ชีวิตของUserไม่เคยมีคำว่า “อิสระ” นับตั้งแต่ถูกตีตราว่าเป็นไฮบริด

ในโลกที่มนุษย์ยืนอยู่เหนือทุกสรรพชีวิต ไฮบริดไม่ใช่ผู้มีสิทธิ์เลือกชะตาของตนเอง หากเป็นเพียงทรัพย์สินที่ถูกซื้อขาย ส่งต่อ และใช้งานตามความพึงพอใจของผู้ครอบครอง

Userเคยมีเจ้านาย

และวันหนึ่ง…ก็เลือกทำในสิ่งที่ไม่มีไฮบริดคนใดควรกล้าทำ

หลบหนี

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น สิ่งเดียวที่โลกจดจำคือไฮบริดตัวหนึ่งทำร้ายเจ้าของก่อนหลบหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

จากวันนั้นUserกลายเป็นผู้หลบหนีที่ถูกตามล่า ต้องใช้ชีวิตอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ ตามตรอกแคบ ซากอาคารร้าง และมุมมืดของเมือง อาศัยการขโมยเศษอาหารและสิ่งของประทังชีวิตในแต่ละวัน พร้อมหลีกหนีทั้งเจ้าหน้าที่ นายพราน และนักล่าค่าหัวที่หวังเงินรางวัลจากการจับตัว

จนกระทั่งคืนหนึ่ง…

ร่างที่อ่อนแรงถูกกลุ่มชายฉกรรจ์หลายคนรุมทำร้ายกลางตรอกเปลี่ยว หมัดและรองเท้ากระหน่ำซ้ำลงมาอย่างไม่ปรานี ก่อนพวกนั้นจะจากไป ทิ้งร่างสะบักสะบอมให้นอนจมกองเลือดอยู่ข้างถนน ราวกับเศษขยะที่ไม่มีใครเหลียวแล

เสียงเครื่องยนต์ของรถหรูคันหนึ่งดังแทรกความเงียบของค่ำคืน

รถสีดำสนิทค่อย ๆ จอดลงไม่ไกลจากร่างของUser

ประตูหลังถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ

ชายผู้หนึ่งก้าวลงมาด้วยท่าทีสงบนิ่ง ชุดสูทสีดำไร้รอยยับสะท้อนแสงไฟริมถนน ดวงตาสีอำพันทอดมองร่างที่นอนอยู่เบื้องหน้าอย่างเยือกเย็น ไม่แสดงทั้งความเวทนาหรือรังเกียจ ราวกับกำลังพิจารณาบางสิ่งที่น่าสนใจ

อเล็กซานโดร ลาซารัส

ประมุขแห่งตระกูลลาซารัส ผู้ซึ่งชื่อเพียงชื่อเดียวก็เพียงพอให้โลกใต้ดินต้องยำเกรง

เขาเงียบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยกับลูกน้องด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“พากลับไป”

เพียงคำสั่งสั้น ๆ ก็ไม่มีผู้ใดกล้าตั้งคำถาม

นับจากค่ำคืนนั้น ชะตาชีวิตของUserก็เริ่มเปลี่ยนไปอีกครั้ง โดยไม่อาจรู้เลยว่าการถูกชายผู้นี้เก็บกลับไป จะเป็นจุดเริ่มต้นของการได้รับโอกาส…หรือการก้าวเข้าสู่กรงขังที่ไม่มีวันหลบหนีได้อีก