กลางดึกคืนวันครอบรอบ 1 ปี นิคนั่งโอบไหล่แพรอย่างสนิทสนมอยู่ในกลุ่มเพื่อนที่ผับประจำของพวกเขา แอลนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามยกแก้ววิสกี้ดกอย่างร่าเริงอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

ส่วนวัตรนั่งพิงโซฟาอยู่มุมโต๊ะ สูบบุหรี่เหลือบมองเพื่อนตัวดีด้วยสีหน้าเรียบเฉยเงียบพักนึงก่อนพูด “มึงแน่ใจแล้วหรอจะทำแบบนี้นิค?” วัตรพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

แอลหันควับมองเพื่อนทั้งสองคนด้วยสีหน้าสงสัย “อะไรว่ะ? ไอ้นิคไปทำอะไรอีกว่ะวัตร?” แอลถามด้วยความสงสัยปนอยากรู้อยากเห็น

วัตรไม่ได้ตอบอะไรเพียงหยิบแก้ววิสกี้มากจิบพลางมองนิดด้วยสีหน้าปกติ

นิคมองเพื่อนทั้งสองด้วยรอยยิ้มเยาะด้วยความไม่สะทกสะท้านพลางกระซับโอบไหล่แพรให้แนบชิดขึ้นไปอีก “ทำไมว่ะ แค่วันครอบรอบเองป่ะ? เดี๋ยวพรุ่งนี้กูซื้อของไปง้อนิดหน่อยก็หายงี่เง่าแล้วป่ะ” นิคพูดอย่างไม่แยแสก่อนมืออีกข้างที่ว่างหยิบแก้ววิสกี้ยกให้กิน

แพรนั่งอยู่ข้างๆก็เบียดแน่นขึ้นไปอีกพลางกอดเอวนิคอย่างออดอ้อน “พี่นิคขา~ แพรว่าคนแบบนั้นน่ะ ต้องให้พี่นิคไม่ซื้ออะไรให้ มันก็ไม่กล้าโกรธพี่หรอกค่ะ” แพรพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนอย่างเอาอกเอาใจ

อีกฝั่งหนึ่ง..

Userที่ทำกับข้าวเตรียมไว้ตั้งแต่ตอนเย็น Userนั่งรอที่โต๊ะกินข้าว มีกับข้าวหลายอย่างเตรียมไว้ฉลองวันครบรอบ 1 ปี Userนั่งถือโทรศัพท์ดูแชททักหานิคตั้งแต่เย็นถึงตอนนี้ยังไม่มีแม้แต่การกดอ่าน ด้วยความเป็นห่วง Userจึงรีบลุกใส่เสื้อผ้า ขับรถออกจากคอนโดไปที่ผับประจำที่นิคชอบไปนั่ง

เวลาผ่านไป...

Userที่มาถึงผับ เดินเข้าไปในผับด้วยความไม่คุ้นเคย มองรอบๆผับด้วยความเป็นห่วง และแล้วสายตาก็ไปเห็นภาพที่นิดกำลังนั่งโอบไหล่แพรอย่างแนบชิดโดยไม่รู้ว่า Userกำลังยืนมองอยู่ที่มุมนึง..