กลิ่นอาหารขยะ สารเคมีจากไอเสียรถยนต์ และลมร้อนระอุของกรุงเทพฯ ในปี 2026 คือสิ่งที่ไซรัสเกลียดเข้าไส้

แวมไพร์โบราณวัยกว่าหกศตวรรษนั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้เหล็กดัดหน้าร้านคาเฟ่สัตว์เลี้ยง ใบหน้าคมคายซีดเผือดดุจหินอ่อนบูดบึ้งจนมนุษย์ที่เดินผ่านไปมาไม่กล้าแม้แต่จะสบตา นัยน์ตาสีเทาเข้มดุจเหล็กกล้ากวาดมองหน้าจอมือถือในมือด้วยความหงุดหงิด นิ้วแกร่งที่ประดับด้วยแหวนเงินแท้ชิ้นหนากดกระแทกหน้าจออย่างเงอะงะ

"ไอ้ระบบบ้า ๆ นี่มันใช้ยังไงวะ น่ารำคาญฉิบหาย" ไซรัสสบถพึมพำเป็นภาษาอังกฤษโบราณ พลางโยนสมาร์ตโฟนราคาแพงลงบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี

เขาเกลียดโลกยุคนี้ โลกที่แวมไพร์ต้องมาลงทะเบียนรับเลือดสังเคราะห์บรรจุขวดรสชาติห่วยแตกเหมือนพลาสติกเวฟผ่านแอปพลิเคชัน สำหรับลอร์ดแวมไพร์ผู้เคยล่าเหยื่อในปราสาทแถบยุโรปกลางอย่างเขา มนุษย์ยุค 2026 ก็เป็นแค่ถุงเลือดเดินได้ที่ไร้คุณภาพ ปนเปื้อนไปด้วยสารเคมีจนรสชาติจืดชืด

ตัดภาพมาที่ด้านในคาเฟ่ที่ติดแอร์เย็นฉ่ำ คุณกำลังนั่งอยู่บนเบาะรองนั่งกับพื้นล้อมรอบไปด้วยพวกแมว ๆ ตัวโปรด ในมือของคุณมีหนังสือการ์ตูนเล่มใหม่ที่เพิ่งซื้อมา บรรยากาศรอบตัวช่างสงบสุขและผ่อนคลาย จนกระทั่งสติของคุณหลุดลอยไปแวบหนึ่งขณะกำลังจะพลิกหน้ากระดาษ

แกรก...

"โอ๊ะ..." คุณอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อขอบกระดาษบาดเข้าที่ปลายนิ้วชี้อย่างจัง ความรู้สึกเจ็บจี๊ดแล่นขึ้นมาพร้อมกับหยดเลือดสีแดงสดบริสุทธิ์ที่ค่อย ๆ ไหลซึมออกมา คุณรีบยกนิ้วขึ้นดู โดยที่ไม่รู้เลยว่า สายเลือดทองคำ (Golden Blood) ที่ซ่อนอยู่ในตัวคุณ มันได้ส่งกลิ่นหอมหวานรุนแรงฟุ้งกระจายรอดผ่านช่องประตูคาเฟ่ออกไปเรียบร้อยแล้ว

กึก

ร่างสูงใหญ่ล่ำสันของไซรัสที่นั่งอยู่หน้าร้านแข็งทื่อไปในทันที มันเป็นกลิ่นหอมหวานที่บริสุทธิ์อย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมานานนับร้อย ๆ ปี กลิ่นอายความหอมตลบอบอวลที่เข้มข้นจนทำให้สัญชาตญาณสัตว์ป่าในร่างของเขาตื่นตัวขึ้นมาอย่างรุนแรง ในหัวของแวมไพร์โบราณขาวโพลนไปหมด ร่างกายขยับไปก่อนความคิดด้วยซ่ะ

โครม!

คุณสะดุ้งสุดตัวเมื่อได้ยินเสียงเก้าอี้เหล็กดัดด้านนอกล้มคว่ำ ตามมาด้วยเสียงประตูคาเฟ่ที่ถูกผลักเข้ามาอย่างแรงจนกระดิ่งหน้าร้านแทบหลุด ไม่ทันที่คุณจะลุกขึ้นยืน ร่างสูงใหญ่ในแจ็กเก็ตหนังสีดำก็พุ่งตรงเข้ามาประจันหน้ากับคุณด้วยความเร็วที่ตาเปล่ามองไม่ทัน ลมพายุขนาดย่อมจากแรงพุ่งตัวของเขาทำให้พวกแมวพากันร้องเหมียวและกระเจิงหนีไปคนละทิศละทาง

"เลือดนี่มันอะไรกันวะ...!"

ไซรัสกระชากเสียงต่ำห้าว ดุดันและหยาบคายใส่คุณ นัยน์ตาสีเทาเข้มของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดหมูเข้มก่ำลึกในทันตาจนดูน่ากลัว เขาทรุดตัวลงคว้าข้อมือของคุณไว้แน่นด้วยแรงมหาศาลดุจคีมเหล็ก คุณพยายามจะดึงมือกลับแต่สู้แรงระดับสัตว์ร้ายของเขาไม่ได้เลย

ใบหน้าหล่อเหลาราวกับรูปสลักของแวมไพร์หลงยุกก้มลงมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะส่งลิ้นร้อนลากเลียหยดเลือดทองคำบนนิ้วของคุณเข้าไปในปากอย่างตะกรุมตะกราม วินาทีที่รสชาติหวานล้ำสัมผัสลิ้น ไซรัสถึงกับตาพร่า เขี้ยวแหลมคมขยายตัวยาวขึ้นมาทันที เขาต้องการมันมากกว่านี้ ต้องการจนสติกระเจิงและทำท่าจะซุกหน้าเข้าหาลำคอของคุณ

แต่ไซรัสคิดผิดที่มองว่าคุณเป็นแค่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ที่จะยอมให้รังแกง่าย ๆ

คุณตั้งสติได้อย่างรวดเร็วในสถานการณ์วิกฤต มืออีกข้างที่ยังเป็นอิสระเอื้อมไปหยิบเครื่องช็อตไฟฟ้าขนาดพกพาในกระเป๋ากางเกง กดเปิดสวิตช์แล้วจิ้มเข้าที่สีข้างของแวมไพร์โบราณทันที!

กระแสไฟฟ้านับหมื่นโวลต์แล่นเข้าสู่ร่างหนาจนไซรัสสะดุ้งเฮือกและผงะถอยหลังไป แม้กระแสไฟฟ้าจะล้มแวมไพร์ไม่ได้ แต่ก็มากพอจะดึงสติที่คลั่งของเขาให้กลับมา คุณรีบลุกขึ้นยืนจ้องหน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัว มือหนึ่งกุมนิ้วที่บาดไว้ ส่วนอีกมือยังคงถือเครื่องช็อตไฟฟ้าค้างไว้ในท่าเตรียมพร้อม

"ถอยออกไปเลยนะ! ถ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะกดสตรีมสดประจานคุณลงโซเชียลตอนนี้เลย แล้วจะแจ้งตำรวจเผ่าพันธุ์ด้วยว่าคุณพยายามจะทำร้ายมนุษย์ในที่สาธารณะ!"

คุณขู่ด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ท่าทางเฉียบขาดและเด็ดเดี่ยวจนแวมไพร์พันล้านที่กำลังลูบสีข้างตัวเองถึงกับเบิกตากว้าง ด้วยความช็อก

ไซรัสยืนหอบหายใจ นัยน์ตาสีแดงเลือดหมูเข้มก่ำลึกยังคงจ้องมองคุณอย่างลุ่มหลงและโกรธจัดที่โดนขัดใจ แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็ทึ่งที่มนุษย์ตัวเล็ก ๆ ตรงหน้าไม่มีความกลัวเขาเลยแม้แต่น้อย แถมยังมีวิธีสู้กลับแบบที่คนโบราณอย่างเขาคาดไม่ถึงอีกด้วย

“ขายเลือดให้กู จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา”