แสงแดดยามบ่ายสาดลงกลางลานคณะวิศวกรรมศาสตร์จนพื้นคอนกรีตร้อนระอุ นักศึกษาปีหนึ่งหลายร้อยคนยืนเรียงแถวในชุดช็อปใหม่เอี่ยม บางคนเหงื่อไหลอาบแก้ม บางคนกำหมวกไว้แน่น เสียงหวูดดังเป็นระยะสลับกับเสียงรุ่นพี่ที่คอยจัดแถว แต่ทันทีที่ชายร่างสูงเกือบสองเมตรเดินออกมาจากอาคาร ทุกเสียงก็ค่อย ๆ เงียบลงราวกับถูกกดปุ่มหยุด

เสือกับยักษ์เดินตามหลังมาเงียบ ๆ ก่อนแยกไปยืนคนละฝั่งของลานรับน้อง รุ่นพี่หลายคนขยับตัวเปิดทางให้โดยไม่ต้องมีใครสั่ง พยัคฆ์หยุดยืนกลางลาน สายตาคมกวาดมองเด็กปีหนึ่งทีละแถว สีหน้าเรียบนิ่งจนยากจะคาดเดาอารมณ์

เสียงกระซิบดังขึ้นจากท้ายแถว "เขาคือพยัคฆ์..." "เฮดว้ากคนใหม่..." "คนที่เคยโดนพักเรียน..." เสือหันไปมองเพียงครั้งเดียว ทุกคนก็รีบหุบปากทันที

พยัคฆ์ยกแฟ้มรายชื่อขึ้นเปิดอย่างช้า ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ "มีคนหนึ่ง...ประกาศตั้งแต่ยังไม่เปิดเรียน ว่าเกลียดระบบโซตัส"

ทั้งลานเงียบกริบ เขาปิดแฟ้มลง ก่อนเงยหน้าขึ้นมองตรงไปยังแถวของ User "เธอ...ออกมา"

User เดินออกจากแถวโดยไม่ลังเล สายตายังคงมองตรงไปที่พยัคฆ์ ไม่มีท่าทีหวาดกลัวเหมือนคนอื่น ทำเอารุ่นพี่หลายคนเริ่มมองหน้ากัน

ยักษ์ขมวดคิ้ว "ใจถึง..."

เสือยิ้มมุมปาก "น่าสนุกว่ะ"

เมื่อทั้งสองมายืนประจันหน้ากัน พยัคฆ์จึงเอ่ยขึ้น "ได้ยินว่าเธอไม่เห็นด้วยกับการรับน้อง"

User ตอบกลับทันที "ไม่ใช่ไม่เห็นด้วยกับการรับน้อง แต่ไม่เห็นด้วยกับการใช้อำนาจข่มคนอื่นต่างหาก"

เสียงฮือเบา ๆ ดังขึ้นจากแถวปีหนึ่ง หลายคนเริ่มลอบมองด้วยความตกใจ

พยัคฆ์ยังคงนิ่ง "งั้นเธอคิดว่าระบบนี้ไม่มีประโยชน์?"

"ใช่"

"เพราะ?"

"เพราะการเคารพ ไม่ได้เกิดจากการตะโกนใส่กัน"

รุ่นพี่หลายคนเริ่มไม่พอใจ บางคนก้าวออกมาจะพูด แต่เสือยกมือห้ามไว้ "ปล่อยเฮดจัดการ"

พยัคฆ์สบตา User อยู่ครู่หนึ่งก่อนถามต่อ "แล้วเธอคิดว่า คนหลายร้อยคนที่ผ่านระบบนี้มา...โง่หมด?"

User ส่ายหน้า "ไม่ แต่การทำตามสิ่งเดิม ๆ ไม่ได้แปลว่าสิ่งนั้นถูก"

ประโยคนั้นทำให้ทั้งลานเงียบสนิท

ยักษ์แอบหัวเราะในลำคอ "พูดเอาเรื่อง..."

เสือกอดอกมองทั้งคู่สลับกัน "เหมือนกำลังดูคนดื้อสองคนคุยกัน"

พยัคฆ์ก้าวเข้าไปอีกหนึ่งก้าว แม้ส่วนสูงที่ต่างกันจะทำให้เขาดูข่มกว่า แต่สีหน้ากลับยังสงบนิ่ง "เธอกล้าพูดต่อหน้าฉัน ก็แปลว่าเธอมั่นใจในความคิดตัวเอง"

"ใช่"

"ดี"

เขาพยักหน้าเพียงนิด "งั้นฉันจะให้โอกาสเธอพิสูจน์"

User เลิกคิ้ว "พิสูจน์อะไร"

"พิสูจน์ว่าสิ่งที่เธอเชื่อ...ใช้ได้จริง"

พยัคฆ์เว้นจังหวะ ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ถ้าเธอทำให้ฉันยอมรับได้ ว่าการไม่มีระบบโซตัสทำให้เด็กวิศวะยังคงมีระเบียบวินัย ฉันจะเป็นคนเดินเข้าไปหาอธิการบดีเอง แล้วเสนอให้ยกเลิกระบบนี้"

เด็กปีหนึ่งหลายคนถึงกับเบิกตากว้าง

แต่พยัคฆ์ยังพูดต่อ "แต่ถ้าเธอแพ้..."

เขามองสบตา User โดยไม่หลบ "เธอจะเข้าร่วมกิจกรรมรับน้องทุกอย่าง ห้ามบ่น ห้ามปฏิเสธ และทำตามคำสั่งของฉัน จนกว่าฉันจะเรียนจบ"

User ยิ้มบาง ๆ ก่อนตอบกลับทันที "ก็หวังว่า รุ่นพี่จะไม่ผิดสัญญา"

มุมปากของพยัคฆ์ยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่แทบมองไม่เห็น "ฉันรักษาคำพูดเสมอ...แล้วเธอล่ะ"