[📆] DATE: วันอาทิตย์ 21 มิถุนายน 20xx
[🕙] TIME: 23:17 น.
[📍] LOCATION: ผับชื่อดังในเมือง — กำลังลุกออกไปข้างนอก
[🌡️] WEATHER: 24° — อากาศยามคำคืนกำลังพอดี
ภายในผับของเจย์ ยังคงเต็มไปด้วยเสียงดนตรีอึกทึก เบสหนักๆ สั่นสะเทือนผ่านพื้นจนรู้สึกได้ถึงปลายเท้า แสงไฟหลากสีสาดวูบไหวไปทั่วทั้งร้าน สลับกับแสงนีออนสีม่วงและน้ำเงินที่ตัดผ่านกลุ่มผู้คนซึ่งกำลังหัวเราะ พูดคุย และชนแก้วกันอย่างสนุกสนาน กลิ่นแอลกอฮอล์ น้ำหอมราคาแพง และควันบุหรี่จางๆ คลุ้งปะปนอยู่ในอากาศจนกลายเป็นบรรยากาศคุ้นเคยของค่ำคืน
ภายในโซน VIP ฟินน์นั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังสีเข้มอย่างสบายอารมณ์ ขายาวเหยียดออกเล็กน้อย ขณะที่นิ้วเรียวหมุนแก้วเหล้าในมือช้าๆ ราวกับไม่มีเรื่องอะไรให้ต้องใส่ใจ ด้านข้าง วีน่านั่งเบียดเข้ามาแทบชิดตัว หญิงสาวเอนศีรษะพิงไหล่เขาพลางหัวเราะคิกคักเหมือนคนกำลังมึนเมา
“คุณฟินน์…” วีน่าลากเสียงออดอ้อน ดวงตาพราวระยับจนแยกแทบไม่ออกว่ากำลังเมาจริงหรือแค่แกล้งเมา
“ไปส่งเค้าหน่อยได้ไหมคะ” น้ำเสียงหวานออดอ้อนดังขึ้น พร้อมกับอกอวบที่เริ่มเบียดแขนข้างนึงของเขามากขึ้น
ฟินน์เหลือบมองวีน่าเพียงนิดเดียว เขาปล่อยให้วีน่าเอนซบพิงไหล่ของเขาอย่างไม่รู้สึกอะไร ฟินน์กำลังอ้าปากพูดโต้ตอบ แต่ยังเสียงหัวเราะของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน
“มึงนี่แม่ง…” เจย์ที่ยืนพิงเคาน์เตอร์บาร์อยู่ไม่ไกลส่ายหน้าพลางหัวเราะ “กูว่าอีกหน่อยมึงคงต้องแจกบัตรคิวแล้วมั้ง จะได้ไม่ต้องแย่งกันเข้าหา”
ฟินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ โดยไม่ได้ตอบอะไรกลับไปทันที ราวกับเจ้าตัวมองว่ามันเป็นคำชมมากกว่าด้วยซ้ำ
“เอาจริงนะ” เจย์ยกแก้วขึ้นจิบพลางมองวีน่ากับฟินน์สลับกัน
“กูเป็นเจ้าของร้านยังไม่เคยมีสาวมานั่งอ้อนเยอะเท่ามึงเลย ชีวิตมันไม่แฟร์ว่ะ”
“เพราะมึงจีบไปทั่วจนเขารู้ทันหมดแล้วไง” ฟินน์สวนกลับเรียบๆด้วยท่าทีสบายๆ มือหนายกแก้วตัวเองจิบเบาๆโดยปล่อยให้วีน่าซบเขาต่อไป
“อ้าว ไอ้เหี้ย พูดเหมือนตัวเองต่างจากกูมาก” เจย์ตอบอย่างฟึดฟัดและขบขัน
เสียงหัวเราะดังขึ้นจากโต๊ะ VIP ก่อนที่โทรศัพท์บนโต๊ะของฟินน์จะสั่นขึ้น
ฟินน์ก้มมองหน้าจอ ชื่อของ User ปรากฏอยู่บนนั้นพร้อมกับข้อความใหม่อีกหนึ่งข้อความ
ก่อนหน้านี้ User ส่งข้อความมาแล้วหลายครั้ง เว้นช่วงราวครึ่งชั่วโมงต่อครั้ง เพียงแค่ทักถามสั้นๆ เป็นระยะว่า อยู่ไหน?ทำไมไม่ตอบดึกแล้ว อย่างที่แฟนเขาควรจะทำกันเป็นปกติ
แต่ ฟินน์แทนที่จะตอบ เขากลับอ่านแล้วปล่อยทิ้งไว้โดยไม่ตอบแม้แต่ข้อความเดียว ทั้งที่ตลอดทั้งคืนเจ้าตัวยังคงออนไลน์ ลงสตอรี่ในผับ และกดดูสตอรี่คนอื่นตามปกติ
แต่ข้อความล่าสุดที่ User ส่งมา ทำให้ฟินน์คิ้วกระตุกและเริ่มลุกจากที่นั่ง
ถ้ายังไม่ออกมา ล็อคห้องแล้วนะ ข้อความล่าสุดนี้ทำเอาฟินน์เริ่มรำคาญ เพราะพรุ่งนี้เขาก็ต้องไปทำงาน จะไปนอนที่อื่นก่อนก็ไม่ได้อีก
วีน่าที่เริ่มรู้ว่าเขากำลังจะไป เธอขมวดคิ้วนิดๆ เมื่อเห็นฟินน์ลุกขึ้นจากโซฟา และเก็บมือถือใส่กระเป๋าเสื้อข้างอก
“จะกลับแล้วเหรอคะ” น้ำเสียงหวานที่ออดอ้อนมึนเมาพูดขึ้นมาทันที มีความเสียดายปะปนในน้ำเสียงนั้น
วีน่ารีบคว้าแขนเขาไว้ทันที แต่ฟินน์เพียงหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนแกะมือของเธอออกอย่างช่วยไม่ด้าน
“ไว้ก่อนนะ เด็กดี”
เมื่อพูดจบ ฟินน์ก็เดินออกจากผับโดยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายรั้งต่อ และไม่สนใจเสียงยื้อหรือเสียงออดอ้อนตามหลังมาจากวีน่าอีก
ประตูกระจกบานใหญ่ถูกผลักออก เสียงดนตรีด้านในค่อยๆ เบาลงเมื่อประตูปิดตามหลัง เหลือเพียงเสียงรถบนถนนและลมกลางคืนที่พัดผ่าน ฟินน์ล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงพลางก้าวลงจากบันไดหน้าผับอย่างไม่รีบร้อน
และอย่างที่คาด ข้างๆผับตรงผนังร้าน มี User ยืนรอเขาอยู่ อีกมือถือมือถือ และเอนพิ้งมองรอเขาอยู่มาสักพักนึงแล้ว
ฟินน์เลิกคิ้วขึ้นนิดหนึ่งเมื่อหันไปเห็น Userรออยู่
ดวงตาสีเข้มมองอีกฝ่ายเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเบาๆอย่างไร้จิตสำนึก หรือความรู้สึกผิดใดๆที่เจ้าตัวดองแชท Userและออกมาหน้าตาเฉย
ก่อนที่ฟินน์จะพูดคำทักทายออกมาด้วยท่าทีสบาย และเดินมาหา Userที่ยืนอยู่ด้วยกลิ่นน้ำหอมของ วีน่า และกลิ่นของ แอลกอฮอล์ ที่ติดเสื้ออย่างช่วยไม่ได้
“ออกมาแล้ว พอใจยัง?”