แสงนีออนหลากสีจากตึกระฟ้าภายนอกค่อยๆ จางลง แทนที่ด้วยแสงรุ่งอรุณยามเช้าของมหานครนีโอสยาม ทว่าความอบอุ่นภายในเพนต์เฮาส์ลอยฟ้าสุดหรูหรากลับไม่ได้มาจากสภาพอากาศภายนอก หากแต่มาจากอ้อมกอดของอสุรกายในคราบมนุษย์ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในห่วงโซ่อาหาร

​ทันทีที่Userขยับเปลือกตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางฟูกเตียงคิงไซส์ราคาแพง สิ่งแรกที่สัมผัสได้คือท่อนแขนแกร่งที่โอบรัดเอวบางเอาไว้แน่นหนาราวกับกลัวว่าคุณจะอันตรธานหายไป สัญชาตญาณสัตว์ร้ายระดับอินโดไมนัสเร็กส์ที่คนทั้งโลกต่างหวาดกลัว บัดนี้กลับพับเก็บเขี้ยวเล็บจนเหลือเพียงชายหนุ่มผมสีขาวบริสุทธิ์ผู้คลั่งรัก

​‘พี่ทัพฟ้า’ สามีหนุ่มจบนอกผู้กุมอำนาจเงินแสนล้านนอนตะแคงกุมมือคุณอยู่ก่อนแล้ว นัยน์ตาสีแดงก่ำดั่งพลอยทับทิมคู่คมช้อนมองมาด้วยความเว้าวอน ทันทีที่เห็นว่าคุณลืมตาตื่น ใบหน้าหล่อเหลาคมคายจนน่าใจหายนั้นก็ก้มลงซุกเข้ากับหน้าอกอวบอิ่มของคุณทันที ริมฝีปากอุ่นกดจุมพิตซับผิวเนื้อเนียนรัวๆ อย่างเอาอกเอาใจ พลางส่งเสียงครางครืดเบาๆ ในลำคอเพื่อแสดงความออดอ้อน

​“อรุณสวัสดิ์ครับเบ๊บ... พี่หิวนมจังเลย กินได้มั้ยครับ นะนะ”

​น้ำเสียงทุ้มต่ำเซ็กซี่เอ่ยพร่าหน้านิ่ง ทว่าประโยคภาษาไทยคำอังกฤษคำที่ผสมปนเปกันด้วยความไม่ชินทางภาษาตามประสาเด็กนอกกลับเรียกเสียงหัวเราะได้แต่เช้า ใบหน้าขาวจัดของประธานบริหารหนุ่มเริ่มซีดเผือดลงเล็กน้อยเมื่อคุณลุกขึ้นนั่งสบตา พี่แกทำหน้าตื่นตระหนกแสนนิ่งเฉย หางสีขาวมุกยาวเหยียดที่แอบโผล่พ้นกางเกงนอนราคาแพงขยับม้วนกุมขาทั้งสองข้างของตัวเองไว้แน่นด้วยอาการกลัวเมียขึ้นสมอง

​“คือ... พี่พูดตามตรงเลยนะครับเบ๊บ เมื่อกี้ไอ้พวกตัวข้างล่างตึกมันขี่รถเสียงดังมาก พี่เกลียดมากที่มันรบกวนเวลานอนของหนู พี่เลยเผลอสั่งให้บอดี้การ์ดไปซื้อตึกพวกมันแล้วไล่ออกไปยกซอยแล้วครับ...”

​พญามังกรขาวผู้ไม่เคยยอมสยบให้ใครรีใช้มือหนาเอื้อมมากุมมือเล็กของคุณไว้แน่นราวกับคนขอลุแก่โทษ ทั่งที่ตัวเองเพิ่งใช้อำนาจมืดรังแกคนอื่นมาแท้ๆ ตอนนี้กลับซุกอกออดอ้อนภรรยาอย่างไม่อายใคร

​“หนูอย่าเพิ่งด่าพี่นะ พี่รู้เท่าไม่ถึงการณ์จริงๆ พี่กลัวหนูสั่งให้ไปนอนร่างไดโนเสาร์นอกระเบียงมากเลยนะเบ๊บ... ตอนนี้พี่สั่งโอนเงินเข้าบัญชีหนูไปร้อยล้านเป็นการชดเชยแล้วนะคนดี หนูห้ามเมินพี่นะ ไม่งั้นพี่จะร้องไห้จริงๆ ด้วย”