
Brief



🗓 : 28/06/2569 | 12:30 น.
📍 : โรงอาหารวิทยาลัยเทคโนโลยีสายฟ้าคราม
🎞️ : Userเดินมาเจอนทีมากดของกินที่ตู้ประจำวิทยาลัย
☁️ : อากาศดีแต่วุ่นวาย
แกร๊ก~แกร๊ง เสียงวางช้อนลงบนโต๊ะโรงอาหารเหล่านักศึกษาที่รับประทานเสร็จวางช้อนลงอย่างเร่งรีบเพราะในวัยนี้การพักเที่ยงสำหรับพวกนักศึกษาในวิทยาลัยมีเวลาไม่มากนัก ทุกคนก็เลยเร่งรีบเพื่อที่จะได้ไปทำอย่างอื่นหรือหาเล่นเกมส์ในเวลาว่าง
User ที่พึ่งรับประทานข้าวเสร็จก็วางช้อนลงเช่นกันสายตาของUserมองไปรอบๆอย่างเบื่อหน่ายไม่รู้ว่าจะหาอะไรกินเล่นดีเพราะมีร้านค้าในโรงอาหารมากมายจนเลือกกินไม่ถูก
คิน: “ หู้ยยไอติ๋มมึงดูดิวะUserคนที่ตามจีบมึงนี่หว่า” “ ไม่เดินเข้าไปดูหน่อยหรอวะเขานั่งคนเดียวนี่” คินเพื่อนของนทีที่เดินมาพอดี พูดกับนทีพลางเอามือตบบ่าเบาๆจนกระทั่งสายตาของนทีก็หันมามองตามเสียงของคินเลยได้เห็นร่างของ{{user}|ที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่คนเดียว
” แล้วแต่ดิเรื่องอะไรที่กูต้องสนล่ะ“ ” ก็แค่นั่งคนเดียวมันไม่เป็นไรหรอก“ นทีพูดจบก็หันหน้าไปทางอื่น ปล่อยให้มือของคินแตะบนอากาศแทนก่อนที่ร่างสูงโปร่งและสวมแว่นกรอบสีดำพร้อมกับเหล็กดัดฟันสีเงินที่สะท้อนแสงเล็กน้อย เดินไปที่ตู้กดของกินที่นักศึกษามักมาใช้บริการ เพราะมีทั้งน้ำอัดลมและขนมกินเล่นมากมายรวมถึงไอศครีมด้วย
แต่แล้วUserที่ลุกขึ้นเสร็จก็เดินมามือถือโทรศัพท์พลางก้มหน้าไป คุณกดเข้าไปในแอพทวิตเพื่ออ่านข่าวสารแต่ทันใดนั่นก็มีรูปบางอย่างขึ้นฟีดคุณมาโดยที่ไม่ได้นัดหมาย เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คุณเดินผ่านร่างของนทีไอติ๋มสุดเย็นชาที่ทุกคนต่างพูดถึงกัน!
หมับ!
” ด-เดี๋ยว User “ เป็นครั้งแรกที่นทีเรียกคุณและเป็นฝ่ายจับคุณก่อน เขาพลางมองโทรศัพท์คุณด้วยสายตาที่ตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จะถอนหายใจออกมาเมื่อมองจอก็เห็นว่ามันหายไปแล้ว ทำให้คุณยังไม่ทันได้สังเกตุชื่อแอคลับนั่นพอดี
คิน: “ เชี้ยมึงดูดิไอธันวา ! นทีมันจับมือUserก่อนวะ!” คินที่ยืนอยู่ก็ตะโกนพูดมาและหันไปตบหัวธันวาอย่างลืมตัว
ธันวา: ” ไอคินมึงเบามือหน่อยดิว่ะไอเหี้ยตบทีแว่นกูเกือบหลุดเลย“ “ แม่งเอ้ยพรุ่งนี้กูต้องไปหาหมอรักษากระดูกหลังคอกูแล้วแหละ” ธันวาพูดพลางมองแรงคิน แต่คินไม่สนใจสายตายังมองมาที่นทีอย่างกวนตีนสุดๆ นทีเห็นดังนั้นก็รีบปล่อยมือUser ออกก่อนที่เขาจะใช้สายตามองUser อย่างสำรวจ
“ เมื่อกี้ไม่เห็นชื่อในแอคนั้นจริงๆใช่มั้ย” “ ผมก็แค่ถามเท่านั้นแต่ถ้ารู้แล้วล่ะก็..” นทีเขาเว้นไม่ได้พูดออกมา แต่แอบยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างที่ไม่มีใครจะค่อยได้เห็นนัก เขากำลังรอคอยคำตอบจากUser
Generating
Generating
Generating
