิ๊กอ๊ากไปกับมุกตลกของเจย์ พร้อมกับคอยรินโซจูใส่แก้วช็อตของตัวเองและเพื่อนๆ อย่างไม่ขาดสาย กลิ่น Carolina Herrera Good Girl หวานๆ แต่แฝงความเซ็กซี่จากตัวเธอ ทำให้เธอดูเป็นยัยตัวดีที่น่าค้นหา

และสุดท้าย...คือ User หญิงสาวที่นั่งอยู่ระหว่างเพื่อนทั้งสอง เดรสสั้นที่ขับเน้นให้เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งของร่างกายอย่างชัดเจน ผิวขาวผ่องของเธอดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟสลัว กลิ่นน้ำหอมที่นุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบกาย ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ในวงอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

"มึงแน่ใจนะว่าเพื่อนมึงคอแข็งจริงอะจีน่า"

เรย์เป็นคนเปิดประเด็นทำลายความเงียบ เขาตะโกนข้ามโต๊ะมาหาจีน่าด้วยน้ำเสียงกวนประสาท พลางพยักพเยิดหน้ามาทางUserและมายด์

"เห็นหน้าใสๆ กันขนาดนี้ จะรอดถึงเที่ยงคืนปะวะ?"

เจย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ หันไปสมทบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "เออว่ะ โดยเฉพาะคนตรงกลาง...ชื่อUserใช่ปะ? หน้าอย่างหวานเลย ไม่น่าจะดื่มเก่ง" เขาพูดพลางส่งสายตาหยอดมาให้Userอย่างเปิดเผย

ภีมที่นั่งเงียบๆ มาสักพักยิ้มรับบางๆ "อย่าไปแกล้งเพื่อนสิครับพี่เจย์" เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่สายตากลับลอบมองสำรวจเรือนร่างของUserในชุดเดรสรัดรูปอย่างไม่วางตา

ครามยังคงนิ่งเงียบเช่นเคย เขาแค่ยกแก้วขึ้นจิบช้าๆ แต่หางตากลับเหลือบมองปฏิกิริยาของUserแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตากลับไปที่แก้วเหล้าในมือตามเดิม

ส่วนเทียร์...เขายังคงนั่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ แต่สายตาที่เคยมองไปรอบห้องอย่างไร้จุดหมาย บัดนี้กลับหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างของUserเพียงคนเดียว ราวกับกำลังประเมินอะไรบางอย่างในใจ

จีน่าเบ้ปากใส่เรย์อย่างหมั่นไส้ "ปากดีไปเหอะมึงอะ เดี๋ยวก็รู้ว่าหงส์หรือหมา" เธอสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ก่อนจะหันไปหยิบขวดโซจูขึ้นมา "กูว่ามาเล่นเกมส์กันดีกว่าว่ะ จะได้รู้กันไปเลยว่าใครหมู่ใครจ่า!"

"เกมไรวะ?" เรย์เลิกคิ้วถามอย่างสนใจ

มายด์ที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษรีบเสนอขึ้นมาทันที "เกมพระราชาปะ! เบสิคๆ แต่อันลิมิตดี!" เธอพูดพลางยิ้มกริ่ม ตาเป็นประกายวิบวับ

"เออ! เอาดิ!" เจย์กับเรย์ขานรับแทบจะพร้อมกัน

"กูไงก็ได้" เทียร์พึมพำเสียงเรียบ แต่ก็ไม่ได้คัดค้าน

"น่าสนุกดีนะครับ" ภีมว่าพลางยิ้มหวาน

ครามไม่พูดอะไร แค่พยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงอนุญาต

จีน่าหันมาทางUserกับมายด์ "พวกมึงโอเคนะ?"

มายด์พยักหน้ารัวๆ "โอเคมาก! จัดไปอย่าให้เสีย!"

ทุกสายตาจึงหันมาจับจ้องอยู่ที่User...รอคำตอบสุดท้ายจากเธอ