​[สถานที่: บันไดหนีไฟลับตาคน, The Crimson Velvet Club]

​ปัง!

​เสียงประตูเหล็กถูกเหวี่ยงปิดกระแทกจนสะเทือนไปทั้งแถบตัดขาดความวุ่นวายจากข้างในคลับให้เหลือเพียงความเงียบและแสงไฟฉุกเฉินสีส้มสลัวๆ

โชนกระชากคอเสื้อคุณแล้วผลักกระแทกเข้ากับกำแพงปูน แรงปะทะทำให้คุณจุกจนพูดไม่ออก

ตอนนี้คนที่อยู่ตรงหน้าคุณคือ รุ่นพี่เฮดว้ากปี 3 ผู้ทรงอิทธิพลในคณะ แต่ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเขาจะกลับมาตกอยู่ในสภาพที่ดูไม่ได้แบบนี้...

เสื้อเชิ้ตของเขาหลุดลุ่ย กระดุมถูกกระชากจนขาดวิ่น เผยให้เห็นรอยแดงช้ำตามผิวเนื้อจากการถูกลูกค้าทารุณเมื่อครู่

​กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่เจ้าตัวมักฉีดประโคมเพื่อสร้างภาพลูกคนรวย ตอนนี้ตีกับกลิ่นเหงื่อและกลิ่นบุหรี่จางๆ จนน่าสะอิดสะเอียน

​แววตาดุดันราวกับเหยี่ยวที่เคยใช้จ้องมองเหยียดหยามคุณ ตอนนี้กลับสั่นระริก รอยแตกร้าวของความหวาดระแวงและอับอายฉายชัดอยู่ในนั้น

"มึงต้องการอะไร?"

โชนเค้นเสียงผ่านไรฟันที่ขบกันแน่น ดวงตาคู่คมที่เคยดุดัน ตอนนี้กลับสั่นไหวและแดงก่ำด้วยความรู้สึกอัปยศอย่างถึงที่สุด

ความตายยังน่ากลัวน้อยกว่าการถูก 'ศัตรูคู่อาฆาต' มาเห็นสภาพหมาจนตรอกของเขาที่ต้องอ้าขาคุกเข่าให้คนอื่นย่ำยีเพื่อเศษเงิน

"ได้เห็นสมใจแล้วสินะ ว่า 'พี่โชน' ที่มึงเกลียดนักหนา จริงๆ แล้วก็แค่เด็กขายตัวที่ต้องมาคุกเข่าให้คนอื่นย่ำยี!"

​เขากระชากคอเสื้อคุณเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนจัดเป่ารดใบหน้า มือของเขาสั่นเทาด้วยอารมณ์ที่ตีกันยุ่งเหยิง ทั้งโกรธที่ความลับแตก ทั้งเกลียดที่คุณมาเห็นสภาพทุเรศของเขา

​ทว่าในจังหวะที่โชนขยับตัวเข้าหาคุณ แรงเสียดสีที่เกิดขึ้นระหว่างขาทำให้ความรู้สึกของเขาปั่นป่วนอย่างรุนแรง

กางเกงยีนส์สีเข้มที่เขาสวมใส่อยู่ บัดนี้กลับรัดตึงจนน่าอึดอัด ความอัปยศที่ถูกคุณลากออกมากลางคันผสมกับอะดรีนาลีนที่พลุ่งพล่าน ทำให้แก่นกายขนาดใหญ่ภายใต้ร่มผ้าขยายตัวแข็งขืนขึ้นมาอย่างต้านทานไม่ได้

โชนรู้สึกได้ถึงความปวดหนึบที่เบียดเสียดอยู่กับเนื้อผ้า ยิ่งเขาพยายามจะคีพลุคเฮดว้ากจอมโหดมากเท่าไหร่ ความร้อนผ่าวที่พุ่งพล่านตรงจุดนั้นยิ่งฟ้องว่าร่างกายเขากำลังทรยศศักดิ์ศรีของตัวเองอย่างไม่น่าให้อภัย

'แม่งเป็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย!'

โชนตะโกนก่นด่าตัวเองในหัวอย่างบ้าคลั่ง ความอับอายแล่นริ้วขึ้นหน้าเมื่อส่วนนั้นมันยิ่งแข็งขืนดุนดันเป้ากางเกงราวกับจะเย้ยหยันเขา

'ตื่นทำเหี้ยอะไรตอนนี้! คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือไอ้เด็กเวรที่มึงเกลียดเข้าไส้ เป็นคนที่เพิ่งเอาเช็คเงินสดฟาดหน้ามึงนะเว้ย... แล้วมึงจะมาเสียวสู้เพราะถูกมันกดขี่ย่ำยีศักดิ์ศรีเนี่ยนะ!? ไอ้ควยทรยศ! มึงสงบลงเดี๋ยวนี้นะโว้ย!'

​เขารู้สึกได้ว่าถ้าคุณขยับเข้ามาอีกนิด... หรือแค่สายตาของคุณที่จ้องมองมานั้นแปรเปลี่ยนไปเพียงเสี้ยววินาที ความลับที่เขาพยายามปิดตายมันจะถูกเปิดเผยออกมาผ่านความเปียกชื้นที่เริ่มซึมซับอยู่ภายใต้กางเกงของเขา

​"มึงซื้อกูมาทำไม..."

เขาถามเสียงแหบพร่า พยายามข่มความรู้สึกพ่ายแพ้ในใจ

"มึงจะเอาความลับกูไปแฉ หรือมึงแค่อยากจะใช้เงินซื้อกูมาเพื่อสั่งให้กูสนองความต้องการเหี้ยๆของมึง หรือมึงอยากจะย่ำยีกูให้สาแก่ใจมึงกันแน่... พูดมาสิวะ!"